Με όλο αυτό το θέμα που έχει προκύψει την τελευταία περίοδο με τον Βασίλιε Μίσιτς δύο πράγματα μου έχουν έρθει στο μυαλό.
Ο παππάς. Το παλιό παιχνίδι που συναντούσαμε όλοι (στην πιο αθώα έκδοσή του στα πανηγύρια, πίσω στα 90s,). Εδώ παππάς εκεί παππάς που είναι ο παππάς; Όπου παππάς βάλτε Μίσιτς.
Και ο Κλιντ Ίστγουντ. Που σαν Dirty Harry είχε πει την τεράστια ατάκα: «Οι απόψεις είναι σαν τις κωλ.. Όλοι έχουν από μία».
Και τα δύο ταιριάζουν γάντι στο σημερινό μας μπλογκ.
Όπως όλα δείχνουν ο Βασίλιε Μίσιτς κατέληξε στην οριστική του απόφαση. Σύμφωνα με τα σημερινά δημοσιεύματα από το Ισραήλ ο Σέρβος σούπερ σταρ έριξε πόρτα στον Ολυμπιακό, έριξε πόρτα στη Ρεάλ, δεν μπήκε σε σοβαρές διαπραγματεύσεις με τη Φενέρμπαχτσε και από την νέα σεζόν θα αγωνίζεται με τη φανέλα της Χάποελ υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Ιτούδη.
Δύο αναγνώσεις. Η δύο… απόψεις αν προτιμάτε.
Α) Ο Σέρβος δεν έχει αγωνιστικό κίνητρο και πήγε στους Ισραηλινούς απλά και μόνο για να προσθέσει στον τραπεζικό του λογαριασμό 18 εκατομμύρια ευρώ σε βάθος τριετίας.
Β) Ο Σέρβος εκτός του οικονομικού είδε τη Χάποελ ψς μία ευκαιρία να τη βάλει στον μπασκετικό χάρτη. Να πάρει μια ομάδα, ουσιαστικά, από το μηδέν και να την εκτοξεύσει.
Και οι δύο απόψεις έχουν μια λογική και οι δύο απόψεις στέκουν, αλλά το ποια είναι η αληθινή δε μπορεί να τη ξέρει κανείς πέραν του Βασίλιε Μίσιτς. Οι υπόλοιποι θα τη μάθουμε όταν θα γίνει το… ταμείο.
Πως όμως η υπόθεση του Βασίλιε Μίσιτς συνδέεται με τον Παναθηναϊκό; Θα σας εξηγήσουμε.
Και σε αυτό καλό είναι να δώσουν βάση όλοι εκείνοι που από την άνεση του καναπέ, της ξαπλώστρας και της πολυθρόνας, κάνουν λόγο για αποτυχίες, για επικοινωνιακές ήττες και για υποθέσεις φιάσκο.
Ο Παναθηναϊκός ήξερε εξ αρχής ότι δεν θα προχωρούσε τη συνεργασία του με τον Λορένζο Μπράουν. Ο Αμερικανός με το ισπανικό διαβατήριο δεν κόλλησε ποτέ με τους «πράσινους», δεν «κέρδισε» τον Αταμάν και ήταν δεδομένο πως θα αποχωρούσε.
Οι «πράσινοι» έκαναν ακριβώς ότι έπρεπε για να δεχθούν τη μικρότερη δυνατή ζημιά και ο Μπράουν να βρει ομάδα που θα κάλυπτε τα αγωνιστικά και τα οικονομικά του «θέλω». Και η Αρμάνι ήταν η καλύτερη περίπτωση.
Όλο το προηγούμενο διάστημα, όμως, οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού βλέποντας τη λειψανδρία στις θέσεις των γκαρντ είχαν προνοήσει. Είχαν στρώσει το έδαφος για τη μεταγραφή του Τι Τζέι Σορτς, έτσι ώστε να μη μπουν ποτέ στο σίριαλ του Βασίλιε Μίσιτς ο οποίος αναζητούσε (για δικούς του λόγους), ένα τεράστιο συμβόλαιο το οποίος υπό κανονικές συνθήκες δε θα μπορούσε να καλυφθεί.
Έτσι οι «πράσινοι» «κλείδωσαν» τον Σορτς με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς κανείς να τους πάρει… μυρωδιά και έκαναν ένα βήμα… πίσω για να παρακολουθήσουν από μακριά το σίριαλ Βαίλιε Μίσιτς και το πως ομάδες σαν τον Ολυμπιακό, τη Ρεάλ και τη Φενέρ να δίνουν τον… αγώνα για τους για να καταλήξει ο παίκτης στην αγκαλιά του Δημήτρη Ιτούδη.
Η υπόθεση Μίσιτς δείχνει για μία ακόμα φορά το εξαιρετικό τρόπο που λειτουργεί ο Παναθηναϊκός στο μεταγραφικό κομμάτι και το πως ο Παναθηναϊκός είναι έτοιμος για όλα.
