Παιχνίδια όπου το φαβορί υποτιμάει το αουτσάιντερ είναι από μόνα τους ικανά να μετατραπούν σε παγίδες. Αυτός ήταν ο πρώτος και βασικός στόχος του Παναθηναϊκού στη Μίκρα όπου μπορεί να αντιμετώπιζε μια ομάδα που βρίσκεται ένα βήμα πριν την τελευταία θέση της κατάταξης αλλά παράλληλα που ενισχύθηκε και αναμένεται να είναι καλύτερη στο δεύτερο γύρο. Όχι, το παιχνίδι με τον Άρη δε μετατράπηκε σε δύσκολο επειδή η κίτρινες έκαναν τρεις σημαντικές προσθήκες αλλά αυτό ήταν κάτι που ήχησε σαν καμπανάκι στον Ιταλό κόουτς του τριφυλλιού και οδήγησε την ομάδα του σε μία ακόμα νίκη.
Ο Παναθηναϊκός δεν έκανε το καλύτερό του ματς ούτε έπιασε απόδοση που ξεπέρασε τα δεδομένα του. Η Μπένετ έμεινε στα ρηχά, η Γουάιτ έκανε τα απαραίτητα έχοντας και αρκετά ασταθή υποδοχή ακόμα και η Σάμανταν ήταν μακριά από τον συνηθισμένο καλό της εαυτό. Η Παπαγεωργίου ήρθε για ακόμα μία φορά από τον πάγκο για να δώσει ζωντάνια και λύσεις χάρη κυρίως στο εξαιρετικό της μπλοκ. Παρόλα αυτά, όμως, ο Παναθηναϊκός πέρασε σχεδόν δια περιπάτου από την έδρα του Άρη και η απάντηση απλή.
Οι πράσινες δεν άφησαν σε καμία στιγμή τον Άρη να κάνει το παιχνίδι του, σταμάτησαν την μεγαλύτερη απειλή των γηπεδούχων που είναι η Ζαντοροζνάι και ταυτόχρονα έκαναν και πάλι τη δουλειά τους πολύ καλά όσον αφορά το σερβίς. Πέρα από το δεύτερο σετ που η διαφορά δεν ξέφυγε ο Παναθηναϊκός δεν ένιωσε πίεση και αυτό είναι άνεση για ένα παιχνίδι όπου η απόδοση δεν αγγίζει το άριστα.
Αν κάτι ξεχωρίζει από αυτή την αναμέτρηση είναι αφενός η Λαμπκόφσκα και αφετέρου ο πάγκος. Η Πολωνή ακραία κάνει ξεκάθαρο πως αλλάζει τις ισορροπίες της ομάδας. Από τη στιγμή που την είδαμε να γίνεται βασική και να είναι 100% έτοιμη στη φετινή σεζόν αποδεικνύει ότι είναι ο x factor του Παναθηναϊκού που μπορεί να δώσει λύσεις σε όλους τους τομείς και να καλύψει κάθε αδυναμία που εμφανίζεται στο παιχνίδι. Όσο για το βάθος του πάγκου το έχουμε δει και το έχουμε ξαναδεί. Το γεγονός ότι κάθε παίκτρια που περνάει στον αγωνιστικό χώρο μπορεί να δώσει ουσία είναι αξίας ανεκτίμητο. Στην περίπτωση αυτή ήταν η Παπαγεωργίου που πέρασε στο παιχνίδι και έδωσε πνοή στη μπροστά ζώνη ενώ και η παρουσία της Ράπτη για συγκεκριμένες… αποστολές, όσον αφορά το σερβίς και την υποδοχή, έδωσε αυτές τις λεπτομέρειες που χρειάζονται για να αλλάξουν τη ροή του ματς.
Αυτό που επαναλαμβάνει ο Κιαπίνι και που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η εξέλιξη της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός δεν παίρνει ακόμα άριστα αλλά πάντα έχει κέρδη στο παιχνίδι του, άλλες φορές μικρά και άλλες μεγάλα. Το πιο ουσιαστικό είναι για κάθε ομάδα να ανεβαίνει σκαλοπάτια και να είναι έτοιμη στα δύσκολα και αυτό είναι το μεγάλο challenge του Ιταλού και του Παναθηναϊκού.
