Είναι αλήθεια πως το 0-3 του Παναθηναϊκού στο Ρέντη ήρθε άνετα και εμφατικά. Οι πράσινοι μπήκαν δυναμικά στη σεζόν και αξιοποίησαν και τις αδυναμίες του Ολυμπιακού αγωνιστικά αλλά και όσον αφορά το στήσιμο του ρόστερ και παράλληλα αξιοποίησαν το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι διανύουν περίοδο πίεσης και απαιτήσεων και σε ότι έχει να κάνει με την Ευρώπη.
Ουσιαστικά ο Κουμεντάκης μοιάζει να μην αντικαταστάθηκε ποτέ καθώς μιλάμε για έναν ακραίο που την τελευταία τριετία περίπου ήταν βασικότατο γρανάζι της ομάδας. Δικαίως αναβαθμίστηκε ο ρόλος του Δαλακούρα ο οποίος και πέρυσι αλλά και πρόπερσυ έκανε σπουδαία πράγματα κατά βάση ερχόμενος από τον πάγκο ωστόσο δεν αποκτήθηκε κάποιος άλλος ακραίος από το πάνω πάνω ράφι. Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, αντικατέστησε τον Ατσιομπανιτέι αναγκαστικά μεν αλλά όχι με προχειρότητα. Η επιλογή του Γιάντσουκ δεν έγινε ούτε κατά λάθος αλλά ούτε με βιασύνη. Ο Ουκρανός ήταν στα ραντάρ του Ανδρεόπουλου, του Καραμαρούδη και του επιτελείου τους και αποφασίστηκε άμεσα να ντυθεί στα πράσινα ώστε ο Παναθηναϊκός να μην περάσει το περσυνό… μαρτύριο.
Το πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού την περασμένη σεζόν πέρασε από χίλια κύματα και ένας από τους αφανείς ήρωες ήταν ο Κβάλεν. Όχι γιατί ο Νορβηγός ήταν ο απόλυτος ηγέτης αλλά γιατί την ώρα που άπαντες έψαχναν τρόπο να καλύψουν το κενό του Φαν Χάρτνερεν κάποιος έπρεπε να τον αντικαταστήσει. Ο Κβάλεν έδειξε να τα βρίσκει σκούρα αλλά εν τέλει έδωσε τον καλύτερο εαυτό του, βελτιώθηκε αισθητά για όσο αγωνίστηκε και κράτησε τον Παναθηναϊκό ανταγωνιστικό την ώρα που ο Ολυμπιακός έκανε εντυπωσιακά πράγματα σε Ελλάδα και Ευρώπη και έμοιαζε με απόλυτο φαβορί.
Οι πράσινοι φέτος είναι πλήρεις σε όλες τις θέσεις. Και φέτος έχουν δύο καλούς πασαδόρους έτοιμους να προσφέρουν πολλά, κάτι που δεν είχαν ούτε στο πρωτάθλημα του 2020 ούτε του 2022, έχουν πλουραλισμό στους ακραίους και τους κεντρικούς ενώ υπάρχουν και ταλαντούχοι παίκτες σαν τον Μανδηλάρη και τον Μπακοδήμο που όταν τους δοθεί η ευκαιρία μπορούν να ξεχωρίσουν.
Οι ομάδες που παρουσίασε ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος και έφτασαν μέχρι την κατάκτηση του τίτλου τα προηγούμενα χρόνια είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ανέβαζαν ταχύτητα από τον Φεβρουάριο και μετά, όταν δηλαδή όλα κρίνονται. Το φετινό σύνολο, όμως, μοιάζει πιο πλήρες, με καλύτερη χημεία και βάθος και με πολλές προσωπικότητες σε όλες τις θέσεις. Και αυτό γιατί στόχος είναι όχι μόνο να φτάσουν μέχρι το τέλος αλλά να διεκδικήσουν όλες τις διοργανώσεις στην Ελλάδα και ότι περισσότερο μπορούν στην Ευρώπη.
Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος και είναι πλέον σαφές ότι ο Ανδρεόπουλος ξέρει. Και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το κοουτσάρισμα αλλά και με το στήσιμο της ομάδας και την επιλογή των παικτών. Άλλωστε δεν είναι μία ή δύο αλλά πολλές οι περιπτώσεις που ο Έλληνας κόουτς βρήκε… λαβράκια με φθηνότερα συμβόλαια από τους αντιπάλους του και με περισσότερη ουσία στο τέλος της μέρας. Αλλά στην τελική, όλα κρίνονται στο τάραφλεξ και τα συμπεράσματα βγαίνουν τον Μάιο.
