MENU

Βλέποντας κανείς το βαθμολογικό πίνακα όπου ο πέμπτος και ο ένατος, και τελευταίος, απέχει μόλις δύο βαθμούς καταλαβαίνει πόσο ρευστά είναι τα πράγματα. Το ευχάριστο είναι πως ο ανταγωνισμός σε αυτό το κομμάτι είναι άκρως υψηλός αλλά το δυσάρεστο είναι πως αυτές οι πέντε ομάδες δεν μπορούν εύκολα να κοντράρουν και να στερήσουν βαθμούς από τους διεκδικητές του πρωταθλήματος.

Αρχικά, όσον αφορά τους τέσσερις πρώτους είναι ξεκάθαρο το προβάδισμα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Παρόλα αυτά η ανοδική πορεία του ΠΑΟΚ αλλά και ο δυναμισμός του Μίλωνα υπόσχονται πολύ δυνατά πλέι οφ. Σίγουρα, όμως, η διαφορά των δύο πρώτων με τον ΠΑΟΚ και το Μίλωνα είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί στη regular season καθώς οι δύο δεύτεροι έχασαν πολύτιμο έδαφος μέχρι τώρα. Για αυτό άλλωστε τα πλέι οφ λογίζονται ως κάτι διαφορετικό αφού είναι βέβαια πως εκεί οι διαφορές θα μηδενίσουν και όλα θα ξεκινήσουν από την αρχή.

Η εικόνα της Κηφισιάς απέναντι στον Ολυμπιακό αλλά και γενικότερα το τελευταίο διάστημα όπως και η σπουδαία ανατροπή του Φοίνικα Σύρου φανερώνουν πως το DNA αυτών των ομάδων έχει μέσα του τη μαχητικότητα αλλά και την εμπειρία της μεγάλης κατηγορίας. Η Κηφισιά έχει βελτιωθεί σημαντικά κυρίως με την επιστροφή του Οκοσάνοβιτς και αυτό κάνει σαφές πως το αρχικό πλάνο της ομάδας ήταν σε λάθος δρόμο. Ένας καλός διαγώνιος άλλαξε πλήρως την εικόνα της και ενδεχομένως να υπήρχαν διαφορετικοί στόχοι αν ο Οκοσάνοβιτς είχε παραμείνει ή έστω αν τον είχε αντικαταστήσει ένας ικανός διαγώνιος.

Όσο για τον Φοίνικα, που αγνοούσε τη νίκη από τον Νοέμβριο και εκείνο το παιχνίδι με την Κηφισιά, η ανατροπή κόντρα στην Καλαμάτα ήταν η απαραίτητη ώθηση που χρειαζόταν. Η ομάδα διαθέτει ποιότητα και ικανότητες ωστόσο της λείπει ο ρυθμός και η χημεία. Η παρουσία του Ασπιώτη ως διαγώνιο είναι πολυτέλεια για μια ομάδα σαν τον Φοίνικα, που δε στοχεύει δηλαδή για πρωτάθλημα, ενώ ο ερχομός του Τσέιβερς έχει ήδη αρχίσει να δίνει βοήθειες. Το σίγουρο είναι πως ο Φοίνικας μπορεί να μην έχει το μπάτζετ που είχε πέρυσι αλλά και γενικότερα τα προηγούμενα χρόνια αλλά προσπαθεί να βαδίσει με σταθερά βήματα και σίγουρα έχει την εμπειρία σαν σύλλογος ώστε να ανταπεξέρθει στις απαιτήσεις της Volley League.

Οι υπόλοιπου τρεις, δηλαδή Καλαμάτα, Πήγασος και Άθλος, από τη μία είναι επιρρεπείς αλλά από την άλλη βγάζουν πείσμα και πάθος. Η ήττα της Καλαμάτας στη Σύρο έχει να κάνει σίγουρα και με το κομμάτι της απειρίας σε παιχνίδια τέτοιας κρισιμότητας. Βέβαια, περίπου η αντίστροφη κατάληξη είχε συμβεί στο παιχνίδι του πρώτου γύρου όπου η Καλαμάτα ήταν αυτή που χαμογέλασε στο τάι μπρέικ απέναντι στον Φοίνικα. Οι Μεσσήνιοι έχουν έναν πολύ έξυπνο πασαδόρο, τον Γουέστ, αλλά αυτό δεν είναι πάντα αρκετό καθώς συχνά λείπει το σημείο αναφοράς στην επίθεση.

Σημείο αναφοράς, βέβαια, έχει ο Άθλος Ορεστιάδας και μάλιστα εντυπωσιακών διαστάσεων. Ο Μπουιάτι είναι ένας διαγώνιος που προσφέρει ένα μοναδικό επιθετικό προνόμιο στην ομάδα του Έβρου, να παίζει με άνεση ψηλές μπάλες. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντα αρκετό και κυρίως γιατί ο Άθλος είναι μια ομάδα με συνεχείς αλλαγές στο ρόστερ της που δεν της επιτρέπουν να αποκτήσει σχήμα. Μέχρι τώρα στα σημαντικά παιχνίδια παρουσίασε αδυναμία στο παιχνίδι από το κέντρο κάτι που μπορεί να καλυφθεί με τον ερχομό του Τσέλιου.

Τέλος, ο Πήγασος ξεκίνησε τη σεζόν με μεγάλες φιλοδοξίες και με συμμετοχή στο Βαλκανικό Κύπελλο όπου στόχος στο βάθος ήταν το Challenge Cup. Η νίκη επί του Μίλωνα έδειξε ότι δικαίως υπήρχαν υψηλοί στόχοι αλλά ουδέποτε μπόρεσε να βρει ρυθμό η ομάδα. Ο Πήγασος επένδυσε στον Τζιουμάκα ως διαγώνιο, έναν παίκτη με εντυπωσιακά σωματικά προσόντα που έχει δείξει ότι μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Παρόλα αυτά δεν… κούμπωσε στην ομάδα ούτε έδειξε τον καλό του εαυτό και αυτό ήταν κάτι που στέρησε από τον Πήγασο την επιθετική σταθερότητα. Υπάρχουν στιγμές που το παιχνίδι του Πήγασου γίνεται αργό και προβλέψιμο και αυτό ήταν κάτι που δεν επέτρεψε στην ομάδα να χτίσει ένα σερί που θα την ξεκολλήσει από τις χαμηλές θέσεις. Παρόλα αυτά ο Γιάννης Ορφανός είναι ένας έξυπνος προπονητής και σίγουρα η προσθήκη του έμπειρου Στουντίνσκι μπορεί να προσφέρει λίγο μεγαλύτερη ποιότητα στα άκρα.

Τα πλέι άουτ αναμένονται ιδιαίτερα ανταγωνιστικά και αυτό είναι κάτι που μπορεί να βάλει σε δύσκολες συνθήκες τις τρεις ομάδες που θα βρεθούν εκεί. Οι δύο ομάδες που θα βρεθούν στην πέμπτη και έκτη θέση πέραν του ότι θα διεκδικήσουν ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο θα αποφύγουν μια ψυχοφθόρα και απρόβλεπτη διαδικασία σωτηρίας. Το ζήτημα δεν έχει να κάνει μόνο με την ποιότητα των ομάδων καθώς και οι πέντε έχουν δόση αυτής. Το βασικό ζητούμενο είναι ποιοι θα αντέξουν την πίεση στην τελική ευθεία και ποια θα καταφέρουν να κλέψουν βαθμούς από παιχνίδια που θα μοιάζουν χαμένα. Και σε αυτό το σενάριο σίγουρα το προβάδισμα έχουν η Κηφισιά και ο Φοίνικας.

Κορυφή για τέσσερις και μετά το χάος