Υπάρχουν δηλώσεις που τις λες στη ζέστη της ήττας και την επόμενη μέρα τις ξεχνάει ο κόσμος. Και υπάρχουν δηλώσεις που μένουν, γιατί δεν τις είπε ένας οποιοσδήποτε προπονητής, τις είπε ο ομοσπονδιακός. Το «έχει ξαναβάλει ο Καλάθης τέσσερα τρίποντα;» του Βασίλη Σπανούλη μετά το 99-77 του ΠΑΟΚ επί του Άρη ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ήταν αχρείαστη και ακατανόητη. Και θα του γυρίσει πίσω πολύ πιο γρήγορα απ' όσο φαντάζεται.
Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Ο Άρης δεν έχασε επειδή ο Καλάθης «έπιασε μια καλή μέρα». Έχασε επειδή έφαγε 18 τρίποντα στα 36 και 59 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο. Το παραδέχτηκε άλλωστε κι ο ίδιος ο Σπανούλης στην ίδια συνέντευξη: κακή άμυνα, βιασύνη, χωρίς υπομονή, χωρίς καθαρό μυαλό. Μέχρι εκεί όλα σωστά, όλα αντρίκια. Τότε γιατί έπρεπε να βάλει μέσα και την ειρωνεία; Τι προσέθεσε; Τίποτα. Απλώς ξεφούσκωσε τον εκνευρισμό του πάνω σε έναν παίκτη.
Ισως επειδή οι σχέσεις τους έχουν χαλάσει μετά τη Μονακό; ΟΚ, τον Έλληνα φίλαθλο τι τον ενδιαφέρει το προσωπικό θέμα του καθενός;
Γιατί δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε παίκτης. Ήταν ο Νικ Καλάθης. Ένας παίκτης που κοντεύει 37 κι ακόμα απαντάει «παρών» στην Εθνική, ενώ θα μπορούσε άνετα να πει «φτάνει, έδωσα όσα είχα». Ένας παίκτης που έχει βάλει επτά τρίποντα σε ματς και με το εθνόσημο και με την Παρτιζάν, για να μην ξεχνιόμαστε. Κι εδώ ο ομοσπονδιακός τον αντιμετωπίζει σαν να είναι κάποιος τυχαίος που σούταρε με κλειστά μάτια και του έκατσε.
Το χειρότερο όμως είναι το timing. Ο Σπανούλης είναι ο προπονητής που θα τον έχει στην Εθνική σε λίγες μέρες. Θα μπουν στην ίδια αίθουσα, στο ίδιο βίντεο, στην ίδια προπόνηση. Με ποιο πρόσωπο θα του μιλήσει; Με τι κύρος θα του ζητήσει να πάρει το σουτ στο κρίσιμο σημείο, όταν δύο μέρες νωρίτερα τον χλεύαζε επειδή το σουτ μπήκε; Ο Νικ έδειξε ήδη ότι το έπιασε, και με τον τρόπο που αντέδρασε απέδειξε ότι ήταν ο πιο ψύχραιμος από τους δύο. Αυτό λέει πολλά.
Ο ομοσπονδιακός προπονητής έχει ένα βασικό καθήκον, πριν από την τακτική και πριν από τα συστήματα: να ενώνει. Να κάνει τον κάθε παίκτη, από τον σταρ μέχρι τον 12ο, να νιώθει ότι η φανέλα τον χρειάζεται. Να ανεβάζει το ηθικό, όχι να το ροκανίζει από τις συνεντεύξεις Τύπου της Basket League. Ο Σπανούλης το ξέρει καλύτερα από τον καθένα, γιατί το έζησε ως παίκτης. Το έλεγε ο ίδιος πριν από το Ευρωμπάσκετ: η Εθνική δεν είναι κανενός, είναι όλων των Ελλήνων. Ωραία. Τότε ας το εφαρμόσει.
Αν δεν μπορεί να διαχειριστεί μια ήττα χωρίς να τσιμπήσει αντίπαλο παίκτη, δικαίωμά του. Ας το κάνει όμως ως προπονητής του Άρη, κι ας κρατήσει την ειρωνεία για τον εαυτό του, όπως κάνει μονίμως ο Μπαρτζώκας με το περιφρονητικό ύφος απέναντι στους αντιπάλους. Μόνο που ο Μπαρτζώκας δεν είναι ομοσπονδιακός. Ο Σπανούλης είναι. Και δεν μπορεί να φοράει δύο καπέλα και να διαλέγει κάθε φορά όποιο τον βολεύει.
Γιατί αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί. Με τον Ρογκαβόπουλο. Και πάλι δημόσια σχόλια, και πάλι ο «ξέρετε πολλά παιδιά 23 χρονών που δεν θέλουν την Εθνική;».
Το αποτέλεσμα; Η Εθνική έμεινε χωρίς έναν από τους πιο ταλαντούχους φόργουορντ της γενιάς του για δύο καλοκαίρια. Κανείς δεν κέρδισε από αυτό. Ούτε ο παίκτης, ούτε ο προπονητής, ούτε η ομάδα. Ο Ρόγκα δεν δείχνει καμία διάθεση όσο επικρατεί αυτή η κατάσταση και τελικά ποιος έχασε; Η εθνική ομάδα που στερείται τον ίσως καλύτερο αμιγώς Ελληνα παίκτη των επόμενων πολλών ετών.
Και τώρα ερχόμαστε στο πιο σημαντικό. Το ελληνικό μπάσκετ μπαίνει σε επόμενη μέρα. Η εποχή Λιόλιου τελείωσε με τον χειρότερο τρόπο, η Ομοσπονδία έχει νέα διοίκηση και τεράστιο πρόβλημα αξιοπιστίας. Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κοπεί μαχαίρι σε αυτή τη νέα αρχή, είναι ακριβώς αυτή η κουλτούρα: οι ομοσπονδιακοί που μιλούν σαν οπαδοί, οι προσωπικές κόντρες που περνάνε στη φανέλα, η ανοχή απέναντι σε ό,τι διχάζει. Η Εθνική δεν αντέχει άλλες «μικρές» εντάσεις που γίνονται μεγάλες απουσίες.
Ο Σπανούλης έχει δώσει στην Εθνική ένα μετάλλιο μετά από 16 χρόνια. Κανείς δεν του το παίρνει. Αυτό όμως δεν του δίνει λευκή επιταγή. Αντίθετα, του χρεώνει μεγαλύτερη ευθύνη. Την επόμενη φορά που θα κάτσει μπροστά στα μικρόφωνα μετά από ήττα του Άρη, ας θυμηθεί ότι οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας μπορεί να είναι και δικοί του παίκτες.
Ο Καλάθης θα είναι εκεί, στην προπόνηση, και θα δουλέψει όπως δουλεύει πάντα. Το ερώτημα είναι αν θα είναι εκεί κι ο ομοσπονδιακός που χρειάζεται η ομάδα.