To μέγεθος μετράει. Στην εποχή του downsizing, όπου το ύψος αντικαθίσταται από την ταχυδύναμη και από το μήκος, η Ευρωλίγκα διατηρεί τη μοναδικότητα της. Ο Παναθηναϊκός μπήκε σε μια μάχη “βαρέων βαρών” εχθές στο Κάουνας, ανάμεσα σε δύο ομάδες που έχουν έντονη ροπή στις low-post δράσεις. Το σύνολο του κόουτς Ομπράντοβιτς είναι η πιο heavy post-up ομάδα της λίγκας με 7.9 τέτοιες κατοχές ανά παιχνίδι (9.4% η συχνότητα εμφάνισης εντός του playbook) ενώ η Ζάλγκιρις με τη Ντουμπάι του Τσάβι Πασκουάλ ακολουθούν με 6.5 post-up κατοχές.
Οι πράσινοι έχουν τέτοιους παίχτες σε όλες τις θέσεις και το ζητούμενο ήταν, τον τελευταίο καιρό, να μπορέσουν να κουμπώσουν αυτές τις δράσεις με τις Spot-up (στατικές) εκτελέσεις τους, ώστε να υπάρξει βελτίωση στο περιφερειακό σουτ και στο spacing της επίθεσης. Στα 4 τελευταία ματς, ο Παναθηναϊκός επιχειρεί αυτή τη σύνδεση (θυμηθείτε τις πάσες από το χαμηλό ποστ του Χέις-Ντέιβις απέναντι στην άμυνα της Μπαρτσελόνα) και η ποιότητα των Spot ups, όπως και οι δείκτες αξιολόγησης τους, έχουν ανέβει κατακόρυφα. Στο Κάουνας οι πράσινοι έγραψαν 1.500 πόντους/κατοχή εκτελώντας από θέση. Είχαν μόλις 0.810 πόντους/κατοχή στη σχετική κατηγορία απέναντι στην Αναντολού.
Απέκτησε μέγεθος στο “5” και απόφαση στο “1”
Η προώθηση του Μουσταφά Φαλ στο rotation του Ζοτς άλλαξε τελείως την υφή της πράσινης γραμμής ψηλών. Ο Παναθηναϊκός απέκτησε οντότητα, “κυβικα”, rim protection στην καρδιά της ρακέτας και μια παρουσία που μπορούσει να αλλοιώσει τις επιθέσεις του αντιπάλου από τα 4 μέτρα και μέσα, δίνοντας στους φιλοξενούμενους ασφάλεια αλλά και την πολυτέλεια του να μη μπουν στη δίνη του overhelping.
Ο Φαλ κερδίζει κατά κράτος τις μάχες στην ελληνική άμυνα απέναντι στον Βαλαντσιούνας (-12 σε όρους plus/minus), θέτοντας το τέμπο από την αρχή του ματς και “σπρώχνοντας” με τον τρόπο του τις εκτελέσεις της Ζάλγκιρις μακριά από το “ζωγραφιστό”. Σημειώστε ότι οι πράσινοι μέχρι τώρα είναι μια από τις ομάδες που επιτρέπουν τα περισσότερα lay ups ενώ είναι προφανές ότι υπάρχει στόχευση και από τις επιθέσεις ελλείψει rim protection. Προσωπικά δεν μπορώ να δω τον Φαλ εκτός rotation σε αυτόν τον Παναθηναϊκό, ανέξαρτητα από τα στοιχεία του αντιπάλου. Η φύση του ματσαρίσματος μπορεί να καθορίσει τα λεπτά του αλλά η γενική προσέγγιση θα πρέπει να είναι πως ο Γάλλος είναι η βασική επιλογή πίσω από τον Λεσόρ για τη θέση “5’.
Φυσικά το νερό στο αυλάκι μπαίνει όταν ο Κώστας Σλούκας πήρε το τιμόνι της ομάδας στα χέρια του. Η ελληνική επίθεση διαβάζει με καθαρό μυαλό τα πάντα στο μισό γήπεδο, οι υπόλοιποι μπαίνουν στις θέσεις τους και παίρνουν τη μπάλα όταν πρέπει και στο κατάλληλο σημείο και timing. Η γεωμετρία αλλάζει και ο Παναθηναϊκός αποκτά αναλυτική σκέψη, κόβοντας σε μικρά κομμάτια ό,τι του δίνει ο αντίπαλος. Το Step-up Pick & Roll (σκριν του ψηλού με πλάτη στην τελική γραμμή, ντρίμπλα του γκαρντ κατά μήκους της πλάγιας sideline) που κατέληξε στο κάρφωμα του Λεσόρ στο πρόσωπο του Βαλαντσιούνας, ήταν απλά η υπενθύμιση της επίδρασης του, “χειρούργου” στο σετ παιχνίδι, Κώστα Σλούκα (+11 σε όρoυς plus/minus). Mε αυτόν στον άσσο η επίθεση έχει απλά μεγαλύτερο IQ, καλύτερη ποιότητα αποφάσεων, ακρίβεια διαβάσματος ενώ εκτός των άλλων, όλοι νιώθουν αναμεμειγμένοι σε αυτήν.
Positional size
Όταν το ρόστερ των πρασίνων έπαιρνε την τελική μορφή του, όλοι νομίζω είχαμε μπει στο δέλεαρ να σκεφτούμε ένα τέτοιο σχήμα, όπως αυτό που παρέταξε ο Ζοτς στο ξεκίνημα του ματς στο Κάουνας. Ένας PG (Φρανσίσκο), ένα κλασσικό “5” (Φαλ) και τρεις Big wings που μπορούν να μικρύνουν -με το μέγεθος και την αθλητικότητα τους- το γήπεδο για την επίθεση του αντιπάλου ενώ στην άλλη πλευρά, δημιουργούν συνεχώς mismatches.
O Xέις-Ντέιβις (ήταν άτυπα ο δεύτερος χειριστής σε αυτό το σχήμα) έκανε θραύση παίζοντας με πρόσωπο και πλάτη στο καλάθι, ο Μπόνγκα λειτούργησε ως εξισορροπιστής και ο Γιαμπουσέλε κέρδιζε τη μια προσωπική μάχη μετά την άλλη. Όταν η τράπουλα ανακατεύτηκε, με την είσοδο του Ναν δίπλα στον NHD και την παρουσία του Φρανσίσκο, οι φιλοξενούμενοι έπαιξαν με σαφώς περισσότερη ντρίμπλα, δίνοντας έμφαση σε απομονώσεις δύο παιχτών στην πλευρά. Oι Empty Corner Pick & Roll καταστάσεις (δηλαδή σκριν στη μπάλα με μόνο δύο παίχτες στη μια πλευρά του γηπέδου και άδεια τη γωνία) που δίνουν περισσότερο χώρο στους χειριστές του Παναθηναϊκού, είναι εξόχως αποτελεσματικές φέτος και η Ζάλγκιρις το βίωσε εχθές από πρώτο χέρι.
Ο Χουάντσο και το shotmaking του Ναν
Ακόμα και το απαίδευτο μπασκετικά μυαλό μπορεί να αναγνωρίσει και να καταλάβει την επίδραση που είχαν τα λεπτά του Χουάντσο Ερναγκόμεθ στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού εχθές. Ο Ισπανός φόργουορντ μπαίνει αργά στο rotation αλλά δίνει άλλη δυναμική στους πράσινους στο κομμάτι του ριμπάουντ, έχει σωστές τοποθετήσεις αμυνόμενος μακριά από τη μπάλα κάνοντας το μήκος και την ενέργεια του “παράγοντα” στα μετόπισθεν και εκτελεί σε υψηλό επίπεδο τις λεγόμενες “λεπτομέρειες νίκης”, οι οποίες δεν καταγράφονται στο χαρτί της στατιστικής.
Ο Χουάντσο είναι ο καλύτερος ριμπάουντερ αυτής της ομάδας, παίνει προσπάθειες αποκλειστικά και μόνο μέσα από τη ροή της επίθεσης δουλεύοντας για τους συμπαίχτες του με εξόχως ανεπτυγμένο πνεύμα αλτρουισμού. Εχθές “έγραψε” +16 σε όρους plus/minus στα 11:34 που βρέθηκε στο παρκέ.
Ήταν μάλιστα μέρος της πεντάδας που έκανε τη διαφορά, αποδίδοντας ισορροπημένο μπάσκετ. Το σχήμα των Σλούκα-Ναν-NHD-Χουάντσο-Λεσόρ “έγραψε” 1.667 πόντους.κατοχή ενώ επέτρεψε 0.700 πόντους.κατοχή στα μετόπισθεν.
Φυσικά την ώρα της κρίσεως, έλαμψε ο Κέντρικ Ναν. Ο Ομπράντοβιτς χτυπάει στοχευμένα τη Flat άμυνα του Βαλαντσιούνας, χρησιμοποιώντας μια εισαγωγική δράση τριών παιχτών ψηλά στον άξονα, ώστε να μπει ο Ναν στο σουτ του με το κατάλληλο υπόβαθρο. Το shotmaking του Αμερικανού είναι υψηλού επιπέδου, αν και εδώ δεν υπάρχει καμία έκπληξη μιας και μιλάμε για τον καλύτερο 3-level σκόρερ της λίγκας. Τα γκαρντ των πρασίνων, με χαρακτηριστικό τους γνώρισμα το σουτ μετά από ντρίμπλα, μπορούν να τιμωρήσουν σε συνέχεια τέτοια βαριά κορμιά και αντίστοιχες αμυντικές καλύψεις στο Pick & Roll όπως έχουμε δει να κάνουν απέναντι στη Ρεάλ και στον Ταβάρες.
Το παιχνίδι στο Κάουνας και η νίκη απέναντι σε μια ομάδα που ερχόταν από σερί 6 επιτυχιών έδωσε μια βαθμολογική ανάσα αλλά και μερικές χρήσιμες πληροφορίες στους πράσινους. Το μέγεθος ταιριάζει σε αυτό το σύνολο και στο ρόστερ υπάρχουν παίχτες που μπορούν να φέρουν τα χαρακτηριστικά που έλειψαν από το “τριφύλλι”: Rim protection και ποιότητες στην απόφαση του χειριστή υπό καθεστώς πίεσης. Αυτά τα παιδιά λοιπόν πρέπει να προαχθούν στο rotation γιατί πολύ απλά, το ζητάει το ίδιο το παιχνίδι του Παναθηναϊκού σήμερα. Το ζητούμενο είναι η συνέπεια και η ανθεκτικότητα. Αυτοί οι παράγοντες θα καθορίσουν τη μορφή αυτού του γκρουπ τους επόμενους μήνες.