Το ΠΑΟΚ-Άρης ολοκληρώθηκε με συντριπτική νίκη του Δικέφαλου. Οδηγώντας μέχρι και σε unfair αναφορά του Σπανούλη για τον Καλάθη, η οποία μάλλον ενόχλησε τον Νικ. Όμως αυτά είναι μέσα στην μπασκετική ζωή. Ειδικά όταν η ένταση είναι στα ύψη, η προσμονή τεράστια και μιλάμε για ματς που ουσιαστικά σημαδεύει μια νέα εποχή στο άθλημα.
Νέα εποχή όχι μόνο λόγω της δυναμικής επιστροφής ΠΑΟΚ και Άρη. Αλλά κυρίως επειδή ήταν το πρώτο παραδοσιακό ντέρμπι μετά το BasketGate και την προφυλάκιση του Λιόλιου, του Μαυραγάνη, του Κορομηλά, του Παπαπέτρου, αλλά και τον περιορισμό κατ’ οίκον της Τσαρούχα και του Πηλοΐδη. Όσο σπουδαία ματς κι αν ήταν τα Άρης-Παναθηναϊκός, Άρης-Ολυμπιακός, το ΠΑΟΚ-Άρης έχει άλλη αίγλη. Όπως το ίδιο θα ισχύει φυσικά και στο Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός που πλησιάζει.
Τα βλέμμα λοιπόν, ήταν στραμμένα στους τρεις διαιτητές. Είχαν πίεση, έπρεπε να αποδείξουν αρκετά, η κοινή γνώμη είναι καχύποπτη απέναντί τους – ως ιδιότητα και όχι ως πρόσωπα – χωρίς κανείς να την αδικεί γι’ αυτό.
Πουρσανίδης, Τηγάνης, Τσιμπούρης, πέρασαν απαρατήρητοι. Δεν έδειξαν ακόμη και στα λάθη του, να έχουν διαφορετικά κριτήρια στις αποφάσεις τους. Δεν φάνηκε σα να είναι… στημένοι, για να το πούμε απλά. Καθώς τέτοιου είδους διαιτησίες υπήρξαν πάρα πολλές την πενταετία Λιόλιου, όπως προκύπτει από την έρευνα της δικαιοσύνης και τις καταθέσεις των μαρτύρων.
Το εύλογο θα ήταν να περιμένει κανείς να πούμε «μπράβο» στους διαιτητές. Τα «μπράβο» δεν χρειάζεται να τα πεις σε όποιον κάνει τη δουλειά του. Συγχωρώντας και τα λάθη του, όταν αυτά φαίνεται πως δεν έχουν σκοπό ή δόλο. Άνθρωποι είναι, λάθη θα κάνουν.
Περισσότερο μεγαλώνει η απορία. Ειδικά για τους Τσιμπούρη και Τηγάνη, καθώς αμφότεροι έχουν σφυρίξει σε αρκετά σπουδαία ματς τα τελευταία χρόνια. Στα οποία έτρεξε… ποτάμι το αίμα. Από τις «σφαγές». Οι οποίες έκριναν στόχους.
Αφού μπορούν και έχουν την ικανότητα, γιατί σε τόσα ματς δεν το έκαναν; Τι πήγαινε λάθος ως τώρα; Έφταιγε ο Παπαπέτρου ή η Τσαρούχα που ήταν πρώτοι διαιτητές σε πολλά εξ αυτών; Κι αν ναι, εκείνοι γιατί δεν διόρθωναν την κατάσταση με την ικανότητα που μας έδειξαν στο ΠΑΟΚ-Άρης;
Δεν γίνεται τόσο καιρό να μην… ήξεραν τους κανονισμούς, ή να τους έκαναν λάστιχο ανάλογα το ποιον αφορούσαν. Εκτός κι αν κάτι τους δέσμευε προς συγκεκριμένα λάθη. Μόνο οι ίδιοι μπορούν να το απαντήσουν αυτά. Εμείς απλά κρίνουμε όσα βλέπει ο φίλαθλος κόσμος.
Διαιτητές οι οποίοι εξόργιζαν και οδηγούσαν το μπάσκετ στην απόλυτη απαξίωση, ξαφνικά έγιναν εξαιρετικές σφυρίχτρες, καλύτερες από πολλούς της EuroLeague. Αυτή η ξαφνική αλλαγή, σε μια περίοδο όπου το σύστημα τελειώνει και το γνωρίζουν οι πάντες, περισσότερο προβληματίζει παρά χαροποιεί. Ως προς το αν υπήρξε έστω κι ένα ματς… σπαθένιο τα προηγούμενα χρόνια, ανεξαρτήτου αποτελέσματος.