Η ιστορία της ΝτεΜόνικα Άμερσον από τις ΗΠΑ, δείχνει πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να διακριθούν ορισμένες παθήσεις, όταν παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα.
Όπως ανέφερε η ίδια στο CBS News, διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας το 2001, λίγο αφότου είχε αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια χρόνια αυτοάνοση νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος, η οποία επηρεάζει τον εγκέφαλο, τον νωτιαίο μυελό και τα οπτικά νεύρα.
Η αρχική διάγνωση δεν ήταν εύκολη. Οι γιατροί είχαν αρχικά εξετάσει το ενδεχόμενο οπτικής νευρίτιδας, καθώς τα συμπτώματά της αφορούσαν τα μάτια, ενώ στη συνέχεια υποψιάστηκαν ότι μπορεί να έπασχε από λύκο. Τελικά, έπειτα από οσφυονωτιαία παρακέντηση, κατέληξαν στη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
«Ήμουν θυμωμένη, πληγωμένη, φοβισμένη, μπερδεμένη. Ένιωθα όλα αυτά τα συναισθήματα», θυμήθηκε η Άμερσον, περιγράφοντας την αντίδρασή της όταν έμαθε ότι είχε τη νόσο, ιδιαίτερα καθώς κανένα άλλο μέλος της οικογένειάς της δεν είχε αντίστοιχο ιστορικό.
Η θεραπεία και η ζωή με τη διάγνωση
Από τότε ξεκίνησε να κάνει καθημερινά ενέσεις για την αντιμετώπιση της πάθησης. Τα επόμενα χρόνια, καθώς οι διαθέσιμες θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας εξελίσσονταν, άλλαξε αγωγή και από τις καθημερινές ενέσεις πέρασε σε μηνιαία ενδοφλέβια θεραπεία. Μάλιστα, τοποθετήθηκε ειδική θύρα στο στήθος της, ώστε να διευκολύνεται η χορήγηση της φαρμακευτικής αγωγής.
Στο μεταξύ,εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος σε σχολείο, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο κόρες. Παράλληλα, ασχολήθηκε ενεργά με την ενημέρωση και τη συγκέντρωση χρημάτων για το Εθνικό Ίδρυμα για τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας (MS National Foundation).
Ακόμη και όταν παρουσίαζε υποτροπές, προσπαθούσε να συνεχίζει την καθημερινότητά της. Όπως είπε στο CBS News, η στάση της ήταν να μην εγκαταλείπει την προσπάθεια. Για χρόνια δεν είχε κανέναν λόγο να αμφισβητήσει τη διάγνωση που της είχαν δώσει.
Η νοσηλεία που άλλαξε τα δεδομένα
Όλα άλλαξαν το 2019, όταν η Άμερσον άρχισε να αισθάνεται έντονη κόπωση και μούδιασμα στα πόδια. Η κατάστασή της την οδήγησε στο νοσοκομείο, με αποτέλεσμα να χάσει ακόμη και το πάρτι γενεθλίων της κόρης της.
Στα επείγοντα περιστατικά ένιωσε πίεση στα μάτια και άρχισε να κάνει εμετό. Ο νευρολόγος που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο νοσοκομείο την εξέτασε και ζήτησε να υποβληθεί σε μια εξειδικευμένη εξέταση αίματος. Αφού η κατάστασή της σταθεροποιήθηκε, πήρε εξιτήριο.
Λίγες ημέρες αργότερα, ο νευρολόγος επικοινώνησε μαζί της, καθώς εκτιμούσε ότι ενδέχεται να πάσχει από μια σπάνια αυτοάνοση διαταραχή. Στη συνέχεια, ένας ακόμη νευρολόγος την παρέπεμψε σε εξειδικευμένο γιατρό και οι πρόσθετες εξετάσεις έφεραν την ανατροπή: η Άμερσον δεν είχε ποτέ σκλήρυνση κατά πλάκας.
Αυτό που αντιμετώπιζε ήταν η διαταραχή του φάσματος της οπτικής νευρομυελίτιδας (NMOSD), μια σπάνια πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε αυτήν, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται λανθασμένα σε υγιή κύτταρα του ίδιου του οργανισμού. Η νόσος μπορεί να εμφανίζει συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, γεγονός που μπορεί να δυσκολέψει τη διάκριση μεταξύ των δύο παθήσεων.
«Αντιμετώπιζα αυτή την κατάσταση από τότε που ήμουν 21 ετών και τώρα, σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, εμφανίζεται κάτι διαφορετικό», δήλωσε η ίδια στο CBS News.
Η αποκάλυψη την εξόργισε. Όπως παραδέχτηκε, δεν γνώριζε καν ότι υπήρχε άλλη ασθένεια που μπορούσε να μοιάζει τόσο πολύ με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Όταν ο γιατρός τής είπε ότι τελικά δεν είχε τη νόσο, θύμωσε τόσο πολύ που σηκώθηκε και έφυγε από το ιατρείο.
Σήμερα, η Άμερσον λαμβάνει ενδοφλέβια θεραπεία την οποία, όπως ανέφερε, θεωρεί αποτελεσματική. Προσπαθεί να αντιμετωπίζει την κατάσταση μέρα με τη μέρα, χωρίς να αφήνει την ασθένεια να καθορίζει τη ζωή της.
«Επιλέγω να μην τα παρατήσω. Επιλέγω να μην εγκαταλείψω. Επιλέγω να συνεχίσω να προχωράω», δήλωσε.
Πηγή: newsbomb.gr
