Εννοείται πως δεν θεωρώ πως πήραμε το πρωτάθλημα μετά την γκέλα του Ολυμπιακού στη Ξάνθη και τη δική μας νίκη στη Τούμπα επί της ομάδας του Κούγια. Εννοείται πως αυτή δεν είναι η ΑΕΛ.
Κακώς διάφοροι ερμήνευσαν το χθεσινό μου άρθρο ως αλαζονικό. Απλά έχω αποκτήσει μία αίσθηση υπεροχής γιατί είμαι δέκα ποδοσφαιρικούς πόντους μπροστά, έχουν και τους δύο βασικούς ανταγωνιστές στην έδρα μου στον δεύτερο γύρο, τον Ολυμπιακό τον έχω κερδίσει εκτός και στο δεύτερο μισό προφανώς και ελπίζω πως η ομάδα θα δείξει ένα ελαφρώς καλύτερο πρόσωπο.
Νομίζω με αυτά τα δεδομένα, δικαιούμαι να έχω ένα αίσθημα υπεροχής. Το δικαιούμαι ρε φίλε και πως να το κρύψω όταν βλέπω τις πρακτικές των ανταγωνιστών και των φίλων τους;
Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας ξεκίνησε η προσπάθεια κάλυψης της αποτυχίας του πρότζεκτ του Ολυμπιακού – της ενδεχόμενης έστω – μέσα από μία προσπάθεια ακόμη να σπιλωθεί ο ΠΑΟΚ. Και άντε στη Λαμία υπήρχε η εικόνα του χεριού του Άντρε ξέχωρα από το τι έγινε μετά. Χθες τι ακριβώς υπήρχε;
Η αυστηρή κάρτα λέει το ρεπορτάζ στον Καρανίκα, ο οποίος αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη σε φάση που έπρεπε να αποβληθεί με κόκκινη απευθείας, αφού ο Πρίγιο είναι σε προφανή θέση για γκολ. Στον ΠΑΟΚ θα μπορούσαν να δοθούν άλλα δύο πέναλτι, τα οποία και δεν δόθηκαν.
Την ώρα που στη Τούμπα ο διαιτητής έπαιξε Λάρισα στις κρίσιμες φάσεις, ο Κούγιας έβγαζε ανακοινώσεις που είχαν την ρητορική Καραπαπά. Τι κι αν τους χωρίζουν δώδεκα τετραγωνικά μέτρα όγκου, εγκεφαλικά βρεθήκανε.
Ο ένας άφηνε υπονοούμενα πως δεν θα κατέβει να παίξει ο Ολυμπιακός αν συνεχιστούν τα ίδια, ο άλλος απείλησε και τελικά πήγε τα δελτία των παικτών στην ΕΠΟ. Λεπτομέρεια, μία ομάδα παίζει και χωρίς τα δελτία, μόνο με την κατάσταση υγείας των παικτών.
Δηλαδή ο Κούγιας σε παιχνίδι που δεν αδικήθηκε, έκανε την επανάστασή του εις βάρος του ΠΑΟΚ. Η κοινή γνώμη μάλλον καταλαβαίνει.
Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του βέβαια, δήθεν αηδιασμένος από την κατάσταση της μικρής έως μεγάλης εύνοιας, αλλά όχι του 90-10 που έμαθε είκοσι χρόνια, απειλεί πως θα αποχωρήσει.
Εγώ ξέρω πως όταν είσαι πραγματικά αηδιασμένος, δεν πας να παίξεις απλά. Δεν απειλείς με τρόπο που όλοι ξέρουμε πως είναι στημένος και απευθύνεται σε μοσχάρια. Εμείς όταν αηδιάσαμε και είπαμε πως δεν θα κατέβουμε, απλά δεν κατεβήκαμε. Είναι τόσο απλό.
Και όταν λέμε δεν κατεβαίνουμε, δεν σημαίνει πως πάμε στην έδρα του αντιπάλου ποντάροντας σε δικαστές που αλλάζουν φύλλα αγώνα επειδή έτσι γουστάρουν, έτσι ώστε και να μη παίξουμε και βαθμούς να πάρουμε και τον άλλο να διαλύσουμε.
Η πρακτική Ολυμπιακού – Λάρισας (Κούγια), στοχεύει σε μία απαξίωση της προσπάθειας του ΠΑΟΚ και σε ένα ακραίο μπούλινγκ σε ΕΠΟ – ΚΕΔ. Απλά το επίπεδο της πίεσης είναι τόσο χαμηλό που όποιος γίνεται θύμα αυτής της πρακτικής – και αναφέρομαι σε διαιτητές – μάλλον η προσωπικότητά του δεν είναι ικανή να εγγυηθεί μία σοβαρή καριέρα. Με λίγα λόγια, μόνο φελλός μπορεί να πιεστεί από αυτές τις πρακτικές. Το κακό είναι πως υπάρχουν αρκετοί στον χώρο της διαιτησίας.
Το αστείο της υπόθεσης, είναι πως ποδοσφαιρικά ο Ολυμπιακός καλύτερος του ΠΑΟΚ δεν είναι σίγουρα, αλλά έχει μπει σε μία σειρά και με δύο λειτουργικές μεταγραφικές περιόδους μπορεί να κάνει μία εξαιρετική ομάδα. Όμως είναι τόσο άρρωστο το περιβάλλον του, που σε καμία των περιπτώσεων δεν επικρατεί η ποδοσφαιρική λογική. Γιατί σημασία έχει να κάνει τη δουλειά ο πρόεδρος. Όλοι οι άλλοι είναι κομπάρσοι.