MENU

Ένας από τους νόμους του ποδοσφαίρου, είναι ο εξής: χωρίς τερματοφύλακα δεν πας πουθενά. Πουθενά όμως. Δεν έχει καταγραφεί παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία του ποδοσφαίρου, να φτάσει μακριά κάποια ομάδα, είτε σε συλλογικό είτε σε εθνικό επίπεδο, να κάνει προκοπή χωρίς να φοράει… καλά γάντια. Στη χειρότερη των περιπτώσεων, οι ομάδες που έγραψαν την ποδοσφαιρική εγκυκλοπαίδεια, θα είχαν έναν… καλό τερματοφύλακα, ο οποίος όμως μπροστά του θα είχε ιερά τέρατα.

Αλλιώς δε βγαίνει, δε γίνεται δουλίτσα. Είναι η θέση από την οποία ξεκινάει ο καταρτισμός της ενδεκάδας, είναι η νούμερο 1 επιλογή, ο άσσος στην πλάτη, ο ακρογωνιαίος λίθος της επιτυχίας. Ο Ολυμπιακός ευτύχησε τα τελευταία χρόνια να έχει… γίγαντες σε αυτή τη θέση, αν και παραδοσιακά οι ερυθρόλευκοι είχαν στις τάξεις τους… θηρία. Από Γραμματικόπουλο, Κελεσίδη, Θεοδωρίδη, Σαργκάνη και όσο πιο… εδώ ερχόμαστε «συναντάμε» και θυμόμαστε παράλληλα, Νικοπολίδη και Ρομπέρτο.

Καπίνο θέλουμε να ξεχάσουμε, Λεάλι κάνουμε πως… δεν τον ξέρουμε και αυτός που έσωσε κάπως πέρυσι την κατάσταση ήταν ο Σίβιο Προτό. Ένας επαγγελματίας με τα όλα του που ήρθε στα 36 πατημένα από την Οστάνδη και πήρε γρήγορα τη θέση του κάτω από τα δοκάρια, επί μονίμου σχεδόν βάσεως. Δεν έμεινε όμως και ο Ολυμπιακός απέκτησε δύο νέους τερματοφύλακες. Ενα δικό του παιδί, τον Ανδρέα Γιαννιώτη, και τον άγνωστο στους περισσότερους Ζοσέ Σα.

Έναν τερματοφύλακα που ήρθε από την Πόρτο του… Θεού, Ίκερ Κασίγιας, ο οποίος όμως περπατάει πλέον τα 38. Ο Σα, άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά. Κι επειδή το ποδόσφαιρο είναι σε όλα τα επίπεδα, το παιχνίδι των λαθών, βούτηξε κι αυτός με τα δύο του χέρια, μπλόκαρε, το λάθος του Γιαννιώτη στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ (0-1) στο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Τον Γιαννιώτη που ήρθε φουριόζος από μια τρομερή χρονιά με τη φανέλα του Ατρομήτου, ενώ και την αμέσως προηγούμενη χρονιά έβγαζε μάτια με την κυανέρυθρη του Πανιωνίου.

Εδώ όμως είναι Ολυμπιακός. Με όλο το σεβασμό προς τις δύο προηγούμενες ομάδες του, λάθη σαν αυτά στον αγώνα με τον Δικέφαλο που είναι “ικανά” να στοιχίσουν την κούπα του πρωταθλητή, δεν συγχωρούνται πλέον εύκολα. Το «πλέον» πάει στο ότι τα γάλατα σφίξανε και ο ΠΑΟΚ έρχεται με φόρα. Οι εποχές που οι ερυθρόλευκοι έπαιζαν χωρίς αντίπαλο με τις ομαδάρες που είχαν, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ο ανταγωνισμός αυξήθηκε, λάθη έγιναν και ξανάγιναν από την πλευρά τους και η κούρσα δεν έχει μόνο ένα άλογο.

Αυτό που θέλω να σημειώσω, είναι πως ανεξάρτητα με την κατάληξη της «προβοσκίδας», ο Ολυμπιακός πρέπει να δέσει τον Πορτογάλο τερματοφύλακα. Δυστυχώς για τους ερυθρόλευκους είναι δύσκολη περίπτωση και ολίγον τι, μπερδεμένη. Λέγεται για ρήτρα. Πόσο είναι η ρήτρα; Ουδείς γνωρίζει με ακρίβεια. Άλλοι λένε ότι δεν υπάρχει ρήτρα. Όποια και να είναι η αλήθεια, οι Πειραιώτες πρέπει να κρατήσουν αυτόν τον «τέρμα». Θα συναντήσουν το τοίχος της Πόρτο βέβαια, η οποία θα θελήσει να τον επαναπατρίσει με δεδομένα τα ποδοσφαιρικά γεράματα του Ισπανού γκολκίπερ.

Αυτό από μόνο του συνιστά τεράστιο εμπόδιο και ουδείς θα μπορεί να χρεώσει στον Ολυμπιακό ενδεχόμενη μη παραμονή του Σα. Αντιθέτως, είναι αξιοσημείωτη η πετυχεσιά που έκαναν οι ερυθρόλευκοι για δεύτερη διαδοχική χρονιά σε μεταγραφή ξένου άσσου. Δεν λέω βεβαίως ότι ο Γιαννιώτης δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος ή δεν κάνει. Λέω ότι ο Πορτογάλος δείχνει ικανός να θυμήσει κάτι από Ρομπέρτο. Και τέτοιου είδους ποδοσφαιριστές σε αυτή τη θέση, που δε μασάνε από πάγκο, από ξένη χώρα, από άλλο περιβάλλον και μπαίνουν στη μάχη χωρίς δεύτερη κουβέντα, είναι καλό να τους κρατάς. Βασικά πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να «χτίζεις» πάνω τους.

YΓ. Respect στη δήλωση-παραδοχή του Λουτσέσκου. Βεβαίως, ήταν τόσο εξόφθαλμο…

ΥΓ 2. Ο ΠΑΟΚ, όσο πρόλαβα να δω, πάλι δεν έπαιξε μπάλα. Πρέπει να πατήσει το… άλλο κουμπί.

ΥΓ 3. Δεν ξέρω τι συμβαίνει με τον Γκερέρο. Έχασε πάλι έτοιμο γκολ.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ο άσσος στο μανίκι του Ολυμπιακού
EVENTS