MENU

Ο ΠΑΟΚ έπρεπε να κερδίσει και μακάρι να είχαμε ζήσει αυτό το γκολ του Τζόλη στο 92΄. Πιστεύω πως ακόμη και Ολυμπιακοί θα έβγαζαν αντανακλαστικά κραυγή θαυμασμού. Όμως δεν έπρεπε να κερδίσει για μια στιγμή που στάθηκε άτυχος. Η νίκη του άξιζε για την γενικότερή του εικόνα.

Το πρώτο ημίχρονο ήταν ένα τένις διαστημάτων μεταξύ των δύο ομάδων. Ο ΠΑΟΚ ξεκινά καλά και χάνει τη μεγάλη ευκαιρία με τον Μουργκ, ο Ολυμπιακός παίρνει τα ηνία από το 10΄και μετά και χάνει τη μεγάλη ευκαιρία του Εμβιλά, ο ΠΑΟΚ αντιδρά και χάνει ευκαιρίες από στημένες μπάλες, ο Ολυμπιακός βρίσκει τη φάση του Φορτούνη με την εκτέλεση φάουλ.

Η διαφορά των δύο ομάδων στο πρώτο ημίχρονο, ήταν πως ο ΠΑΟΚ δέχτηκε φάσεις από μεγάλα προσωπικά λάθη των παικτών του και δημιούργησε από καλές συνεργασίες ή δουλεμένες στημένες μπάλες.

Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ δεν είχε απλά την υπεροχή αλλά μόνο αυτός ήταν στο γήπεδο. Ο λόγος είναι πως ο Γκαρσία ανέβασε ψηλότερα τον Σβαμπ και τον Καντουρί, η πίεση ήταν αποτελεσματική και ο Ολυμπιακός εκτέθηκε. Σύμφωνα με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού ο αέρας έπαιξε καταλυτικό ρόλο για αυτό, όμως δεν εμφανίστηκε ο Αίολος στο ημίχρονο και είπε ως φυσήξω λίγο και εδώ. Και από το πρώτο ημίχρονο φυσούσε και ο ΠΑΟΚ δεν είχε σε καμία των περιπτώσεων την εικόνα του Ολυμπιακού.

Ο ΠΑΟΚ σκόραρε σε συνέχεια στημένης μπάλας, ο ΠΑΟΚ βρήκε φάσεις για το 2-0, όμως το σημαντικότερο για μία ομάδα που πρέπει να πιστέψει σε αυτό που κάνει, είναι πως είχε τον απόλυτο έλεγχο της αναμέτρησης. Και μέσα σε αυτό το διάστημα, κατάλαβαν όλοι στον ΠΑΟΚ πως έχουν αδικήσει τους εαυτούς τους.

Η ισοφάριση ήρθε κόντρα στη ροή του αγώνα και πάλι από μεγάλο λάθος. Κυρίως του Πασχαλάκη αλλά και του Ίνγκασον που δεν καλύπτει σωστά τον χώρο. Και εδώ επειδή ξέρω το κλίμα, ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ θα δεχτεί δριμύτατη κριτική. Και θα είναι απολύτως δικαιολογημένη γιατί και στις τρεις φάσεις του Ολυμπιακού στο παιχνίδι, κάνει σημαντικά λάθη.

Η φάση του Τζόλη θα έπρεπε να γράψει για το άθλημα, όμως δεν στάθηκε ο μικρός τυχερός.

Εγώ λοιπόν θα κρατήσω απ όλο το παιχνίδι το γεγονός πως ο Ολυμπιακός έδειχνε στο τέλος τόσο ικανοποιημένος από την ισοπαλία σα να κέρδισε. Θα κρατήσω επίσης την ισορροπία που είχε η ομάδα, αλλά και θα δώσω μία συνέχεια σε αυτό που έγραφα τις προηγούμενες μέρες.

Θα ανοίξουμε την κουβέντα της διαχείρισης από τον Γκαρσία και κυρίως στο κομμάτι των σταθερών. Ο Ουρουγουανός ξεκίνησε για πρώτη φορά ίδιο δίδυμο κεντρικών αμυντικών με το προηγούμενο παιχνίδι. Από τους έντεκα, οι εννέα είναι αποδεδειγμένα οι καλύτερες επιλογές που διαθέτει. Οι μόνοι που δεν έχουν πείσει για την ύπαρξή τους ως σταθερά στον ΠΑΟΚ, είναι οι Πασχαλάκης και Μουργκ. Οι υπόλοιποι, είναι οι καλύτερες επιλογές που διαθέτει.

Και εγώ αναρωτήθηκα για τους λόγους που δεν ξεκίνησε ο Τζόλης. Αν το βάλει ο Μουργκ στο 2΄, θα είχα την ίδια προσέγγιση; Αν ο Τζόλης το έβαζε στο 92΄, θα ήταν μία στιγμή που θα τη ζούσαμε αν είχε ξεκινήσει; Γιατί συνήθως γινόταν αλλαγή.

Ναι εννοείται άργησε ο Γκαρσία να τον βάλει. Αλλά και ο προπονητής σου λέει πως δεν απειλούμαι, έχω βρει ισορροπία, δεν μπορούν να μου κάνουν τίποτα, γιατί να αλλάξω κάτι αφού όλοι έχουν δυνάμεις;

Στο τέλος και έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, μπορούμε μόνο να πούμε πως μπορούσε να πιστέψει περισσότερο στο 2-0 και να μη προσπαθήσει να το σβήσει στο 1-0. Όμως μιλάμε για έναν επαγγελματία άπειρο σε αυτό το πόστο και με αρκετή πίεση για την προπονητική ΕΣΟ του.

Στο πόρισμα της προσπάθειας για τη δημιουργία μίας ισχυρής ομάδας για την επόμενη σεζόν, σίγουρα από σήμερα θα πρέπει να μπει στη λίστα η επιλογή ενός τοπ τερματοφύλακα. Ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης προσέφερε πάρα πολλά, όμως όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Ο ΠΑΟΚ έχει χάσει πολλούς βαθμούς από τη θέση, έχει χάσει προκρίσεις, έχει χάσει πολλά. Δεν έχει περιθώρια να χάσει και του χρόνου.

Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι ο Ουάρντα δείχνει σοβαρός, σημαντικός και ποιοτικός. Είναι η ευχάριστη έκπληξη σε μία περίοδο που η αλήθεια είναι πως δεν έχει σημαντικό ανταγωνισμό στο δέκα.

Ο Βιεϊρίνια και ο Καντουρί για εμένα είναι αυτοί που δίνουν γενικά στην ομάδα την ηρεμία για να ανταπεξέλθει, ενώ η εικόνα του Ζίφκοβιτς αρχίζει και με ανησυχεί. Είναι λογικό να κάνει κοιλιά, αρκεί να συμβιβαστεί με το γεγονός αυτό και να παίζει πιο απλά.

Και κλείνοντας, θα πρέπει να αποδεχτούμε πως από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ δεν θέλει να πάρει άλλους παίκτες, η δομή του ρόστερ τη δεδομένη χρονική στιγμή επιτρέπει στον Γκαρσία μέχρι και ροτέισον δεκαπέντε παικτών.

Παραπάνω δεν έχει και το νούμερο είναι αποκαρδιωτικό για μία σεζόν που έχει και κύπελλο και πλέι οφς.

ΥΓ Το παιχνίδι ήταν καθαρό, δεν είχε τοξικότητα, μετρήθηκαν δύο σοβαρά γκρουπ αθλητών και δεν μένει τίποτα για κουβέντα πλην του ποδοσφαίρου.

Είναι ένα ακόμα δείγμα για το πως συμπεριφέρεται ο ΠΑΟΚ και ένα παράδειγμα για το πως πρέπει να συμπεριφέρονται άπαντες. 

Απέδειξε πως μπορεί, ας κρατήσει τις βάσεις
EVENTS