MENU

Το κλισέ λέει ότι η επίθεση στέλνει τον κόσμο στο γήπεδο, όμως δεν ισχύει. Οπως έχουν πει μεγάλοι προπονητές και όπως έχει κάνει σαφές το ίδιο το άθλημα, αυτό που μετράει περισσότερο απ' όλα, είναι το αποτέλεσμα. Και για να έρθει το αποτέλεσμα, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ομάδα να είναι δυνατή στην άμυνα. Οπως δηλαδή συμβαίνει με την Τουρκία, η οποία διαθέτει εκπληκτικές μονάδες στα σέντερ-μπακ με παίκτες για το σήμερα και το αύριο. Με βάση την σκληρή οπισθοφυλακή και τις επιλογές που δίνουν στον προπονητή τη δυνατότητα να παίξει διαφορετικά συστήματα, η Εθνική της γειτονικής χώρας προκρίθηκε 'αέρα' στο Euro2020, χτύπησε στα ίσα την Γαλλία στη μάχη της κορυφής του ομίλου και είδε μόνο μια ομάδα να έχει καλύτερη επίδοση στην άμυνα από το δικό της παθητικό με τα μόλις τρία γκολ.

Μιλάμε για κανονικό extreme-makeover. Η Τουρκία τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου των προκριματικών του προηγούμενου Euro, έχει να δώσει το «παρών» σε τελική φάση Mundial από το 2002 [έφτασε στα ημιτελικά], όμως φαίνεται πως έχει ξεκολλήσει από την ανυπαρξία των περασμένων ετών. Με ποιον τρόπο; Με άμυνα μπετόν. Με σέντερ-μπακ που ανήκουν στο top-level του αθλήματος και δεν λυγίζουν στην πίεση. Και δεν είναι μόνο δύο. Το μεγαλύτερο κομμάτι της επιτυχίας των Τούρκων δεν μπορεί να πάει κάπου πέρα από την άμυνα.

Εντάξει, μπορεί να πει κανείς ότι group που πέρα από την Γαλλία έχει μέσα Ισλανδία, Αλβανία, Μολδαβία, Ανδόρα, δεν είναι και το πιο δύσκολο, όμως οι επιδόσεις ήταν εντυπωσιακές. Στον όμιλο, η Τουρκία κράτησε την εστία της ανέπαφη σε 8 από τα 10 ματς, ένα εκ των οποίων στη νίκη κόντρα στους πρωταθλητές κόσμου, Τρικολόρ (2-0). Είχε μόνο clean-sheets στα 5 εντός έδρας ματς, είδε την εστία της να παραβιάζεται σε δύο αγώνες και καλύτερο παθητικό από τα δικά της 3 γκολ, κατέγραψε μόνο το θαυματουργό, Βέλγιο, που έχει 9x9 νίκες και 34-2 τέρματα.

Τα προηγούμενα χρόνια, παίκτες όπως οι Ομέρ Τοπράκ και Σερντάρ Αζίζ αποτελούσαν τα ονόματα στο κέντρο της άμυνας. Σήμερα όμως, στη νέα του θητεία στον πάγκο της Εθνικής, ο Σενιόλ Γκιουνές, άνθρωπος που είχε φτάσει την Τουρκία στα ημιτελικά το 2002, μπορεί να νιώθει απίστευτα τυχερός με τη φουρνιά που έχει στα χέρια του. Ο μεγαλύτερος αυτών είναι ο 25χρονος της Φορτούνα Ντίσελντορφ, Κααν Αϊχάν, ο οποίος ήταν εργαλείο στα προκριματικά. Ο Γκιουνές είχε πολύ κόσμο για τη θέση και αυτό του επέτρεψε να χρησιμοποιήσει με απόλυτη επιτυχία τα 4-3-3, 3-5-2, 4-4-2 σε αυτή την άκρως επιτυχημένη διαδρομή.

Σταθερός στην 11άδα, όποιο και αν ήταν το σύστημα, ήταν ο Μερίχ Ντεμιράλ, εδώ και 6 μήνες άσος της Γιουβέντους. Ο 21χρονος, από την ακαδημία της Φενερμπαχτσέ βρέθηκε στη δεύτερη ομάδα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και χρειάστηκε να παίξει 16 ματς βασικός στην πρώτη κατηγορία της Τουρκίας με την Αλάνιασπορ για να ξεκινήσει μια αδιανόητη άνοδος. Τον περασμένο Ιανουάριο τον αγόρασε η Σασουόλο και το καλοκαίρι που πέρασε, η Γιούβε έδωσε 18 εκατ. για να τον κάνει δικό της.

Στο Τορίνο ο ύψους 1.90μ. άσος δεν έχει πάρει ευκαιρίες, αφού οι Bianconeri παρά τις σερί γκάφες, στηρίζουν την επένδυση με όνομα Ματάις Ντε Λιχτ, ενώ ο Τούρκος στο μοναδικό ματς που ξεκίνησε [με την Ελλάς Βερόνα], έκανε πέναλτι και έγινε αλλαγή. Παρότι η καρτέλα του γράφει μόλις ένα ματς στην Serie A, η Μίλαν θέλει να δώσει 35-40 εκατ. ευρώ και να τον κάνει βασικό και ο Γκιουνές τον στηρίζει για την Εθνική, όπου στα τελευταία ματς φαίνεται πως βρίσκει τον ιδανικό παρτενέρ στο κέντρο της άμυνας.

Πριν αποτελέσει παρελθόν από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στον αγγλικό Τύπο είχε διαρρεύσει η λίστα του Ζοσέ Μουρίνιο που απαιτούσε ενίσχυση στη θέση του σέντερ-μπακ. Ανάμεσα σε αυτά των Βαράν, Μπόατενγκ, Κουλιμπαλί, Σκρίνιαρ, Ρομανιόλι, Χοσέ Χιμένες, τελευταίο κάτω-κάτω ήταν ένα όνομα που 1.5 χρόνο πίσω, λίγοι θα γνώριζαν. Tσαγλάρ Σογιουντσού. Πριν κλείσει τα 22 του, πριν καν αρχίσει να παίζει στην Λέστερ, ο Τούρκος ήταν στο μπλοκάκι του Special One. Κάθε άλλο παρά τυχαίο ήταν το ότι βρισκόταν ανάμεσα στα κορυφαία  στόπερ στον κόσμο - στα μάτια του Πορτογάλου.

Αφησε την Αλτινόρντου της δεύτερης κατηγορίας στην πατρίδα του το 2016 και έφυγε για την Φράιμπουργκ. Στην Bundesliga έμεινε για δύο χρόνια και πριν δύο καλοκαίρια τον πήρε η Λέστερ. Οταν ο Χάρι Μαγκουάιρ έκανε το «μπαμ» με την Εθνική Αγγλίας, οι Foxes έτριβαν τα χέρια τους. Ο Μουρίνιο και η λίστα δεν υπήρχαν πια στο Old Trafford, η Γιουνάιτεντ διέλυσε την μπάνκα για τον Αγγλο και η Λέστερ δεν χρειαζόταν να ξοδέψει ούτε ένα σεντ από τα 100 εκατ. ευρώ που έλαβε για τον θηριώδη στόπερ. Ο αντικαταστάτης του, βρισκόταν ήδη στο ρόστερ της.

Από φέτος, είναι βασικός. Εχει παίξει και στα 12 ματς στην Premier League και με παρτερνέρ τον βετεράνο, Τζόνι Εβανς, έχουν βοηθήσει την Λέστερ να κάνει καλύτερο ξεκίνημα και από τη χρονιά του θαύματος. Με ύψος 1.87μ., ταχύτητα, ικανότητα σε ντρίμπλα και πάσα και είδωλα τους Πουγιόλ και Χούμελς, ο Σογιουντσού, στα 23 του, ήδη κάνει θραύση στο κορυφαίο πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν δεν αποκλείεται να παίζει στο Champions League, ενώ στο τέλος αυτής που διανύουμε, πιθανότατα θα είναι μαζί με τον Ντεμιράλ, το βασικό δίδυμο σέντερ-μπακ της Εθνικής Τουρκίας.

Εκτός από τον Αϊχάν της Φορτούνα και το δίδυμο Ντεμιράλ-Σογιουντσού, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ακολουθούν και φαίνεται πως επίσης έχουν μέλλον στο υψηλότερο επίπεδο. Σε ένα θεωρητικό Νο4 στην ιεραρχία, βρίσκεται ο 19χρονος, Οζάν Καμπάκ, που πέρυσι έπαιζε στην Στουτγκάρδη και πλέον είναι βασικός στην Σάλκε. Εμπιστοσύνη για το μέλλον στα στόπερ από την Τουρκία έδειξε και η Ρόμα το καλοκαίρι καθώς απέκτησε τον 22χρονο, Μερτ Τσετίν, από την δεύτερη κατηγορία και την Γκεντσλερμπιρλίγκι, ενώ σιγά σιγά, όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης γεμίζουν με σέντερ-μπακ από την Τουρκία...

Κανείς δεν το κάνει όπως οι Τούρκοι...
EVENTS