Το πιο σημαντικό πάντα σε παιχνίδια όπως αυτό που έδωσε η ΑΕΚ απέναντι στην Καλαμάτα, είναι η νίκη. Αλλά αυτό που πέτυχε η Ενωση στη Νεάπολη ήταν ακόμα πιο σημαντικό, γιατί δεν πήρε απλά τη νίκη σε μια ζόρικη έδρα. Το έκανε με απόλυτα πειστικό τρόπο, πραγματοποιώντας την πιο μεστή και ποιοτική εμφάνιση της σε αγώνα εκτός έδρας. Κατάφερε να βγάλει από πάνω της όλη αυτήν την ανούσια κουβέντα, πέτυχε να κάνει ιδανικό ξεκίνημα σε αυτό το τελευταίο και δύσκολο κομμάτι της χρονιάς, μεταφέρει ήδη την πίεση στον εσωτερικό ανταγωνισμό.
Ο καθένας μπορεί να βλέπει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο, αλλά η πραγματικότητα είναι πως απέκτησαν υπερβολικά μυθικές διαστάσεις οι γκέλες με Κηφισιά και Αστέρα Τρίπολης. Μολονότι άπαντες κατανοούν, πως η νίκη χάθηκε στο ένα ματς από ένα σουτ από το πουθενά και στο άλλο χάθηκαν τα… άχαστα από τον Γιόβιτς, ο ντόρος ήταν πολύ μεγάλος. Αλλά όταν καταφέρνει η ΑΕΚ ως οργανισμός να βγάζει από πάνω της νωρίς κάθε κουβέντα, τα πράγματα μόνο καλύτερα μπορούν να πάνε στη συνέχεια.
Μαγεία Κοϊτά
Σωστά είπε ο Νίκολιτς πως δεν ήταν τόσο ελκυστική η εικόνα στο μάτι, αλλά ήταν η πιο πειστική. Χωρίς λάθη, με απόλυτη κυριαρχία, με ώριμο τρόπο, με εξαιρετική ισορροπία. Δεν είναι τυχαίο, πως η ΑΕΚ ολοκλήρωσε το παιχνίδι δίχως να υπάρχει ουσιαστικά τελική της Καλαμάτας στην εστία του Στρακόσια. Παράλληλα, είχε πολλούς και διαφορετικούς τρόπους να απειλεί την εστία των γηπεδούχων. Και κάποιες φορές, τέτοιες νίκες με αυτό το αγχωτικό, αλλά άκρως σημαντικό 0-1 μετρούν περισσότερο στην ψυχολογία και την ισορροπία μιας ομάδας.
Αν η ΑΕΚ συνολικά είχε ισορροπία και ωριμότητα, αυτός που πραγματικά έκανε πράγματα και θαύματα και ήταν υπέροχο να τον παρατηρείς να κάνει όργια μέσα στο γήπεδο, ήταν ο Κοϊτά. Δεν περιμέναμε το ματς στη Νεάπολη για να διαπιστώσουμε όσα μπορεί να κάνει ο Αμπου, αλλά η πραγματικότητα είναι πως η ΑΕΚ χρειαζόταν πολύ να βγει μπροστά με την προσωπικότητα και την ποιότητα του. Παίκτης που έχει το απρόβλεπτο, το ένας εναντίον ενός, που σουτάρει και απειλεί. Ηταν άτυχος σε κάποιες φάσεις, βρήκε την τύχη εκεί που έπρεπε.
Ο Βάργκα και το ζήτημα
Τρομερή ξανά η κλάση και η φοβερή συνεισφορά του Βάργκα. Μπορεί να μην σκόραρε, μπορεί να έχασε σημαντικές ευκαιρίες, αλλά εδώ πρόκειται για έναν παίκτη με τρομερή συμμετοχή στο παιχνίδι της ομάδας. Είναι παντού εκεί, ανίκητος στον αέρα, με πολύτιμη συνεισφορά τόσο στο επιθετικό, όσο και στο αμυντικό παιχνίδι. Παίκτης ομάδας, σταρ που δεν έχει πρόβλημα να «τσαλακωθεί» και να κάνει δουλειές που δεν συνηθίζονται από τα φορ, αλλά είναι εξαιρετικά χρήσιμα για την λειτουργία της ομάδας.
Ηταν φανερό, πως για την ΑΕΚ που είχε σημαντικές απουσίες, χρειαζόταν να βρει νέες χημείες. Το νέο δίδυμο στη μεσαία γραμμή με Αριάγκα και Βιτάλις φάνηκε πως δεν λειτουργούσε όπως άλλα κατά το παρελθόν. Εξισορροπήθηκε όταν ανέβασε απόδοση ο Ούγγρος, αλλά δεν είχε όσα χρειαζόταν η ΑΕΚ. Είχε πάντως εξαιρετικό κεντρικό δίδυμο, είχε ασφάλεια σε όλες τις αμυντικές προσπάθειες, είχε καλό παιχνίδι από τον Μάνταλο, πήρε σημαντικές φάσεις που θα μπορούσε να σκοράρει και περισσότερες φορές.
Οι αποδεκτές ήττες και οι επιλογές
Αυτά είναι τα ωραία για το ματς και την εικόνα της ΑΕΚ. Γιατί μετά, έχουμε άλλα θέματα. Υπάρχει μια έννοια, η λέξη σεβασμός, που σίγουρα κάποιοι δεν δείχνουν τον προσήκοντα προς την ΑΕΚ. Καταλαβαίνω πως σε αυτόν τον μαγικό χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, υπάρχουν φιλίες, υπάρχουν ισορροπίες, υπάρχουν λεκτικοί ακροβατισμοί. Αλλά πάλι, είναι κάπως περίεργο ο κ. Χριστοφιλέας να αναφέρει πως δεν είναι αποδεκτή η ήττα σήμερα και πως η ομάδα του δεν εκμεταλλεύθηκε τις ευκαιρίες που έκανε (τις ποιες;). Ειδικά μάλιστα, όταν λίγες εβδομάδες πριν, ο ίδιος άνθρωπος είχε αναφέρει πως δεν είχε κυκλώσει το ματς με τον Ολυμπιακό.
Θα πει κάποιος, συμβαίνουν αυτά. Αλλά από την άλλη, ξέρετε συμβαίνουν κι άλλα που είναι οξύμωρα. Την ώρα που για παράδειγμα η Κηφισιά συνεχίζει σταθερά την παράδοση της δήλωσης πέντε τιμωρημένων πριν από τα ματς με τον ΠΑΟΚ, η Καλαμάτα επέλεξε να κρατήσει τον Ροντρίγκες (κορυφαίο αμυντικό της στη Νεάπολη) και να αγωνιστεί απέναντι στην ΑΕΚ και να εκτίσει σε ένα από τα ματς με Κηφισιά, Παναιτωλικό και Λεβαδειακό. Εμπιστοι φαίνεστε, συνεχίστε όσα κάνετε και εμείς κοιτάμε αδιάφορα.
Ντάουλας και σεβασμός
Σεβασμό λέμε. Να δούμε αυτήν την ψυχούλα τον Ντάουλα, τέταρτο στην αναμέτρηση της Νεάπολης. Πρόκειται για ταλέντο που έχει προλάβει να δώσει διαπιστευτήρια από τα μικρά. Πέρυσι για παράδειγμα, έμεινε αλησμόνητος όταν σε ένα Σαββατοκύριακο που είχαν αναβληθεί όλες οι αθλητικές εκδηλώσεις στην Αττική λόγω κακοκαιρίας, ο διαιτητής Ντάουλας αποφάσισε να διεξαχθεί η αναμέτρηση του ποδοσφαίρου γυναικών της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ. Αποτέλεσμα, ένας χιαστός σε αθλήτρια.
Αναβαθμίστηκε το ταλέντο. Εκείνος είναι που υπέδειξε την αποβολή του Νίκολιτς, επειδή ήταν εκνευρισμένος με τον Στρακόσια που δεν πέταξε την μπάλα εκτός αγωνιστικού χώρου για να μπει ο Γκατσίνοβιτς και να επανέλθει η αγωνιστική ισορροπία. Είναι απίθανο, πως ενώ δεν έχει αποβληθεί κανένας άλλος προπονητής από κάποια άλλη μεγάλη ομάδα, στον Νίκολιτς δεν υπάρχει ουδείς σεβασμός. Οι νέοι κανονισμοί, κάθε σκέψη για το πως αυτοί οι κανονισμοί μπορούν να γίνουν λάστιχο ως προς την αυστηρότητα ή την ελαστικότητα τους, πάνω στην ΑΕΚ θα εφαρμοστούν.