Να ξεκινήσω από το φινάλε. Τόσο νταηλίκι, τόση μαγκιά, τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις που αφήνουν ξεκάθαρες αιχμές για το παιχνίδι και τους διαιτητές, είχαμε καιρό να τις δούμε. Δεν πέσαμε από τα σύννεφα, αλλά κάπου να υπάρχει κι ένα μέτρο. Σε ματς που η ΑΕΚ έχει περισσότερες κάρτες από τον αντίπαλο της με λιγότερα φάουλ, που ο Μύγας συμπεριφέρεται θαρρείς και παίζουν στην αλάνα, ο Μεντίλ κακώς είχε μείνει στο γήπεδο ως εκείνη την ώρα και βέβαια ο Λάμπρου προσπαθεί να κάνει εξυπνάδες, εκτελώντας κόρνερ αντί για… πλάγιο, δεν μπορεί να λέγονται αυτά.
Συνολικά, ζούμε ένα περιβάλλον στο ελληνικό ποδόσφαιρο, που παρατηρεί κάποιος πως οι φίλοι γίνονται ολοένα και πιο… φίλοι τις τελευταίες ημέρες. Με μεταγραφικά «πακετάκια» δώρο, με δανεισμούς και ελευθερώσεις της τελευταίας στιγμής, με πιθανούς και απίθανους. Και εμφανίζονται αυτοί να κουνούν το δάχτυλο προς την ΑΕΚ! Να δημιουργούν κλίμα και να θέτουν σε καθεστώς ομηρίας διαιτητές, όταν κάθε εβδομάδα οι αβάντες που δίνονται ένθεν και κείθεν είναι αξιομνημόνευτες. Αλλά έτσι είναι το παιχνίδι, έτσι θα παίξει ξανά η ΑΕΚ.
Με τη νίκη της στον Βόλο, η ΑΕΚ πήρε αυτό που ήθελε. Τελείωσε μια κατάσταση που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε προβληματική με τα ματς μακριά από τα Φιλαδέλφεια. Αν και πάλι έπαιξε με την φωτιά και έδωσε τη δυνατότητα στον αντίπαλο να ισοφαρίσει, όπως είχε κάνει και στην Λεωφόρο και στην Τρίπολη, αυτήν τη φορά πήρε τη νίκη. Αρα, δεν κέρδισε μόνο τους βαθμούς της νίκης, αλλά και την ηρεμία για να μπορέσει να δουλέψει σωστά και τον χρόνο για να βρει τις λύσεις στις αρρυθμίες που εμφανίζει.
Η κλάση του Γιόβιτς
Να σας πω την αλήθεια, η εικόνα της ΑΕΚ στον Βόλο ήταν χειρότερη από τα άλλα δύο εκτός έδρας ματς που είχαν προηγηθεί. Αν και ο Νίκολιτς δεν έπαιξε με τα δυο φορ που πολλές φορές θεωρούνταν ως πρόβλημα στην λειτουργία, η κατάσταση δεν άλλαξε. Η ΑΕΚ είχε πολλά ζητήματα, με τον Μάνταλο να μετατρέπεται σε μοιραίο με απώλεια σημαντικών ευκαιριών, τον Κοϊτά να επανέρχεται σε προβληματικές εμφανίσεις και τον Γιόβιτς να μένει περιορισμένος, δίχως ποτέ ουσιαστικά να τροφοδοτείται από τους συμπαίκτες του.
Για να νικήσει η ΑΕΚ, απαιτήθηκε η μεγάλη κλάση του Λούκα Γιόβιτς. Πολλοί μιλούν για εκείνον με αρνητικό τρόπο, αλλά είναι φαίνεται ίδιον των μεγάλων φορ. Ολοι περιμένουν από εκείνους να πάρουν την μπάλα και να τους περάσουν όλους. Ο Γιόβιτς έκανε το πιο απλό: πήρε την πρώτη φορά την μπάλα, χόρεψε τον Κάργα και πήρε το πέναλτι που άνοιξε το σκορ και κυρίως όταν πλέον η μπάλα ζύγιζε εκατό τόνους, εκμεταλλεύθηκε την μαγική μπαλιά του Ζοάο Μάριο και με άπιαστη κεφαλιά την κάρφωσε στα δίχτυα.
Ο Σέρβος κάνει με απλό τρόπο όσα δεν μπορούν οι άλλοι. Είναι μεγάλη υπόθεση για κάθε ομάδα να έχει έναν παίκτη με αυτήν την εκτελεστική δεινότητα στην κορυφή της επίθεσης. Παρά τις κουβέντες που πολλές φορές αποδεικνύονται ανούσιες, ο Γιόβιτς είναι εκείνος που μπορεί να δίνει το εύκολο γκολ, να μιλά όταν οι άλλοι τα χάνουν, να κάνει όσα απαιτούνται. Και πλέον, είναι εκείνος που οδηγεί την ΑΕΚ στην προσπάθεια της, επιβεβαιώνοντας πως ό,τι πληρώνεις, έχεις και στην επίθεση σου.
Οι λύσεις και τα ζητήματα
Ακρογωνιαίος λίθος στην επικράτηση της ΑΕΚ ο τεράστιος Μπρινιόλι, που συνεχίζει να κάνει πράγματα και θαύματα. Είναι εντυπωσιακός, προσδίδει αυτοπεποίθηση σε όλη την άμυνα, είναι εξαιρετικός με την μπάλα και δίνει στην ΑΕΚ την ασφάλεια που χρειάζεται κάθε μεγάλη ομάδα. Από κοντά, η παρουσία του Πήλιου που συνεχίζει να γαζώνει όλη την πλευρά. Καταλαβαίνω το ζήτημα με τα τελειώματα των φάσεων, που τα βελτίωσε κι αυτά αρκετά, αλλά το θέμα είναι πως ο Πήλιος είναι πάντα εκεί.
Αυτήν τη φορά η ΑΕΚ πήρε πολλά από τον πάγκο της. Ο Ζίνι έφερε έκρηξη στο παιχνίδι, έκανε πολλά πράγματα με τους χώρους που κάλυψε, την αποβολή που κέρδισε, έστω και αν ο Νίκολιτς του ανέθεσε πολλούς διαφορετικούς ρόλους μέσα στο παιχνίδι. Είναι μεγάλη υπόθεση για την ΑΕΚ ο Αφρικανός. Αλλά επίσης μεγάλη υπόθεση είναι ο Ζοάο Μάριο. Η σέντρα που βγάζει, το κράτημα της μπάλας όταν ο Βόλος προσπαθούσε να πιέσει, είναι η απάντηση προς όσους κατά καιρούς αμφιβάλουν για την κλάση του.
Η ΑΕΚ έχει χρόνο. Ο Γκατσίνοβιτς, εξαιρώ το πρώτο δεκάλεπτο που αλλού πατούσε κι αλλού βρισκόταν, είναι παίκτης που μπορεί να δίνει λύσεις. Η άμυνα, τα χαφ συνολικά, πρέπει να γίνουν πιο σκληρά ακόμα και να μην αφήνουν καμία μπάλα να παίζεται μέσα στην περιοχή. Αλλά η νίκη δίνει τη δυνατότητα δίχως πίεση, να βρει όλες τις λύσεις. Να φορμάρει ξανά τον Μάριν και τον Βιτάλις, να βρει κι άλλους παίκτες για την 11άδα, να έχει λύσεις σε όλα τα ζητήματα που προκύπτουν.
