Η ομάδα που φτιάχνεται μπορεί να έχει οποιαδήποτε κατάληξη, όμως δεδομένη πρέπει να θεωρείται και η κατάληξη του φιλάθλου: Αναγκασμένος να σηκώνεται από το καρεκλάκι του ή τον καναπέ. Ανάλογα που θα επιλέξει κανείς να παρακολουθήσει την ομάδα του Τεττέη, του Νίστρουπ, του Ουναΐ και του... Καμαρά!
Επιθετική version που δεν έχουμε ξαναδεί
Η ομάδα της ΑΕΚ με τον Ματίας Αλμέιδα έκανε θραύση με το press ψηλά, του Μεντιλίμπαρ το ίδιο. Οι δύο αυτές version που παρουσιάστηκαν στο Ελληνικό ποδόσφαιρο είχαν κάτι διαφορετικό και ομολογουμένως είχαν κοινή αποδοχή στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι αντίπαλοί τους δυσκολεύτηκαν να τους αντιμετωπίσουν, έπρεπε να περάσει χρόνος και να αλλάξουν οι δικές τους ομάδες. Ο Αλμέιδα την επόμενη χρονιά άλλαξε το στυλ, οι παίκτες του Μεντιλίμπαρ δεν κατάφεραν ξανά να παίξουν με την ίδια ένταση.
Η version που ετοιμάζει φέτος ο Νίστρουπ, περιλαμβάνει και αυτή κάτι το πρωτόγνωρο. Επιθετικό ποδόσφαιρο με ένταση, με γραμμές αρκετά ψηλά, κίνηση εκτός μπάλας και ελευθερία σχεδόν σε όλους να μετακινηθούν από την θέση τους. Βλέπουμε τους επιθετικούς να βγαίνουν πλάγια, τα δυο αμυντικά χαφ να λειτουργούν ως επιθετικά και να πατάνε ακόμα και οι δύο, ταυτόχρονα, την αντίπαλη περιοχή και ουσιαστικά τα χαφ να είναι ο Φαν Ντρόγκελεν και ο Ντε Φράι. Τόσο ψηλά παίζουν.
Αρκετοί παίκτες πατάνε περιοχή, υπάρχουν στιγμές που στο “κουτί” βρίσκονται ταυτόχρονα 6-7 ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού και 1-2 ακριβώς έξω από αυτήν. Κάθε παίκτης που έχει την μπάλα σκέφτεται επιθετικά, να πάει την μπάλα μπροστά, όλοι σκέφτονται να επιτεθούν αμέσως μόλις πάρουν την μπάλα στα πόδια τους. Όλα αυτά όχι μόνο όταν ο αντίπαλος βρίσκεται με 10 παίκτες, κανονικά, με 11.
Καλά σχεδιασμένο ρόστερ
Για να συμβούν όλα αυτά όμως, έπρεπε να γίνει μια πολύ καλή δουλειά στην off – season. Κοτσόλης και Νίστρουπ απομάκρυναν αθλητές που δεν μπορούσαν να πάνε παρακάτω την ομάδα, είναι η μεγαλύτερη δουλειά που έκαναν πως απομάκρυναν οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή δεν μπορούσε να προφέρει τα απαιτούμενα. Κομβική παρέμβαση εδώ.
Η δουλειά συνεχίστηκε με ορθολογικές μεταγραφές αθλητών που ανεβάζουν επίπεδο, είναι ανταγωνιστικοί και έχουν αρκετά σύγχρονα στοιχεία. Πλέον, ο Παναθηναϊκός έχει τρομερή αθλητικότητα στην επίθεση με τους Λιβάι και Τεττέη. Δύναμη, ταχύτητα, αντοχή, έκρηξη, άλμα, συνδυάζονται με το ένστικτο του σκόρερ που φέρνει ο Ντέσερς.
Ο Νίστρουπ έχει κρατήσει δύο καθαρά εξτρέμ με τον Αντίνο να είναι μπροστά στην ιεραρχία από τον Πελίστρι. Φέρνουν ισορροπία και ένταση, μπαίνουν στις μονομαχίες και είναι γρήγοροι. Ξεκάθαρα, οι δύο αυτοί Λατινοαμερικάνοι είναι πολύτιμοι για την διαφορετικότητα που προσφέρουν και την συνεχή τους κίνηση, όπως και κάλυψη στο αμυντικό κομμάτι.
Το ταλέντο των Ουναΐ και Λουζά που προσφέρει έλεγχο και κατεύθυνση επιθετικά, όπως και απροσδόκητες ενέργειες ποιότητας, έχει παντρευτεί με τους Καμαρά - Κάνγκουα που προσφέρουν και αυτοί διαφορετικά στοιχεία.
Ο Κάνγκουα είναι αρκετά “κάθετος” με πατήματα στην αντίπαλη περιοχή, όμως αυτό το ξέραμε. Αυτό που δεν ξέραμε είναι πως μπορεί να γίνει ένας καλός ball mover που θα παίζει ομαδικά και θα βάζει την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές του αντιπάλου, η θα σεντράρει από τα μεσοδιαστήματα δίνοντας ασίστ.
Η κίνησή του είναι αδιάκοπη και μαζί με τον Καμαρά αποτελούν ένα δίδυμο σύγχρονο που “πατάει” σε όλα τα μήκη και πλάτη του γηπέδου. Οι δύο παίκτες παίζουν ουσιαστικά ως επιθετικοί χαφ, αρκετά ψηλά στο γήπεδο. Ο Καμαρά έκανε σπουδαία εμφάνιση κόντρα στο κλίμα που υπήρχε απέναντί του, τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.
Ο Φαν Ντρόγκελεν κάνει αίσθηση πως παίζει κάθε φάση για θάνατο, ο Ντε Φράι είναι ο “ψύχραιμος και ποιοτικός” στόπερ. Στην σέντρα και οι δύο αμυντικά, μετά τη σέντρα επιθετικά. Δείτε στη φάση του πέναλτι που κερδίζει ο Τεττέη πως ο Φαν Ντρόγκελεν βάζει την μπάλα στην περιοχή του ΠΑΟΚ.
Ήταν δεδομένο πως η άμυνα του ΠΑΟΚ θα υποφέρει
Μιχαηλίδης και Ελουστόντο δεν διακρίνονται για την αθλητικότητά τους, αντίθετα οι Λιβάι και Τεττέη ξεχωρίζουν. Αυτό που έπρεπε να κάνει ο Παναθηναϊκός, ήταν να βάλει πίεση στην άμυνα του ΠΑΟΚ, να πάει την μπάλα γρήγορα μπροστά. Οι δύο φορ του Παναθηναϊκού εκμεταλλεύτηκαν πλήρως την υπεροχή τους, ειδικά ο Τεττέη έκανε πάρτι και δεν μπορούσαν να τον σταματήσουν.
Στο πρώτο ημίχρονο αναγκάζει τον Ελουστόντο να τον σταματήσει αντικανονικά για να μη βγει τετ α τετ, στο δεύτερο κανείς δεν μπορεί να τον κόψει. Γενικά, ο Παναθηναϊκός έβαζε την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές του ΠΑΟΚ με την τοποθέτηση εκεί αρκετών παικτών, σέντραρε όταν η μπάλα πήγαινε πλάγια με αρκετούς παίκτες να περιμένουν στην περιοχή, όπως στο γκολ του Ταμπόρδα. Μια κατηγορία μόνος του αυτός.
Ο Αργεντινός έχει καταφέρει να βγάζει ασίστ η να σκοράρει όταν παίζει, βρίσκει πάντα τον τρόπο να γίνεται καθοριστικός για την ομάδα του και να κερδίζει με το σπαθί του τον χρόνο του. Παράδειγμα για τους υπόλοιπους.
Ακόμα δεν είναι έτοιμος
Είναι πολύ καλό που δεν πήρε διαστάσεις η νίκη του Παναθηναϊκού και για τους δύο αντιπάλους. Ο Παναθηναϊκός θα δημιουργούσε λανθασμένο συμπέρασμα για αρκετούς καθώς ακόμα είναι πολύ νωρίς και δεν είναι έτοιμος. Το ποδόσφαιρο που θέλει να παίξει ο Νίστρουπ με τις συνεχείς εναλλαγές θέσεων, με τα στόπερ 20 μέτρα μετά τη σέντρα, απαιτεί ομοιογένεια σε μεγάλο βαθμό.
Ακόμα δεν έχει όλους του τους παίκτες σε καλή κατάσταση: Ο Λιβάι φαίνεται πως θέλει χρόνο ακόμα, ο Λούζα δεν αντέχει παραπάνω από 30 λεπτά ενώ ο Ουναΐ πρέπει να έχει κάνει δυο προπονήσεις. Ο Κρίστιανσεν θα μπει σε λίγο καιρό, ο Τσάπρας αναμένεται να γυρίσει σιγά σιγά, άρα βλέπουμε πως ο Παναθηναϊκός με τα βίας βρίσκεται στο 50%. Μια νίκη με αρκετά γκολ λοιπόν, θα δημιουργούσε λανθασμένες εντυπώσεις.
Ο ΠΑΟΚ και αυτός έχει βασικά προβλήματα και ακόμα αναζητά παίκτες, έμεινε με 10 νωρίς και ο Λίσι θα βρισκόταν ακόμα πιο έντονα στο στόχαστρο μετά από μεγάλη σε εύρος ήττα. Τι θα μπορούσε να κάνει όμως...
Το δεδομένο είναι πως η επόμενη μέρα βρίσκει τον οργανισμό του Παναθηναϊκού σε ευφορία, είχαν χρόνια να δουν από την ομάδα τους επιθετικό ποδόσφαιρο και να σηκώνονται από τον καναπέ ή το καρεκλάκι κάθε τρεις και λίγο. Ακόμα όμως χρειάζεται πολύ δουλειά, τα σημάδια όμως είναι εκεί..
