Η διαφορά ξεκίνησε στη Γερμανία από δύο μάνατζερ που αμφισβητούν, μεταξύ άλλων, τα όρια στην πολλαπλή εκπροσώπηση, το ανώτατο όριο αποζημίωσης και τους όρους αδειοδότησης.
Στην απόφασή του, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η FIFA μπορεί να θεωρηθεί πως κατέχει δεσπόζουσα θέση στη συγκεκριμένη αγορά, γεγονός που σημαίνει ότι οι κανονισμοί της οφείλουν να συμμορφώνονται με τους κανόνες του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Επιπλέον, η απαγόρευση επικοινωνίας με έναν παίκτη που είναι ήδη συνδεδεμένος με άλλον μάνατζερ, εκτός από τους δύο μήνες πριν από τη λήξη της σύμβασης, παραβιάζει τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ.
Πλέον, εναπόκειται στο γερμανικό δικαστήριο να αποφασίσει για τη διαφορά που έχει προκύψει, εφαρμόζοντας τα κριτήρια που έχουν ορίσει οι ευρωπαίοι δικαστές.
