Στα περισσότερα παιδικά τουρνουά της περιοχής του Παρισιού, ο Ετιέν Καμαρά ξεχώριζε προτού καν ακουμπήσει την μπάλα. Ο 23χρονος αμυντικός χαφ που κλείνει στον Παναθηναϊκό ήταν απλώς αδύνατο να περάσει απαρατήρητος. Ψηλότερος από σχεδόν όλους τους συνομηλίκους του, με σωματοδομή που θύμιζε έφηβο αρκετά χρόνια μεγαλύτερης ηλικίας, έδινε την εντύπωση ότι βρισκόταν πάντοτε ένα βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους.
Εκείνο όμως που εντυπωσίαζε τους προπονητές του δεν ήταν μόνο τα φυσικά του προσόντα. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόταν μέσα στα αποδυτήρια, η άνεση με την οποία επικοινωνούσε με συμπαίκτες και προπονητές και η διάθεση να αναλαμβάνει ευθύνες όταν οι περισσότεροι συνομήλικοί του ακολουθούσαν απλώς το ρεύμα. Κι αυτό χωρίς να έχει το περιβραχιόνιο του αρχηγού!
Γεννημένος στο Νουασί-λε-Γκραν, στα ανατολικά προάστια του Παρισιού, μεγάλωσε σε μια περιοχή που έχει προσφέρει αμέτρητους ποδοσφαιριστές στο γαλλικό ποδόσφαιρο. Μόλις στα έξι του χρόνια άρχισε να ασχολείται με τη μπάλα στην ακαδημία της Τορσί, ενός συλλόγου ερασιτεχνικού μεν, ο οποίος όμως έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικό χαρακτήρα στη γαλλική ποδοσφαιρική παραγωγή. Από τα γήπεδά της πέρασαν στο παρελθόν ποδοσφαιριστές όπως ο Πολ Πογκμπά, ο Ζεφρί Κοντογκμπιά και αρκετά ακόμη ονόματα που έφτασαν αργότερα στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Η Τορσί δεν είχε ποτέ τα οικονομικά μεγέθη των μεγάλων ακαδημιών, είχε όμως τη φήμη ενός συλλόγου που ήξερε να αναγνωρίζει προσωπικότητες.
Ο Καμαρά βρήκε εκεί το ιδανικό περιβάλλον για να εξελιχθεί. Οι προπονητές του άρχισαν να τον χρησιμοποιούν σε διαφορετικούς ρόλους στη μεσαία γραμμή, καθώς διέθετε κάτι που δεν συναντάται συχνά σε τόσο νεαρούς ποδοσφαιριστές: μπορούσε να συνδυάζει τη σωματική επιβολή με την τακτική πειθαρχία. Ενώ αρκετοί παίκτες της ηλικίας του βασίζονταν αποκλειστικά στο ταλέντο ή στη δύναμη, εκείνος έδειχνε να κατανοεί το παιχνίδι. Και με ύψος που έφτασε το 1μ.90 σίγουρα ξεχώριζε.
To απαραίτητο… σκαλοπάτι ήταν η ομάδα νέων της Ανζέ. Η μετακίνησή του από την Τορσί έγινε τον Ιούλιο του 2019 και φάνηκε εξαρχής ότι η Ανζέ τον είχε για… μεταπώληση, δεν έκανε καμία συμμετοχή στην ανδρική ομάδα.
Οι εμφανίσεις του δεν άργησαν να προσελκύσουν ενδιαφέρον από το εξωτερικό. Πριν κανε κλείσει τα 18 του χρόνια, τον Οκτώβριο του 2020, πραγματοποίησε μια μεταγραφή που θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική για την καριέρα του. Η αγγλική Χάντερσφιλντ αποφάσισε να επενδύσει πάνω του, βλέποντας έναν ποδοσφαιριστή με προοπτικές να εξελιχθεί σε κυρίαρχη παρουσία στο κέντρο του γηπέδου. Κι έτσι εξασφάλισε ειδική άδεια εργασίας ανηλίκου από το βρετανικό κράτος, μέχρι να ενηλικιωθεί.
Η μετάβαση στην Αγγλία δεν ήταν εύκολη. Το αγγλικό ποδόσφαιρο απαιτεί ένταση, φυσική δύναμη και διαρκή προσαρμογή. Για έναν νεαρό Γάλλο που άφηνε για πρώτη φορά το οικείο περιβάλλον της πατρίδας του, η πρόκληση ήταν διπλή. Παρ' όλα αυτά, η παρουσία του στη Χάντερσφιλντ αποτέλεσε σημαντικό σχολείο. Δεν τον πίεσαν, κιόλας. Είχε συμμετοχή στις ομάδες U21 και U23 πριν κάνει το ντεμπούτο του στην ανδρική ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2021 σ’ ένα ματς κυπέλλου εναντίον της Πλίμουθ.
Η στιγμή του ήλθε την σεζόν 2022-23, όταν και θεωρήθηκε τακτικά έτοιμος να πάρει ρόλο στο βασικό ροτέισιον της Χάντερσφιλντ. Έπαιξε 20 ματς στην Τσάμπιονσιπ, που του άνοιξαν την πόρτα της εθνικής Γαλλίας U20! Ενώ δεν ήταν στα ραντάρ της ομοσπονδίας σε μικρότερη ηλικία, τελικά συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της εθνικής για το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 στην Αργεντινή. Οι Γάλλοι, βέβαια, έκαναν πολύ άσχημο τουρνουά και αποκλείστηκαν στη φάση των ομίλων κι ο Καμαρά, παρά το ότι ήταν βασικός στα ματς, κρυφοκοίταξε και προς την εθνική ανδρών της Γουινέας, της χώρας καταγωγής της οικογένειάς του. Ακόμα έχει το δικαίωμα να αγωνιστεί εκεί, αν κληθεί.
Η καριέρα, ωστόσο, σπάνια ακολουθεί ευθεία γραμμή. Μετά την αγγλική εμπειρία ακολούθησε η μετακίνησή του στην Ουντινέζε. Για αρκετούς η μετάβαση στην Ιταλία έμοιαζε με φυσική εξέλιξη, όμως στην πράξη αποδείχθηκε ένα βήμα που δεν του επέτρεψε να βρει τον αγωνιστικό χρόνο που χρειαζόταν. Η Ουντινέζε διαθέτει παράδοση στην ανάπτυξη νεαρών ποδοσφαιριστών, αλλά ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος και οι ευκαιρίες περιορισμένες.
Γρήγορα κατάλαβε ότι δεν τον σήκωνε το κλίμα (έφυγε από την Ιταλία με συμμετοχή μόνο σ’ ένα ματς κυπέλλου) και επέστρεψε σε γαλλόφωνο περιβάλλον, πιο συγκεκριμένα στη Σαρλερουά. Στο βελγικό πρωτάθλημα, που συχνά λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στα μεγάλα αναπτυξιακά κέντρα της Ευρώπης και στα κορυφαία πρωταθλήματα, ο Γάλλος μέσος βρήκε επιτέλους τον χώρο που χρειαζόταν για να αναδείξει τις δυνατότητές του.
Στη Σαρλερουά άρχισε να καθιερώνεται ως ένας από τους πιο αξιόπιστους ποδοσφαιριστές της μεσαίας γραμμής. Το ύψος του και η δύναμή του τον καθιστούν εξαιρετικά αποτελεσματικό στις εναέριες μονομαχίες, όμως το παιχνίδι του δεν περιορίζεται εκεί. Διαθέτει καλή πρώτη πάσα, μπορεί να μεταφέρει γρήγορα την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση και έχει την ικανότητα να καλύπτει μεγάλους χώρους χωρίς να χάνει τη θέση του.
Πρόκειται για τον τύπο του σύγχρονου αμυντικού χαφ που δεν αρκείται μόνο στο να καταστρέφει το παιχνίδι του αντιπάλου. Αναζητά τη σωστή ανάπτυξη, προσπαθεί να οργανώσει το παιχνίδι από χαμηλά και λειτουργεί συχνά ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις γραμμές. Οι προπονητές του εκτιμούν ιδιαίτερα την τακτική του συνέπεια, ενώ οι συμπαίκτες του αναγνωρίζουν στον χαρακτήρα του στοιχεία ηγέτη.
Τι παίρνει ο Παναθηναϊκός; Έναν παίκτη που μπορεί να κερδίσει μονομαχίες, να τρέξει, να αντιληφθεί το παιχνίδι, αλλά και να βοηθήσει στην ανάπτυξη με ρυθμό. Μπορεί να μην είναι (ακόμα;) μετρονόμος, ούτε και να βάζει γκολ ή να έχει κάθετη πάσα, αλλά ανήκει σε εκείνη την κατηγορία παικτών που οι προπονητές θεωρούν πάντα χρήσιμους.
