Κανονικότητα με 18,5%; Το παράξενο στατιστικό του Τσάμπιονς Λιγκ (πίνακας)

Τι θα έπρεπε να είναι πιο συνηθισμένο στα ημιτελικά μιας απαιτητικής ποδοσφαιρικής διοργάνωσης όπως το Τσάμπιονς Λιγκ; Προφανώς να εκπροσωπούνται ομάδες από τέσσερις διαφορετικές χώρες. Όπως έχει διαμορφωθεί, άλλωστε, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε χώρες που έχουν ομάδες με άμεσες βλέψεις στον τίτλο ή και στον τελικό ακόμα (Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία), συν κάποιες ακόμα σε τέτοιο επίπεδο (Πορτογαλία, Ολλανδία κτλ.) που θα μπορούσαν να κάνουν όνειρα για τόσο ψηλά.

Η φετινή διοργάνωση μας προσφέρει αυτή την εικόνα. Μετά και το τέλος των χθεσινών προημιτελικών βλέπουμε τέσσερις ημι-φιναλίστ από τέσσερις διαφορετικές χώρες (Ατλέτικο Μαδρίτης από Ισπανία, Παρί Σεν Ζερμέν από Γαλλία, Μπάγερν από Γερμανία και Άρσεναλ από Αγγλία) να βρίσκονται μόλις ένα βήμα πριν τον τελικό και δύο πριν την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Και πέρυσι είχαμε 4 διαφορετικές χώρες να εκπροσωπούνται στα ημιτελικά. Αυτό το γεγονός, όμως, αν το εξετάσουμε σε βάθος χρόνου αποτελεί ισχνή μειοψηφία! Αυτό που θα έπρεπε να είναι η κανονικότητα στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Και ήταν η κανονικότητα, όσο δεν είχε επεκταθεί το σύστημα συμμετοχής στην μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση του κόσμου.

Ρίξτε μια ματιά στον πίνακα που συνοδεύει το κείμενο για να καταλάβετε. Από την σεζόν 1999-2000, οπότε η ΟΥΕΦΑ «άνοιξε» τελείως τη διοργάνωση επιτρέποντας σε τρεις και τέσσερις ομάδες από τις ισχυρότερες χώρες να παίρνουν μέρος και να διεκδικούν το τρόπαιο, αυτό που ζούμε φέτος και ζήσαμε πέρυσι το είδαμε μόνο άλλες τρεις φορές! Συνολικά, δηλαδή, έχει συμβεί πέντε φορές (με τη φετινή) στις 27 σεζόν που το Τσάμπιονς Λιγκ διεξάγεται με τον συγκεκριμένο «ευρύτερο» τρόπο πρόκρισης. Η διαίρεση δίνει ένα ισχνό ποσοστό 18,5%. Ούτε μία στις πέντε σεζόν δεν συμβαίνει, δηλαδή.

Το πιο συνηθισμένο, όπως μας αποκαλύπτει η ιστορία, είναι να βλέπουμε ομάδες από τρεις διαφορετικές χώρες. Άρα μία χώρα να εκπροσωπείται με δύο ομάδες. Έχει συμβεί τις 14 από τις 27 σεζόν, δηλαδή περισσότερες από τις μισές! Και σ’ αυτό έχουν συμβάλει οι τέσσερις από τις πέντε χώρες του BIG5 (Ισπανία, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία).

Άλλες οκτώ φορές, δηλαδή τις διπλάσιες (!) από την – θεωρητική – κανονικότητα των τεσσάρων ομάδων από διαφορετικές χώρες, είδαμε να εκπροσωπούνται στα ημιτελικά μόνο δύο χώρες! Μάλιστα τις πέντε από τις οκτώ φορές είχαμε τριπλή εκπροσώπηση μιας χώρας στα ημιτελικά, ενώ τις άλλες τρεις είχαμε «ζευγάρια» ομάδων από δύο διαφορετικές χώρες.

Κλείνουμε μ’ ένα παράξενο: Αυτή η τετραπλή φετινή εκπροσώπηση έρχεται σε μια σεζόν όπου υπήρχαν, θεωρητικά, οι μικρότερες πιθανότητες να συμβεί αυτό; Με 23/36 ομάδες της League Phase από τις BIG5 και μία χώρα, την Αγγλία, να έχει έξι εκπροσώπους στη διοργάνωση.