Ρε το παιδί της μιλάει της μπάλας. Τι συζητάμε τώρα; Τι εισαγωγές και κουραφέξαλα;
Ο Γκάμπριελ Μισεουί ήρθε στον Άρη το φετινό καλοκαίρι, σε μια κίνηση δανεισμού, η οποία πέρασε στα πολύ... ψιλά. Αδίκως! Από την πρώτη στιγμή που άκουσα το όνομα του παίκτη μπήκα στη διαδικασία να τον ψάξω. Ένα "χόμπι", το οποίο τα τελευταία χρόνια περιορίζω μόνο στους παίκτες που με ενδιαφέρουν πραγματικά και βρίσκονται ακόμη στην ακμή τους. Στο ανέβασμα τους. Βιντεάκια και highlights από φτασμένες καριέρες δε θέλω να βλέπω. Τα βαριέμαι θανατηφόρα. Όμως ο Ολλανδός και το βιογραφικό του μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Εδώ μιλάμε για έναν παίκτη που, δεν ξέρω ποιος τον βρήκε, ποιος τον σκέφτηκε, όμως αυτός που τον έφερε στη Θεσσαλονίκη και τον Άρη έχει μεγάλες "άκρες".
Σε λίγο θα πούμε και για το φιλικό, υπομονή. Σπανίως ενθουσιάζεται έτσι ο υπογράφων, άρα σας ζητώ λίγη κατανόηση...
Ο αγαπητός Γκάμπριελ ή Γκαμπριέλ (Είπαμε, "έψαξα", αλλά δεν είμαι και ...Σπυρόπουλος να ρωτήσω στη γειτονιά του πως το τονίζουν. Θέλω πολλά ψωμιά ακόμη!) ήρθε στον Άρη για 1 χρόνο, έχοντας ξεκινήσει από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Άμστερνταμ και, κατόπιν, από τα πρώτα του βήματα και για όλα του τα παιδικο-εφηβικά χρόνια, στα φυτώρια του Άγιαξ. Στον Αίαντα αγωνίστηκε ως την U21 και από εκεί τον τσίμπησε η Τσιρόνα, βγάζοντας από τα ταμεία της 1 μύριο, ζεστό - ζεστό. Α! ξέχασα να σημειώσω (παρ'ότι το κείμενο το ξαναελέγχω και θα μπορούσα να το διορθώσω πιο πάνω, αλλά έτσι! για να διατηρούμε το προφορικό σασπένς) πως ο Μισεουί ήταν και αρχηγός στα μικράτα του, έχοντας ηγετικό ρόλο ανάμεσα στους συνομήλικούς του.
Να σημειωθεί, δε, πως ο Άρης ή όποια άλλη ομάδα θέλει να τον κάνει δικό της, θα πρέπει να καταβάλει μια ρήτρα 25 εκ. ευρώ στους Ισπανούς. Αυτό ειδικά, όσο το ψάχνω και βλέπω πως ισχύει, άλλο τόσο δεν το πιστεύω, εδώ και μήνες. Πότε έγινε τελευταία φορά κάτι τέτοιο στο ελληνικό πρωτάθλημα; Πως μας πέρασε αυτός ο παίκτης στα (τόσο) ψιλά;
Προχωρώντας, μαθαίνω κάθε βδομάδα για την εξέλιξη του παίκτη και τον χρόνο που χρειάστηκε για να προσαρμοστεί. Στο φιλικό με την Κ19 έδειξε τα πρώτα πολύ θετικά δείγματα, τα οποία και διαβάζοντας και μαθαίνοντας τα είχα μια γλυκιά προσμονή να δω και σε πιο "ανοιχτό", προς το κοινό, παιχνίδι. Αν δεν πιστεύετε...ορίστε! Μπορεί να ήταν ένα άτυπο ντεμπούτο, όμως απέναντι στον Αστέρα ο Ολλανδός έδειξε ένα σημαντικό στοιχείο. ΤΟ ΜΙΛΑΕΙ ΤΟ ΤΟΠΙ... ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ!
Πάμε τώρα να γεφυρώσουμε, με τους υπόλοιπους'
Ο Άρης ήταν σχετικά καλός επιθετικά, με άπειρα τρεξίματα και όρεξη να αποδείξει πράγματα, κάπως ανορθόδοξος στην αρχή και πιο ουσιώδης στη συνέχεια. Έχοντας όμως άσχημες επιστροφές στο δικό του μισό. Σημείωση εδώ: Ο φετινός Άρης χτίστηκε για διαφορετικά πράγματα από τα προηγούμενα χρόνια. Πλέον της "αμύνης" τα παιδιά έδωσαν τη θέση τους σε ένα πιο επιθετικό σχήμα και σε μια πιο αγκρέσιβ διάθεση για πίεση.
Είναι αυτό που γράφουμε το ίδιο με αυτό που βλέπουμε; Φυσικά και όχι (ακόμη...).
Θέλει η ομάδα δουλειά και ομοιογένεια; Φυσικά και ναι!
Να πω την αλήθεια, στην αρχή του αγώνα μου βγήκε και εμένα μια αγανάκτηση, όπως και στον λιγοστό κόσμο, που βρέθηκε στο γήπεδο για το φιλικό. Όταν όμως αναρωτήθηκα τον λόγο, η απάντηση δεν αφορούσε σε αυτό το ματς, αλλά στον εκνευρισμό για τον αποκλεισμό από την Αράζ. Έχουμε πει και σε παλαιότερα κείμενα πως ο οργανισμός Άρης πρέπει να αφήσει στην άκρη την συσσωρευμένη οργή για τις αποτυχίες των περασμένων ετών/ μηνών και να δει το πρότζεκτ που χτίζεται.
Κανέναν λόγο δεν έχω να δικαιολογήσω πράγματα, ίσα ίσα το τρανζίσιον του Άρη σήμερα ήταν κάτω του μετρίου, όμως είδαμε και μερικά πολύ θετικά στοιχεία.
Ο Άρης έπαιζε, έστω και σε φιλικό επίπεδο, απέναντι σε μια ομάδα που έδινε και εκείνη την πρόβα τζενεράλε της. Αλήθεια, είδαμε καθόλου Αστέρα στο μισό του Άρη, πέραν του 0-1; Πιστεύει κανείς πως το ρόστερ του Αστέρα θα του φέρει δυσκολίες ή θα τον κάνει να κινδυνεύσει φέτος; Δεν παίζεις μόνος στο ποδόσφαιρο. Επί της ουσίας όμως ο σημερινός Άρης έπαιζε μόνος του, με άπειρα τρεξίματα, πολλές λύσεις από τον πάγκο, τις οποίες εδώ και χρόνια έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να ζητάω και, παράλληλα, χωρίς τους δύο φορ του για την επίθεση.
Όταν "παγώσει" λίγο το κεφάλι, ας αναρωτηθούμε'
Είναι τόσο κακό το υλικό και ο Άρης που είδαμε απόψε, για να αναθεματίζουμε έτσι ή βγάζουμε απλώς την οργή μας για τον αποκλεισμό; Αν ισχύει το δεύτερο είναι απολύτως κατανοητό, όμως το ποδόσφαιρο της φετινής σεζόν βρίσκεται ακόμη στην αρχή του. Οι κιτρινόμαυροι είναι αναγκασμένοι να συνεχίσουν το πλάνο τους και να δώσουν όση πίστωση χρόνου χρειάζεται αυτό το ρόστερ. Στο τέλος θα δούμε αν, όντως, άξιζε.
Αναφορικά με τον προπονητή, δεν ξεχνώ! Το Σάββατο η ομάδα πρέπει να είναι στο 100% της, όπως μας έταξε. Αλλιώς αυτή την δουλειά που έγινε το τελευταίο διάστημα δε θα την βλέπει κανείς στην πραγματικότητα και όλα θα είναι θεωρίες. Ο κόσμος, καλώς ή κακώς είναι αυστηρός κριτής και οι εξετάσεις είναι το Α και το Ω για την "ηλεκτρική καρέκλα" στον πάγκο.
Αυτό το ρόστερ, αυτός ο Μισεουί, αυτοί που (ακόμη) δεν έδειξαν να προσαρμόστηκαν πλήρως πρέπει να αποδώσουν στο 100% και να κάνουν βήματα προόδου, για το Club, για να μην ξαναδούμε άδειες κερκίδες και για να πιστέψει ο κόσμος σε αυτή την ΝΕΑ αρχή.
ΥΓ Πριν μπει ο Μισεουί έλεγα δίπλα, στα δημοσιογραφικά πως θα μπει και θα βάλει δυο γκολάρες. Close enough...
