MENU

Από την πρώτη μέρα που ιδρύθηκε το ΝΒΑ έχουν περάσει αμέτρητοι παίκτες... Ταλαντούχοι, κακοί ή καλοί χαρακτήρες, αθλητές που ξεχώρισαν για την προσωπικότητά τους, τις επιδόσεις τους αλλά και για τα κουρέματα και το ντύσιμό τους.

Συγκεκριμένα όμως, η πιο ταλαντούχα γενιά που έπαιξε στο μαγικό κόσμο του ΝΒΑ ήταν αυτή του 1996! Βέβαια αυτό δεν είναι απλά η γνώμη ενός ανθρώπου, αλλά κάτι που φάνηκε από τις επιδόσεις της, τα πρωταθλήματα που κατέκτησαν, τις συμμετοχές στα All Star Game όπως και τα ρεκόρ που σημείωσαν.

Νούμερο 10

Άντονι Ουόλκερ

​​Επιλέχθηκε ως το νούμερο έξι στο ντραφτ, όμως πολλοί θα τον θυμάστε από το πρωτάθλημα που κατάκτησε με τους Μαϊάμι Χιτ το 2005-06. Ο Ουόλκερ έχει περάσει από πολλές άλλες ομάδες και μάλιστα τη καλύτερη σεζόν της καριέρας του την έκανε παρέα με τον Πολ Πιρς στους Σέλτικς. Συγκεκριμένα πέρασε από Σέλτικς, Μάβερικς, Χοκς, Χιτ, Τίμπεργουλβς και Γκριζλς. Από την πρώτη του κιόλας χρονιά ξεχώρισε καθώς επιλέχθηκε στην πρώτη καλύτερη πεντάδα των ρούκι μετρώντας 17,5 πόντους μέσο όρο και 9 ριμπάουντ, επίδοση που τον καθιστούσε ως πρώτο σε αυτούς τους δύο τομείς για τους «Κέλτες». Στη συνέχεια τη σεζόν 1998, όπως και το 2002 και 2003 επιλέχθηκε να παίξει στο All Star Game. Βέβαια η σημαντικότερη επιτυχία του ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος με τους Χιτ, αποτελώντας τον καλύτερο έκτο παίκτη της ομάδας.

Νούμερο 9

Τζερμέιν Ο' Νίλ

Ο Τζερμέιν Ο' Νιλ επιλέχθηκε στο νούμερο 17 του ντραφτ από τους Μπλέιζερς, στους οποίους πέρασε και τα τέσσερα πρώτα χρόνια της καριέρας του. Στη συνέχεια πέρασε από Πέισερς, Ράπτορς, Χιτ, Σέλτικς, Σανς και Ουόριορς. Εκεί που έκανε όμως την διαφορά ήταν στην Ιντιάνα, όπου κέρδισε το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη το 2002. Από τη σεζόν εκείνη και έπειτα είχε έξι σερί εμφανίσεις στα All Star Game (2002 - 2007) και αποτελούσε τον ηγέτη της ομάδας αφού μετρούσε 24,3 πόντους ανά παιχνίδι μαζί με 8,8 ριμπάουντ. Κορυφαία του σεζόν ήταν το 2004-05, όταν και οδήγησε τους Πέισερς στους τελικούς της Ανατολής, όπου έχασαν από τους τότε πρωταθλητές Πίστονς. Στη καριέρα του αποτελούσε πάντα έναν All Star επιπέδου φόργουορντ, κάτι που αναγνωριζόταν σε όποια ομάδα και αν αγωνιζόταν.

Νούμερο 8

Στέφον Μάρμπουρι

Σε πολλούς ίσως και να μην θυμίζει κάτι, όμως αυτός ο παίκτης ήταν από τους πιο θεαματικούς της γενιάς του. Ότι πιο κοντινό σε συμπεριφορά και χειρισμό της μπάλας του Άλλεν Άιβερσον και αθλητικότητα του Ντέρικ Ρόουζ (πριν από τους τραυματισμούς). Ο... «Στάρμπουρι», όπως τον αποκαλούσαν οι συμπαίκτες του, επιλέχθηκε ως το νούμερο τέσσερα του ντραφτ από τους Μπακς, οι οποίοι βέβαια τον αντάλλαξαν σχεδόν αμέσως με τους Τίμπεργουλβς. Από την πρώτη του κιόλας σεζόν έδειξε πως δεν ήταν ένας συνιθισμένος γκαρντ αφού μετρούσε 15,8 πόντους μέσο όρο μαζί με 7,8 ασίστ. Ξεχώρισε για τις δύο σεζόν στους Νετς όπου επιλέχθηκε δύο φορές για να αγωνιστεί σε All Star Game. Στη συνέχεια στάλθηκε ως μέρος ανταλλαγής στους Νικς, όμως η καριέρα του έκανε στροφή 180 μοιρών. Λόγω των τσακωμών του με δύο προπονητές της ομάδας της Νέας Υόρκης τιμωρήθηκε με αποκλεισμό από προπονήσεις και αγώνες της ομάδας. Οι φήμες του «κακού παιδιού» δεν άργησαν να ακουστούν και μετά από μία σεζόν στη Βοστόνη αποχώρησε από το ΝΒΑ για την Κίνα.

Νούμερο 7

Μάρκους Κάμπι

Ένας από τους καλύτερους αμυντικούς που έπαιξαν στο ΝΒΑ. Πέρασε από τους Ραπτορς, Νικς, Νάγκετς, Κλίπερς, Μπλέιζερς και Ρόκετς. Στο Ντένβερ αγωνίστηκε για έξι χρόνια και έγινε κυριολεκτικά ο φόβος κάθε επιθετικού. Από το 2005 έως το 2008 οδηγούσε το πρωτάθλημα σε μπλοκ με το φοβερό 3,3 μέσο όρο (2005-07) και έφτασε στο 3,6 στην τελευταία του σεζόν εκεί. Το ρεκόρ του βέβαια ήταν το 3,7 με τους Ράπτορς. Στη καριέρα του κατάφερε να επιλεχθεί τέσσερις φορές στις καλύτερες αμυντικές πεντάδες του πρωταθλήματος και να κερδίσει το βραβείο του καλύτερου αμυντικού της χρονιάς το 2007.

Νούμερο 6

Μπεν Ουάλας

Αν προηγουμένως αναφέραμε τον Κάμπι ως ένα από τους καλύτερους αμυντικούς τότε ο «Μπιγκ Μπεν» αξίζει να πούμε πως «κοντράρει» τον Ντικέμπε Μουτόμπο ώς ένας από τους σπουδαιότερους. Μαζί με τον Μουτόμπο, λοιπόν, είναι οι μοναδικοί παίκτες που στη καριέρα τους έχουν κερδίσει το βραβείο του αμυντικού της χρονιάς 4 φορές (!). Με τους Πίστονς κατάφερε να φτάσει δύο φορές στους τελικούς του πρωταθλήματος, εκ των οποίων τη μία κέρδισε και το πολυπόθητο δακτυλίδι (2004). Άλλα βραβεία τα οποία κέρδισε ήταν να αναδειχθεί τέσσερις φορές All Star, 5 φορές στις καλύτερες πεντάδες της λίγκας, έξι φορές στις καλύτερες αμυντικές πεντάδες και τέλος αποτελεί τον πρώτο στην ιστορία της ομάδας του Ντιτρόιτ σε τάπες. Επίσης να θυμίσουμε πως δεν είχε λάβει συμμετοχή στο ντραφτ. Προς τιμήν του οι Πίστονς απέσυραν τη φανέλα με τον αριθμό τρία.

Νούμερο 5

Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς

Στο νούμερο πέντε φιγουράρει ένα... δικό μας παιδί που φόρεσε τη φανέλα του ΠΑΟΚ για τέσσερα χρόνια. Ο λόγος φυσικά για τον «Πέτζα» όπως τον αποκαλούσαν, ο οποίος χαρακτηριζόταν από το τρομερό του σουτ. Πρωταθλητής με τους Ντάλας Μάβερικς, τρις φορές All Star, δύο σερί φορές πρωταθλητής στο διαγωνισμό τριπόντων και μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας της λίγκας το 2004. Προς τιμήν του οι Σακραμέντο Κινγκς απέσυραν την φανέλα με τον αριθμό 16.

Νούμερο 4

Στιβ Νας

Προχωρώντας στο νούμερο τέσσερα μπαίνουμε στην ελίτ του ντραφτ και σε αυτούς που κάνανε τη διαφορά στην καριέρα τους. Όπως ο Στιβ Νας, ο οποίος επιλέχθηκε από τους Φοίνιξ Σανς στο νούμερο 15. Εκτός από την ομάδα της Αριζόνας πέρασε από το Ντάλας και το Λος Άντζελες. Με τους Σανς κατάφερε να πάρει τα πάντα εκτός από πρωτάθλημα. Όσον αφορά όμως της ατομικές διακρίσεις είχε αναδειχθεί δύο φορές συνεχόμενες MVP ( πρώτος Καναδός που αναδεικνύεται ), οκτώ φορές All Star, πέντε φορές στις καλύτερες πεντάδες στο πρωτάθλημα, πρώτος σε ασίστ για πέντε σεζόν και δύο φορές νικητής του διαγωνισμού δεξιοτήτων. Ήταν ένας από τους πιο έξυπνους γκαρντ που πέρασαν, ήξερε πάντα που πρέπει να πάει η μπάλα για να σκοράρει η ομάδα του, ήταν γενικώς ένας προπονητής μέσα στο παρκέ. Το Φοίνιξ αμέσως μετά το τέλος της καριέρας του δεν άργησε να ανακοινώσει και την απόσυρση της φανέλας με τον αριθμό 13.

Νούμερο 3

Ρέι Άλλεν

Μέχρι στιγμής ο κορυφαίος σουτέρ στην ιστορία του ΝΒΑ, με 2973 τρίποντα. Ο Άλλεν ήταν ο παίκτης που ότι και να γίνει δεν έπρεπε να μείνει ελεύθερος. Μαζί με τους Σέλτικς κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα το 2008. Πέρασε επίσης από Μπακς, Σουπερσόνικς και Χιτ, με τους οποίους κέρδισε και το δεύτερο δακτυλίδι του. Επίσης ήταν δέκα φορές All Star, δύο φορές στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος και μία φορά πρωταθλητής στο διαγωνισμό τριπόντων. Τα στατιστικά του στα τρίποντα ήταν πάντα υψηλά... αρκετά υψηλά για ένα κοινό σουτέρ! Το ρεκόρ του σε κανονική περίοδο ήταν 45,3% ( 2011-12) ενώ στα πλέι οφ έφτανε το φοβερό 57,1% ( 2011 ).

Νούμερο 2

Άλλεν Άιβερσον

Ο ορισμός του ρητού «μόνο οι δυνατοί επιβιώνουν». Ο Άιβερσον ή αλλιώς «Η απάντηση» όπως ήταν το παρατσούκλι του ήταν το νούμερο ένα του ντραφτ και επιλέχθηκε από τους Σίξερς. Κανείς δεν μπορεί να πει αν αυτό που ξεχώριζε σε αυτόν τον παίκτη ήταν η ικανότητά του στο σκοράρισμα, στο χειρισμό της μπάλας, ο χαρακτήρας ή το στυλ του ή ακόμα και τα μηνύματα που πέρασε στο κόσμο. Πέρασε από τους Σίξερς, Νάγκετς, Πίστονς, Γκριζλς και Μπεσίκτας. Ήταν ένας αθλητής που έκανε πάντα αυτό που ήθελε και δεν τον ένοιαζε ακόμα και αν τσαλακωνόταν η εικόνα του στα μάτια του κόσμου. Κάτι το οποίο συνέβαινε συχνά αφού πολλές φορές δεν πήγαινε στις προπονήσεις, δεν συμμετείχε στο πρόγραμμα εκγύμνασης και μάλωνε συχνά με τους προπονητές του. Το 2001 κατάφερε να αναδειχθεί ως ο πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος, καθώς παράλληλα οδήγησε τη Φιλαδέλφια στους τελικούς του ΝΒΑ. Επίσης άλλες σημαντικές διακρίσεις στην καριερα του ήταν η ανάδειξή του ως ρούκι της χρονιάς, έντεκα φορές All Star, δύο φορές MVP του All Star Game, εφτά φορές μέλος των καλύτερων πεντάδων, τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ της σεζόν και τρις φορές πρώτος στα κλεψίματα. Βέβαια οι δύο σημαντικότερες διακρίσεις του ήταν η απόσυρση της φανέλας του από τους Σίξερς και η είσοδός του στο Hall of fame (2016).

Νούμερο 1

Κόμπι Μπράιαντ

Για πολλούς ίσως ο κορυφαίος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών. Τι να πρωτοθυμηθείς από έναν από τους πιο «πιστούς» παίκτες που αγωνίστηκαν. Και τον χαρακτηρίζουμε έτσι επειδή πέρασε και τα 20 χρόνια της μπασκετικής του καριέρας με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Ο παίκτης που τα κέρδισε όλα. Και όταν λέμε όλα εννοούμε όλα! Πέντε φορές πρωταθλητής, δύο φορές MVP τελικών, καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος, 18 φορές All Star ( εκ των οποίων στα τέσσερα αναδείχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης ), 15 φορές μέλος των καλύτερων πεντάδων, 12 φορές μέλος των καλύτερων αμυντικών πεντάδων και δύο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Μάλιστα βρίσκεται τρίτος στη λίστα των σκόρερ όλων των εποχών. Πρόσφατα οι Λέικερς απέσυραν και τις δύο φανέλες, με τις οποίες αγωνιζόταν, με τα νούμερα 8 και 24.

Η γενιά που έγραψε ιστορία
EVENTS