Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πάνε από την τελευταία φορά που οι «αιώνιοι» αντίπαλοι, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, ψήφισαν το ίδιο. Και μάλιστα την 23η Απριλίου ήταν οι δύο και μοναδικές ομάδες που ψήφισαν το ίδιο. Σωστά έγραψε το Slam Dunk ότι ήταν μια ιστορική ημέρα.
Είναι ευχάριστο να συμφωνούν, για αυτό σημειώνεται. Και με μεγάλο ενδιαφέρον θα περίμενα την επανεκκίνηση της Euroleague γιατί στις 14 ημέρες προετοιμασίας μπορεί να ζούσαμε κι ένα ακόμη ιστορικό γεγονός, να τους βλέπαμε σε φιλικό ματς καθώς δεν θα είχαν άλλο αντίπαλο να βρουν για να προπονηθούν σε συνθήκες αγώνα. Όμως Ευρωλίγκα δεν είναι πιθανό να δούμε εφέτος, οπότε και το φιλικό σίγουρα θα πρέπει να περιμένει…
Έλεγα λοιπόν ότι είναι ευχάριστο να συμφωνούν, όμως εν προκειμένω δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρόμαστε ή να προβληματιζόμαστε. Να γελάμε ή να κλαίμε…
Καταρχάς διότι η ταύτιση άποψη που εμφάνισαν, όντας οι δύο και μοναδικές ομάδες που καταψήφισαν τη συμφωνία με την ELPA (Ένωση παικτών Ευρωλίγκας) που έφερε ο Ζόρντι Μπερτομέου προς ψήφιση, δεν αλλάζει το παραμικρό ούτε στις σχέσεις τους, που είναι από εχθρικές έως πολεμικές, αλλά ούτε στις καταβολές των δόσεων, για τις οποίες οι δύο ελληνικές ομάδες (αλλά κι όλες οι άλλες της Ευρωλίγκας) θα πρέπει να πληρώσουν τουλάχιστον 8 δόσεις από τις 10 που συνήθως έχουν τα συμβόλαια.
Σημειώστε εδώ ότι στο ξέφραγκο αμπέλι του ευρωπαϊκού μπάσκετ η συμφωνία δεν είναι δεσμευτική. Εξάλλου στην ELPA μέλη είναι το 65% των παικτών… Αποτελεί όμως τον «οδικό χάρτη» για τις τελικές συμφωνίες.
Από την άλλη η «ιστορική συμφωνία» στη ψηφοφορία, μας προϊδεάζει για τις προσδοκίες που ίσως πρέπει να έχουμε από τις δύο ομάδες, ενώ επίσης επειδή όλα αυτά κυκλοφορούν στην αγορά (και το μπάσκετ είναι μικρή αγορά), το μήνυμα που στέλνει η αρνητική ψήφος τους θα αξιολογηθεί και θα εκτιμηθεί αναλόγως από κάθε παίκτη/ατζέντη που θα βρεθεί στο δίλημμα: ελληνική ομάδα ή άλλη ευρωπαϊκή. Σαφέστατα υπάρχουν κι άλλες παράμετροι και κριτήρια, αλλά κι αυτό θα έχει τη (μικρή ή μεγάλη) σημασία του…
Το οξύμωρο δε στην περίπτωση του «ΟΧΙ» που ψήφισαν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, οι οποίοι ίσως βρουν σύμμαχο τη Μάκαμπι Τελ Αβίβ που ήταν η μόνη η οποία επιφυλάχθηκε να απαντήσει, είναι πως η συμφωνία της Euroleague με τους παίκτες είναι για τις ομάδες κατά 5% πιο ευνοϊκή από την οδηγία που εξέδωσε το BAT της FIBA αν δεν γίνουν αγώνες (που είναι το πιθανότερο) και ακριβώς ίδια με την πρόταση του ΒΑΤ στην περίπτωση που η σεζόν ολοκληρωθεί.
Ακόμη κι αν Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός (μολόνοτι ο πρώτος εξέφρασε την άποψη ότι πρέπει να περικοπεί το 40% των συμβολαίων και ο έτερος πως υπάρχουν περιθώρια για καλύτερη συμφωνία τα οποία πρέπει να εξαντληθούν χωρίς να καταστήσει σαφές ποιο ποσοστό πάνω από το 20% θα ήταν το ορθό κατά την άποψη του), αλλά και οι υπόλοιπες ομάδες της Euroleague τηρήσουν τελικά τη συμφωνία και καταβάλουν το 80% κάθε συμβολαίου, μπορεί κάποιος από τους παίκτες να προσφύγει στο ΒΑΤ για το υπόλοιπο 5% που θεωρεί δίκαιο και ορθό να καταβληθεί στους παίκτες .
Να σημειωθεί ακόμη οτι μολονότι ΠΑΟ και Ολυμπιακός καταψήφισαν την πρόταση, η συμφωνία «κλείδωσε» (με 8-2-1), ψήφισμα εκδόθηκε και πλέον αποτελεί μπούσουλα για τις όποιες διαπραγματεύσεις θέλει κάθε ομάδα να κάνει ατομικά.
Επομένως δεν ξέρω αν πρέπει να χαιρόμαστε ή να προβληματιζόμαστε εντέλει για την «ιστορική» ταύτιση απόψεων των «αιωνίων». Ας ευχηθούμε να προκύψει και άλλες φορές σε άλλα ζητήματα στο μέλλον…
