«Είναι σπουδαίο. Να ξέρεις ότι μπορείς να μπεις στο γήπεδο και να βοηθήσεις την ομάδα σου να κερδίσει ̇είναι κάτι που δεν διδάσκεται. Είμαι τυχερός που έχω την εμπειρία από πέρυσι και φαίνεται πως ίσως πρέπει συχνότερα να το κάνω αυτό εδώ πέρα».
Όχι, όχι, μη βιάζεστε. Το εδώ πέρα δεν είναι το ΟΑΚΑ. Δεν είναι η Αθήνα, ούτε καν η Ελλάδα. Ο Μπράιαν Ρόμπερτς δεν είναι ένα παιδαρέλι που αποφοίτησε από το κολέγιο και δεν έχει μάθει να λειτουργεί υπό καθεστώς πίεσης. Δεν είναι ένας άμαθος Αμερικανός, ο οποίος ψάχνει να βρει το ρόλο του και του έτυχε μια καλή βραδιά κάτω από την πανσέληνο του Μαρτίου. Όχι, όχι. Ο 33χρονος το έχει κάνει ξανά. Και ξανά και ξανά και ξανά, σε ένα επίπεδο που αρκετοί έχουν αποτύχει. Επιλέξαμε τυχαία ένα παιχνίδι.
Στο Σάρλοτ στις 25 Ιανουαρίου του 2015, οι Χόρνετς είχαν κερδίσει τους Νικς 76-71 και ο άσος του Ολυμπιακού είχε πετύχει 17 πόντους σε 33 λεπτά. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα άλλο που είχε πετύχει 19 πόντους σε ένα ημίχρονο ή για ένα ακόμα που πέτυχε δέκα πόντους σε δύο λεπτά ή για τότε που ευστόχησε σε ένα κρίσιμο τρίποντο ή για την ημέρα που τον εκθείαζε όλη τη ομάδα του. Αλλά θα άλλαζε στ’ αλήθεια κάτι; Γιατί μέχρι τώρα ήταν ο πρώτος υποψήφιος να φύγει από τον Ολυμπιακό και η κριτική δεν ήταν ούτε υπερβολική, ούτε άδικη. Άντε, ίσως να ήταν λίγο άδικη, αφού είναι μάλλον τραβηγμένο να κερδίζει ο «ελληνικός κορμός» των ερυθρολεύκων και να χάνουν οι… κακοί οι ξένοι, που ήρθαν φέτος.
Γιατί τον Μπράιαν Ρόμπερτς μόνο κακό δεν τον λες. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο Ολυμπιακός αποφάσισε να δαπανήσει δύο εκατομμύρια δολάρια για να τον δέσει με κλειστό διετές συμβόλαιο το προηγούμενο καλοκαίρι. Είχε κάθε λόγο να το κάνει, όταν το πακέτο του Αμερικανού είχε ευρωπαϊκή εμπειρία και μια πενταετία στο ΝΒΑ με γεμάτες σεζόν και αυξημένα αγωνιστικά λεπτά – όπως και ρόλο – στις ομάδες που αγωνίστηκε. Τι δεν είχε το πακέτο; Πίεση πρωταθλητισμού! Απαιτήσεις από τον κόσμο! Γκρίνια και ισοπέδωση στις ήττες! Με μία λέξη, δεν είχε Ελλάδα. Και μπορεί ο Αμερικανός (ο οποίος βρίσκεται στη χώρα μας συν γυναιξί και τέκνοις) να τρελαίνεται με τον καιρό, τα εστιατόρια και τη μπουγάτσα, όμως υπάρχουν και καταστάσεις που δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς αν δεν τις έχεις ζήσει ξανά.
Μαργαρίτες να μαδάει…
Κάνει ή δεν κάνει ο Μπράιαν Ρόμπερτς για τον Ολυμπιακό; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αφήνουμε τα τυπικά του πότε υπέγραψε, πότε ήρθε, τι είπε και αν του άρεσε το γήπεδο. Η ουσία, το ψωμί και το ζουμί είναι στην αρχή των αγωνιστικών υποχρεώσεων του Ολυμπιακού. Ο Αμερικανός θα πάθει θλάση στις αρχές Οκτωβρίου και θα χάσει το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς. Όσο κι αν το ήθελε, όσο κι αν το περίμενε, θα το δει από τις καρεκλίτσες κάτω από το καλάθι στο ΣΕΦ. Ο Ολυμπιακός θα χάσει και ένα το κρατούμενο. Ο Ολυμπιακός, που δεν είχε ούτε τον Βασίλη Σπανούλη θα χάσει και δύο τα κρατούμενα.
Τα κρατούμενα οδηγούν σε ένα συμπέρασμα. Αφενός ότι ο Αμερικανός έμεινε πίσω και έχασε το ρυθμό του και αφετέρου πως δεν είχε το πρώτο διάστημα το ρόλο για τον οποίο ήρθε στον Ολυμπιακό. Αυτό, βέβαια, δεν αρκεί για να δικαιολογήσει μια τόσο κακή εικόνα. Στις αρχές Νοεμβρίου, μετά από έξι ματς στην Ευρωλίγκα, οι ερυθρόλευκοι μοιάζουν απελπισμένοι. Ο Μπράιαν Ρόμπερτς έχει προσφέρει κατά μέσο όρο πέντε πόντους, τρία ριμπάουντ, δύο ασίστ και τρία λάθη. Ο χρόνος του μειώνεται διαρκώς και στην ήττα από τον Παναθηναϊκό παίζει μόλις 17 λεπτά. Ήττα είπαμε; 62-70 στο ΣΕΦ στις 10 Νοεμβρίου και τρία τα κρατούμενα.
Είκοσι μέρες μετά, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Τα πέταλα της μαργαρίτας τελείωσαν στο κάνει για τον Ολυμπιακό, αφού θα είναι εκπληκτικός στην Κωνσταντινούπολη με 5/7 τρίποντα και καθοριστικός στο Μιλάνο με 22 πόντους σε 18 λεπτά. Οι ερυθρόλευκοι εκείνο το διάστημα είναι στο 7-2 και η ζωή ακόμα και χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη μπορεί να είναι ωραία! Έλα, όμως, που ο αρχηγός των ερυθρολεύκων θα επέστρεφε δύο ματς μετά. Έλα, όμως, που μετά τον αρχικό ενθουσιασμό θα άρχισαν και οι ήττες. Οι συντριβές για να ακριβολογούμε.
Γιατί ο Ολυμπιακός έχασε στη Μπάμπεργκ, έχασε στο Βελιγράδι, έχασε και στο Κάουνας, ωστόσο τα σοβαρά προβλήματα άρχισαν όταν συνετρίβη σε Μπασκόνια και Μόσχα. Ο κόσμος διψούσε για αίμα, οι… αυτοκράτορες (δίκην παραλληλισμού η διατύπωση και όχι ειρωνικά) όμως αποφάσισαν διαφορετικά. Στήριξαν την ομάδα, στήριξαν τον προπονητή και έκαναν υπομονή. Η υπομονή έμοιαζε να εξαντλείται μετά τον χαμένο τελικό από την ΑΕΚ. Ο πρώτος στόχος των ερυθρολεύκων χάθηκε, το πρώτο τουβλάκι έπεσε και οι εξελίξεις συνήθως στην Ελλάδα είναι ντόμινο. Το επόμενο τουβλάκι έμοιαζε ο Μπράιαν Ρόμπερτς των 5 λεπτών και 34 δευτερολέπτων του τελικού και ο Χόλις Τόμπσον των 4 λεπτών και 49 δευτερολέπτων του ματς. Το σύνολο κάτι παραπάνω από δέκα λεπτά κι όμως έφταιγαν εκείνοι!
Το ντόμινο, εντέλει, δεν συνεχίστηκε. Το τουβλάκι Μπόμπι Μπράουν προστέθηκε στη σειρά και η ζωή στον Ολυμπιακό συνεχίστηκε για να φτάσουμε στο χθεσινό ματς. Ο Μπράιαν Ρόμπερτς έπαιξε 20 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα. Μπήκε στο παρκέ στο έβδομο λεπτό του αγώνα και δύο λεπτά μετά έκανε το 16-15. Συνέχισε στον ίδιο ρυθμό. Δεύτερο τρίποντό του στο ματς και 23-23, τρίτο και 23-26. Βγήκε από το γήπεδο στο 14’ και μπήκε ξανά στο 22’. Δίποντο και 36-47 και εκτός ματς φορτωμένος με τέσσερα φάουλ στο 33. Επιστροφή στο 36’ και μένει μέσα και για την παράταση. Ένα επιθετικό ριμπάουντ, δύο βολές, ένα τρίποντο και δύο ακόμα βολές.
Να τα κάνουμε συνοπτικά; Ο Μπράιαν Ρόμπερτς ευστόχησε στο μοναδικό δίποντο που επιχείρησε και στα τέσσερα τρίποντα που σούταρε στο ματς. Ναι, αλλά έχασε την πρώτη του βολή φέτος στην Ευρωλίγκα! Μήπως, τελικά, πρέπει να τον αλλάξει ο Ολυμπιακός; Μήπως να το ξανασκεφτεί;