Είμαι θιασώτης του κλειστού κινητού σε συναυλίες και θεάματα. Εδώ και λίγα χρόνια έχω υιοθετήσει αυτή την τακτική και προτιμώ να απολαμβάνω τις στιγμές, παρά την τάση του χεριού μου να πηγαίνει προς το κινητό, για ένα story ή ένα βίντεο για το τικ τοκ.
Σήμερα όμως, στο Αλεξάνδρειο, αυτή η τάση εξαφανίστηκε. Μετά από κάθε μεγάλο καλάθι του Άρη κοιτούσα αποσβολωμένος τον κόσμο και ένιωθα να πνίγομαι από δέος. το όλο μπιζάρισματου Παλέ με την ομάδα, η έκρηξη συναισθημάτων στα τρίποντα του Τολιόπουλου ή τα καρφώματα του Λιντέλ και του Μπιρτς, ήταν όλα... too much!
Από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό ο Ολυμπιακός πέρασε τα πιο δύσκολα που έχει βιώσει φέτος στη σεζόν. Το 9-0 της αρχής; Το μαγικό δεύτερο ημίχρονο των γηπεδούχων, με αποκορύφωμα την 4η περίοδο; Η αποβολή του Μπαρτζώκα και τα νεύρα; ΟΛΑ προϊόν της σκληρής δουλειάς του Βασίλη Σπανούλη, του Νίκου Ζήση και των συνεργατών τους.
Ο Ολυμπιακός είχε δύο όπλα για το σημερινό, δέσμιος των προβλημάτων και της κούρασης του. Βεζένκοφ και Φουρνιέ. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν άφαντοι στο ματς. ή μάλλον... ο Άρης τους έσβησε εντελώς από τον χάρτη, παίζοντας σκληρές άμυνες και κόβωντας τελείως τα φτερά των Πειραιωτών.
Σημείωση εδώ: Τι παιχτάρα είσαι ρε Φουρνιέ. Είναι τιμή μας να βλέπουμε έναν τέτοιο παίκτη στην Ελλάδα. Καθαρά μπασκετικά. Τα υπόλοιπα δεν με αφορούν.
Ο Άρης, από την άλλη, είχε τόσους πολλούς άσους στο μανίκι του, που οι φιλοξενούμενοι δεν ήξεραν ποιον να πρωτοσταματήσουν. Ο Μπιρτς ήταν το κερασάκι στην τούρτα, καθώς, με 14 ποντίκια σε 20 λεπτά, έχοντας 6/6 δίποντα, τρία ριμπάουντ, ένα κόψιμο, ένα κλέψιμο, έκανε τα πάντα στο παρκέ και αποτέλεσε την ευχάριστη έκλπηξη του ματς.
Δυσάρεστη για τους παίκτες του Μπαρτζώκα....
Τολιόπουλος, Ντιμιτρίεβιτς και Μόργκαν ήταν η τριπλέτα της καταστροφής για τους Πειραιώτες, με τις εναλλαγές να είναι τόσες πολλές και το μοίρασμα του χρόνου τόσο κομψά σχεδιασμένο, που ο Άρης έβγαζε φρεσκάδα και γρήγορα πόδια από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό.
Οι κιτρινόμαυροι χτύπησαν τόσο πίσω από τα 6.75, όσο και μέσα στη ρακέτα. Είχαν διορθώσει το ζήτημα με τα επιθ. ριμπάουντ και μάζεψαν εκείνοι αρκετά, για να έχουν στη διάθεση τους δεύτερες και τρίτες προσπάθειες.
Για ακόμη μία φορά ο Σπανούλης συνέχισε την τακτική με τα λάθη. Ήτοι' Έκανες λάθος; Δεν βγαίνεις! Μένεις και το διορθώνεις.
Αυτό αποδίδει απίστευτα και δίνει ψυχολογία στους παίκτες για να δώσουν περισσότερα.
Μεγάλος πρωταγωνιστής για τον Άρη και ο Μήτρου Λονγκ, ο οποίος σε 18 λεπτά είχε 12 πόντους και μάτωσε στις άμυνες για να περιορίσει τους αντιπάλους του. Δε θα συνεχίσουμε όμως την ονοματολογία, καθώς κανείς δεν υστέρησε σήμερα. Όλοι είχαν τον ρόλο τους και, λαμβάνοντας υπόψιν πως ο Άρης έπαιζε με τους πρωταθλητές Ευρώπης και μία εκ των 2-3 κορυφαίων αυτή την στιγμή, μπορούμε να συμπεράνουμε πως έχει πολλά προβλήματα και για όλους τους υπόλοιπους.
Το Αλεξάνδρειο ζει στιγμές μοναδικές και βγαλμένες από τα παλιά. Η σπίθα όλο και μεγαλώνει και η πυρκαγιά αναμένεται να εξαπλωθεί πέρα από τα στενώς εννοούμενα όρια του Eurocup μέσα στους επόμενους μήνες.
Κύριε Μπουένο, φαντάζομαι το διασκεδάσατε και το σημερινό. Δεν νομίζω να μην είστε "entertained"...
ΥΓ Αν ο Άρης δεν είχε τον Νίκο Ζήση και τον Βασίλη Σπανούλη θα ήταν ακόμη μία νεόπλουτη ομάδα, δίχως ταυτότητα και σχεδιασμό. Τώρα απλά απολαμβάνουμε στιγμές μπάσκετ, από το κορυφαίο πρότζεκτ της Ευρώπης.
Βήμα - βήμα...
