Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Η Θεσσαλονίκη και ο κόσμος της δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο τις τελευταίες ημέρες και ώρες, παρά μόνο με το σημερινό ντέρμπι του μπάσκετ, ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και τον Άρη, που θα γίνει στο «Παλατάκι». Ποιοι γάμοι και βαφτίσια; Ποια έξοδος για τσίπουρα; Όλα στην άκρη, για το ΠΑΟΚ - Άρης! Καρφωμένοι στην τηλεόραση όσοι ΠΑΟΚτσήδες δεν βρήκαν εισιτήριο, το ίδιο και οι Αρειανοί, που μπορούν να δουν το ματς και σε γιγαντοοθόνες στο Παλέ, αλλά ποιος δεν θα ήθελε να είναι μέσα στο γήπεδο;
Ο ΠΑΟΚ μπαίνει με τον λαό στο πλευρό του, έχει πάθος, δύναμη, τριποντάκηδες, Ταϊρί, δεν έχει Όσμαν, αλλά υπόσχονται να τον και λύψουν οι υπάρχοντες, έχει και την πρωτιά στη βαθμολογία. Ο Άρης μπαίνει με τακτική Σπανούλη, που θέλει δυνατή άμυνα, με τριποντάκηδες ομοίως, θα έχει το ντεζαβαντάζ της απουσίας του κόσμου του, αλλά αυτά τα παιχνίδια θέλουν κάτι άλλο αυτό μετράει περισσότερο». Ποιος θα έχει λοιπόν τη δύναμη ψυχής σήμερα το απόγευμα στο «Παλατάκι»; Αυτός θα κερδίσει και εάν είναι ο ΠΑΟΚ, τότε ψάξτε τον δεύτερο έως το τέλος του πρώτου γύρου, εάν είναι ο Άρης, τότε αυτός θα τερματίσει πρώτος στο τέλος του πρώτου γύρου, γιατί έπαιξε με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ενώ ο ΠΑΟΚ θα τους αντιμετωπίσει αμέσως μετά. Όπως και να 'χει, δεν χάνεται το ντέρμπι, άλλωστε περιμένει να το δει όλη η Ελλάδα, με τη Θεσσαλονίκη να έχει επιστρέψει για τα καλά στις διεκδικήσεις.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η υπόθεση του Τάιλερ Ντόρσεϊ στον Ολυμπιακό έχει αρχίσει να ξεπερνά τα όρια της λογικής και κυρίως, της υπομονής. Ένα σίριαλ με συνεχείς ανατροπές, δημόσιες τοποθετήσεις, ανταγωνιστικά μηνύματα και παρασκηνιακές διεργασίες, το οποίο αντί να οδηγείται προς την επίλυσή του, μοιάζει να ανακυκλώνεται χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Κάπου εδώ, όμως, χρειάζεται να μπει ένα τέλος. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με μισόλογα, υπαινιγμούς και παιχνίδια εντυπώσεων. Η πειθαρχική τιμωρία του Αμερικανού γκαρντ ολοκληρώθηκε. Επομένως, από τη στιγμή που εξέπνευσε το χρονικό διάστημα της τιμωρίας του, το επόμενο βήμα ήταν αυτονόητο: να επιστρέψει στις προπονήσεις και να τεθεί ξανά στη διάθεση του προπονητικού επιτελείου. Αντ’ αυτού, δεν παίρνει μέρος στις προπονήσεις, επιλέγοντας να παραμένει εκτός της καθημερινότητας της ομάδας. Και εδώ δεν υπάρχουν πολλές ερμηνείες. Ένας επαγγελματίας αθλητής που έχει ολοκληρώσει την τιμωρία του, αλλά επιλέγει να μην επιτρέψει στις υποχρεώσεις του, αναλαμβάνει πλήρως και ακέραια την ευθύνη της στάσης του, δεν μπορεί να μεταθέτει διαρκώς το βάρος στην ομάδα, στον προπονητή ή στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.
Από την άλλη πλευρά, οι δηλώσεις του Γιώργου Μπαρτζώκα, με τις αναφορές σε μια ελλειμματική προσπάθεια επανένταξης του παίκτη, δεν προσφέρουν απαραίτητα περισσότερη σαφήνεια. Οι σιβυλλικές απαντήσεις και οι προσεκτικά επιλεγμένες διατυπώσεις δεν βοηθούν στην αποκλιμάκωση της κατάστασης. Ούτε όμως μπορούν να αποτελούν μόνιμη επικοινωνιακή στρατηγική για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την ομαλή λειτουργία του Ολυμπιακού. Ο Ολυμπιακός είναι πάνω από πρόσωπα, συμβόλαια και προσωπικές στρατηγικές. Το ίδιο ισχύει και για τον Ντόρσεϊ. Η υπομονή έχει κουράσει. Καιρός είναι να τελειώσει είτε με την επιστροφή του παίκτη, με ξεκάθαρες αποφάσεις και αμοιβαίο σεβασμό, είτε με την εξεύρεση μιας λύσης που θα εξυπηρετεί όλες τις πλευρές.
ΑΛΕΞΗΣ ΒΙΡΒΙΛΗΣ - ΦΩΣ
Ο Ολυμπιακός απέδειξε απέναντι και στη Ρεάλ ότι ανταποκρίνεται ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες και όπως λέει και ο ύμνος του απέδειξε ότι δεν λυγά ποτέ. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς ήταν ασταμάτητος στη ρακέτα, με 22 πόντους και 8 ριμπάουντ, πραγματοποιώντας την καλύτερη εμφάνισή του με τα ερυθρόλευκα. Ο Φουρνιέ και ο Βεζένκοφ πρόσθεσαν την εκτελεστική τους ποιότητα, ενώ η συνολική λειτουργία της ομάδας ήταν υποδειγματική.
Το 92-76 αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογίσει κανείς τα προβλήματα στελέχωσης που είχε να διαχειριστεί ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Δεν περίμενε από έναν ή δύο παίκτες να καλύψουν όλα τα κενά. Μοίρασε ευθύνες, πήρε λύσεις από διαφορετικά σημεία του ρόστερ και έφτασε σε μία άνετη επικράτηση.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ – ΩΡΑ
Η ΑΕΚ είναι η πρωταθλήτρια. Η ΑΕΚ έχει ως ομάδα πολύ ψηλά ταβάνια. Τα πιο ψηλά, θεωρώ, απ’ όλες τις ομάδες του φετινού πρωταθλήματος. Τα έχει δείξει στο ματς με τη Ρεάλ, τα έχει δείξει σχεδόν σ’ όλα τα παιχνίδια μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν τα έχει δείξει καθόλου μακριά από το σπίτι της. Ούτε καν σε παιχνίδια απέναντι στην Κηφισιά ή στον Αστέρα Τρίπολης. Είναι επτά βαθμούς μακριά από την κορυφή. Και έχει ένα ματς που χρωστάει. Ο λόγος που υπάρχει αυτή η διαφορά, είναι εκείνες οι πολύ κακές ισοπαλίες με Κηφισιά και Αστέρα Τρίπολης. Παρόλα αυτά, είναι μια διαφορά που είναι διαχειρίσιμη και που δεν αλλάζει και πολύ την προσέγγιση, πως η ΑΕΚ παραμένει το φαβορί για να πάρει το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα.
Υπάρχει όμως ένα μεγάλο «πρέπει» σ’ όλο αυτό. Το «πρέπει» είναι να μπορέσει η ΑΕΚ να αγγίξει τα ψηλά ταβάνια της και σε παιχνίδια όπως το σημερινό απέναντι στην Καλαμάτα, στο γήπεδο του Ιωνικού. Μ’ αυτό το «πρέπει», που πραγματικά είναι πολύ μεγάλο και επιτακτικό, θα μπει η ΑΕΚ στο γήπεδο για το σημερινό ματς. Άλλωστε μόνο έτσι μπορεί να πάρει αυτό το παιχνίδι. Έχει αποδειχτεί και με την Κηφισιά στη σχεδόν άδεια Λεωφόρο και στη σχεδόν γεμάτη από οπαδούς της ΑΕΚ Τρίπολη, πως μόνο με την ποιοτική της υπεροχή, νίκες δεν παίρνει. Χρειάζεται τσίτωμα, χρειάζεται γκάζι, χρειάζεται να αγγίξει τα αγωνιστικά της ταβάνια. Δεν μπορεί να κερδίσει διαφορετικά τέτοια ματς όπως με την Καλαμάτα. Και δεν υπάρχει και κανένα περιθώριο σήμερα, να μην κερδίσει.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΦΙΝΑΣ - ΤΑ ΝΕΑ
Όντως το μείζον δεν είναι μόνο να έρχονται επιτυχίες στις μικρές ηλικίες, αλλά να υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στις εθνικές ομάδες και εν τέλει να καταφέρουμε να παραγάγουμε ποδοσφαιριστές που αφού ξεχωρίζουν με την U-21, κάνουν το βήμα για τους άνδρες και εκεί εκτοξεύονται. Τι βλέπουμε και πού υπάρχει πρόβλημα; Στη γραμμή των αμυντικών μέσων. Ή αν προτιμά κάποιος, στους κεντρικούς χαφ. Κάποτε είχαμε Τσαλουχίδη και μετέπειτα Ζαγοράκη, παίκτες με προσωπικότητα και μάλιστα έμεναν εκτός κλήσεων – για διάφορους λόγους – παίκτες με ποιότητα όπως ο Ζήκος και ο Στολτίδης. Τώρα; Η εθνική ομάδα βασίζεται στον Κουρμπέλη που όμως δεν είναι τόσο νέος σε ηλικία. Απουσίασε σε δύο ματς, περιέργως κλήθηκε ενώ δεν μπορούσε να προσφέρει και προέκυψαν αντίγραφα για το ποιος θα τον καλύψει. Ο Τριάντης ήταν ένα ρίσκο που δεν βγήκε και μετά δεν αγωνίστηκε απέναντι στη Σερβία.
Ο Ζαφείρης δεν είναι αυτό που λέμε «ανασταλτικός μέσος» με την κλασική έννοια και ο Ανδρούτσος ίσως κάνει περισσότερο ως εξτρά λύση. Δεν αποκλείεται να δούμε τον Ρέτσο, γιατί σε θέση χαφ τον έριξε για λίγα λεπτά ο Γιοβάνοβιτς στον Βόλο την περασμένη Δευτέρα. Θα μπορούσε από τους παλαιότερους να εξεταστεί ξανά η περίπτωση του πολύπειρου Μπουχαλάκη; Ή μήπως να κοιτάξουμε τη δεξαμενή των Ελπίδων; Εκεί διαπιστώνουμε τα εξής: ο Τασουσιάνης επιλέγει ένα σύστημα 4-3-3 και στα χαφ έχει τον Κοντούρη, τον ένα σύστημα και τον Γκούμα. Ο Κοντούρης καλά - καλά Μουζακίτη και στον Παναθηναϊκό, μολονότι όσά- δεν παίρνει χρόνο στον Παναθηναϊκό, μολονότι οσάκις τον επέλεξε ο Νίστρουπ, κατάφερε και «έδεσε» τις γραμμές αλλά και γκολ σημείωσε. Ο Μουζακίτης με τις εμπειρίες που αποκόμισε από το επίπεδο με τον Ολυμπιακό, τις παραστάσεις από την Πρέμιερ Λιγκ και βέβαια έχοντας αυτό το «γλυκό αριστερό» πόδι, μπορεί να βοηθήσει, έστω κι αν δεν συγκαταλέγεται στους χαφ που διαθέτουν πλούσια σωματικά προσόντα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.