Μετά το περίφημο προπέρσινο παιχνίδι στο Game 4 των τελικών στο ΣΕΦ, η κουβέντα γινόταν στο αν θα μπορούσε να επαναληφθεί ένα παρόμοιο σκηνικό που θα αποτελέσει ακόμα πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.
Δύο χρόνια σχεδόν μετά (παρά 6 μέρες) το ίδιο έργο επαναλήφθηκε, με μία φάση κερασάκι που έκανε ακόμα και τους οπαδούς του Ολυμπιακού και τους δημοσιογράφους της ομάδας του Πειραιά να παραδεχτούν την κλοπή και την αλλοίωση ενός ακόμα πρωταθλήματος.
Μία ματιά αν ρίξει κάποιος στα social media, ή αν στις σπάνιες -είναι η αλήθεια- περιπτώσεις κάνει μία βόλτα στα σάιτ, θα δει πως η ομολογία για το φάουλ του Ναν στον Φουρνιέ που σφύριξε η Τσαρούχα κυριαρχεί. Κι ας υπάρχουν οι περιπτώσεις που προσπαθούν κάποιοι να πείσουν για το αντίθετο. Εδώ το έκανε και η ΚΑΕ Ολυμπιακός.
Το ελληνικό μπάσκετ σε μία μέρα χαράς με την έλευση του Σπανούλη στον Άρη και τη συνεχή ανοδική πορεία, έζησε το απόλυτο κοντράστ συναισθημάτων, αφού η υπενθύμιση πως ο Λιόλιος συνεχίζει να είναι «παρών» μηδενίζει κάθε ελπίδα.
Το θέμα όμως πλέον δεν έχει απλώς πολιτικές προεκτάσεις, είναι αμιγώς πολιτικό. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Την περασμένη σεζόν με πολιτική απόφαση συνεχίστηκε το πιο τοξικό πρωτάθλημα της ιστορίας απλώς και μόνο για να μην μείνει ο Ολυμπιακός χωρίς τίτλο.
Ενώ φέτος ήδη από τον πρώτο τελικό η σκόνη που έχει σηκωθεί φτάνει και περισσεύει για να καλύψει τα πάντα και να δημιουργήσει σκοτάδι. Το νέφος μπορεί να το διαλύσει μόνο η κυβέρνηση πλέον. Κανείς άλλος. Αν ακόμα και τώρα ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα που πριν λίγες μέρες άνοιξε την πόρτα του Μαξίμου για να δεχθεί και να συγχαρεί. Ακόμα κι αν η ίδια κυβέρνηση πριν από 2 χρόνια αρκούνταν σε μία ανάρτηση συγχαρητηρίων για τα μάτια του κόσμου.
Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η κατάσταση είναι σε πολύ οριακό σημείο. Γιατί κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Το ελληνικό μπάσκετ βυθίζεται στον βούρκο της διαφθοράς και το χρονικό σημείο είναι το χειρότερο, αφού ίσως ετοιμάζεται να ζήσει τις πιο μεγάλες στιγμές της ιστορίας του.
Το τι θα γίνει στη συνέχεια της σειράς ουδείς το γνωρίζει ή και να το γνωρίζουν όλοι. Αλλά ίσως πλέον να μην έχει και μεγάλη σημασία, αφού ακόμα ένα πρωτάθλημα αλλοιώθηκε. Το θέμα δεν είναι το δέντρο, αλλά το δάσος. Κι εκεί η κυβέρνηση οφείλει να εμπλακεί άμεσα, να σταματήσει να ασχολείται με τα λουλούδια και να κόψει όποιο σάπιο δέντρο υπάρχει. Στα χέρια της είναι να φανεί καθαρή ή για ακόμα μία φορά να τα κρύψει όλα κάτω από το χαλάκι. Ποιον δρόμο άραγε θα ακολουθήσει;
ΥΓ. Το πλάνο του Αταμάν ήταν εξαιρετικό και θα είχε αποδώσει ακόμα και με 29-5 βολές, αν απλώς στο φινάλε η Τσαρούχα και η παρέα της σφύριζαν ό,τι έβλεπαν και όχι ό,τι ήθελαν να δουν.
ΥΓ.2 Όλο αυτό που γίνεται με τον Χέις-Ντέιβις είναι άδικο. Σε κάθε παίκτη μπορεί να έρθει μία άστοχη μέρα. Η αντίδρασή του όμως λέει πολλά...
ΥΓ.3 Όλο το ζουμί της ανακοίνωσης του Παναθηναϊκού για τον τρόπο δράσης της ΕΟΚ/ΚΕΔ είναι στο υστερόγραφο. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
