Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται μια ανάσα από τον Ρισόν Χόλμς, σε μια μεταγραφή που μάλλον τικάρει τα περισσότερα κουτάκια από αυτά που είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός. Έχουμε πει πολλές φορές, ότι το μπάσκετ δεν είναι απλά, βάζουμε καλούς παίκτες να παίξουν μαζί. Θα πρέπει και τα χαρακτηριστικά τους να αλληλοσυμπληρώνονται και ακόμα καλύτερα, ο ένας να καλύπτει τις αδυναμίες του άλλου. Οι πράσινοι, ασχολήθηκαν με αρκετούς ψηλούς αυτό το καλοκαίρι, ξεκινώντας από τον Μιλουτίνοφ, μετά πήγαν στον «πολύ» Βαλαντσιούνας, τον Τόμας Μπράιαντ ακόμα και τον Ατσίουα.
Η πραγματικότητα είναι ότι μπορεί ο Λιθουανός να ήταν βόμβα μεγατόνων για το Ευρωπαϊκό μπάσκετ, αλλά τα χαρακτηριστικά που έλειπαν από τον Παναθηναϊκό πέρσι, δεν θα τα κάλυπτε. Οι πράσινοι ήθελαν ξεκάθαρα έναν πολύ καλό 2-way παίκτη, που να έχει ισορροπία και στις δύο μεριές του παρκέ. Πάντα αναλογιζόμενοι την φιλοσοφία του κόουτς Αταμάν, που η επιθετική ικανότητα μπαίνει πολύ ψηλά στις προτεραιότητες του, ο Ρισόν Χολμς μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι είναι το καλύτερο fit που μπορούσε να βρει ο Παναθηναϊκός.
Ένα παιδί που στα 32 του θα έρθει στην Ευρώπη, φέρνοντας ένα αθλητικό πακέτο που μπορεί να κυριαρχήσει στις ρακέτες της Ευρωλίγκας. Ένας παίκτης που παίζει με πολλή ενέργεια, ένταση και κουμπώνει άψογα στο πλαίσιο του Παναθηναϊκού. Πάντα σε περιπτώσεις παικτών που έρχονται για πρώτη φορά από την Αμερική, θα πρέπει να είμαστε λίγο μετρημένοι σε αυτά που λέμε, καθώς δεν ξέρουμε ακριβώς πώς θα μεταφραστεί το παιχνίδι τους στην Ευρώπη, όμως μπορούμε να δούμε κάποια από τα χαρακτηριστικά τους σε σχέση με το τι θα τους ζητήσει η ομάδα.
Επίθεση
Ξεκινώντας την ανάλυση του Χολμς, στο επιθετικό κομμάτι αν μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε με μία λέξη αυτό θα ήταν η αποτελεσματικότητα. Ο Αμερικανός είναι τρομερά efficient σε πολλά στοιχεία του παιχνιδιού του στα τελειώματα των φάσεων και παρόλο που ήταν σε μια κακή ομάδα, αυτό στην Ευρώπη μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερο.
Ο Χολμς είναι ένας ελίτ πικ εν ρολ παίκτης, που ζει από αυτήν την κατάσταση. Εδώ πρέπει να τονίσουμε και κάτι άλλο που θα είναι σημαντικό για τον Παναθηναϊκό της επόμενης χρονιάς. Ο Χολμς κάνει πολύ καλά σκριν πριν ρολάρει μέσα στο καλάθι και αυτό για μια ομάδα που έχει τόσο καλούς παίκτες με pull-up μπορεί να είναι game changing πολλές φορές. Ο Παναθηναϊκός είναι από τις κορυφαίες πικ εν ρολ ομάδες στην Λίγκα, τόσο σε αριθμό κατοχών, όσο και σε πόντους, οπότε βάζοντας σε αυτό το ρόστερ ένα παιδί που τελειώνει ως roller με το εξωπραγματικό 1.53 πόντους ανά κατοχή, φαντάζει ως ιδανικό σενάριο.
Είναι πολύ χαρακτηριστικός ο τρόπος που εκτελεί, με αυτό το push shot όπως το λένε στην Αμερική και μοιάζει πολύ με το πεταχτάρι του Πρίντεζη. Εάν βρει χώρο θα πάει για να καρφώσει την μπάλα, αλλιώς δεν έχει κανένα πρόβλημα να σταματήσει στα 2-3 μέτρα και να εκτελέσει.
Όπως φαίνεται και στο παρακάτω shotchart, η τεράστια πλειοψηφία των σουτ του είναι μέσα από το ζωγραφιστό.
Φυσικά επειδή για τα δεδομένα της Ευρώπης είναι πολύ καλός αθλητής, έχοντας και δύο γκαρντ όπως ο Σλούκας και ο Σορτς, θα τον δούμε πολλές φορές να πιάνει λόμπες και να καρφώνει δυναμικά την μπάλα.
Ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του Χολμς, είναι ότι τρέχει καταπληκτικά το γήπεδο ως rim runner. Το επίσης εξωπραγματικό 1.59 στο transition, δείχνει πολλά για τον τρόπο που μπορεί να προσθέσει πράγματα στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, ανεβάζοντας την ένταση και την ταχύτητα στην επίθεση του. Γενικά ο Χολμς είναι πολύ καλός στο να κάνει τον εαυτό του διαθέσιμο για τους συμπαίκτες του, οπότε αν τον τροφοδοτήσουν στις σωστές θέσεις, η ποιότητα του στα τελειώματα μπορεί να κάνει την διαφορά. Όπως φαίνεται και στα νούμερα του, δεν είναι καλός στο ποστ, απέναντι σε δυνατά κορμιά, όμως μιλάμε για το επίπεδο του ΝΒΑ. Στην Ευρώπη, θα μπορέσει να τελειώσει αρκετές φάσεις με πλάτη, χωρίς βέβαια να έχει κανένα τρομερό οπλοστάσιο για μια τέτοια περίσταση.
Άμυνα
Φτάνοντας λοιπόν σε ένα σημαντικό κομμάτι όπως είναι η άμυνα, θεωρώ ότι εδώ ήταν η μεγαλύτερη ανάγκη του Παναθηναϊκού, την περσινή χρονιά, με την απουσία του Λεσόρ. Ο Χολμς είναι ένας παίκτης που στα μέρη μας μπορεί να κάνει την διαφορά στο πίσω μέρος του παρκέ. Το 0.67 ppp απέναντι στον ψηλό που κόβει είναι ένα εξαιρετικό νούμερο, ενώ και το 0.81 απέναντι στο χειριστή που έχει πάρει σκριν, είναι εξίσου καλό. Πάντα, ξαναλέμε απέναντι σε παίκτες ΝΒΑ αυτά, οπότε καταλαβαίνετε ότι στην Ευρώπη αυτά τα νούμερα μπορούν να ανέβουν ακόμα περισσότερο.
Ο Αμερικανός λύνει και τα χέρια του κόουτς Αταμάν, στην αμυντική τακτική, αφού είδαμε ότι ο Τούρκος δεν αλλάζει τον τρόπο που αμύνεται η ομάδα του, ακόμα και αν κάποιοι παίκτες δεν μπορούν να το υπηρετήσουν, κάτι που πλήρωσε πέρσι. Ο Χολμς, μπορεί να παίξει hedge out και αλλαγές στα μαρκαρίσματα, καθώς έχει τον συνδυασμό αθλητικότητας και μάκρους, ώστε να προλαβαίνει ακόμα και γκαρντ. Όπως όλοι σχεδόν οι παίκτες που έρχονται από την Αμερική, θα χρειαστεί ιδιαίτερα στις αντιδράσεις του μακριά από την μπάλα, πρώτον να είναι συγκεντρωμένος και δεύτερον να ξέρει που να πάει και πότε. Είναι μια αδυναμία που έχει και ο Ναν για αυτό και γίνεται στόχος.
Ήταν ένα ζήτημα η αμυντική θωράκιση της πίσω ζώνης πέρσι, αφού αν δεν υπήρχε ο Χουάντσο ήταν ανοικτή διάβαση, όμως με τον Χολμς και τον υγιή Λεσόρ, ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει το κεφάλι του ήσυχο για φέτος.
Το ερωτηματικό
Ο Χολμς γενικά σαν παίκτης είναι πολύ υψηλού επιπέδου και μπορεί πολύ εύκολα να κάνει την διαφορά στην Ευρώπη. Το ζητήματα του κατά την γνώμη μου είναι δύο. Πρώτον, τι κίνητρο θα έχει ένας παίκτης μετά από τόσα χρόνια στο ΝΒΑ, που έρχεται στην Ευρώπη, όχι σε μια τυχαία ομάδα, αλλά σε contender. Αν είναι όντως locked in, τότε και οι δύο πλευρές θα βγούνε κερδισμένες. Ένα δεύτερο, είναι στο πόσο γρήγορα θα καταλάβει πώς παίζεται το μπάσκετ εδώ. Σε πολλούς ακούγεται υπερβολικό αυτό, αλλά οι παίκτες από την Αμερική, αντιμετωπίζουν δυσκολίες, στο να καταλάβουν πώς παίζουν οι αντίπαλες άμυνες, το spacing, τα κριτήρια που σφυρίζουν οι διαιτητές και το διαφορετικό μπάσκετ που παίζεται εδώ.
Τελειώνοντας την μεταγραφική off season του, ο Παναθηναϊκός έκανε την καλύτερη επιλογή σχετικά με το πλαίσιο που έχει ως ομάδα και ως ρόστερ. Πλέον είναι στο χέρι του προπονητή να τον εκμεταλλευτεί όπως πρέπει, αλλά και στου παίκτη, ώστε να δείξει την ποιότητα που έχει στις δύο μεριές του παρκέ.
