Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν η ΑΕΚ έχει δείξει πως σε καταστάσεις πίεσης έχει τον τρόπο να λειτουργεί σωστά. Να βγάζει στο παρκέ το καλό της πρόσωπο, να ελέγχει την κατάσταση, να φέρνει το παιχνίδι εκεί που θέλει εκείνη. Ανεξάρτητα από αντίπαλο και συνθήκες, η ΑΕΚ έχει τον τρόπο της.
Αυτό το ένιωσε και η Χάποελ Ιερουσαλήμ στο κλειστό των Λιοσίων. Για τους παίκτες του Ηλία Καντζούρη ήταν ένα do or die παιχνίδι. Μετά την ήττα στο Game 1 δεν υπήρχε άλλο αποτέλεσμα, αν η ομάδα ήθελε να συνεχίζει να ελπίζει στην πρόκριση στο Final 4.
Για μία ακόμα φορά λοιπόν η ΑΕΚ έκανε αυτό που ήξερε και έδειξε όλη τη σεζόν: να βγάζει αντίδραση σε καθεστώς πίεσης. Κόντρα στην Χάποελ Ιερουσαλήμ η ΑΕΚ έφερε στα μέτρα της το παιχνίδι μετά την πρώτη περίοδο. Η Χάποελ κατάφερε να αιφνιδιάσει -όχι πλήρως- την ΑΕΚ να την χτυπήσει με τον Ράντολφ, αλλά να μην της κάνει ζημιά, όπως φάνηκε και στην οικονομία του αγώνα.
Η ΑΕΚ είχε πλάνο και έμεινε πιστή σε αυτό παρά τις προσαρμογές που έκανε η Χάποελ στη διάρκεια του αγώνα. Και το πιο σημαντικό ήταν πως ο Καντζούρης πήρε πράγματα από παίκτες που στο Ισραήλ ήταν είτε σε κακή βραδιά, είτε σε... άλλο γήπεδο.
Ο Λεμάρ ήταν «καυτός» από την αρχή και έδωσε τον τόνο επιθετικά, ο Φλιώνης ήταν πανταχού παρών, «έβγαλε» τη γλώσσα του Σμιθ και τον έβγαλε από το ρυθμό, μαζί με τον εξαιρετικό Κόνιαρη. Ο Οριόλα ήταν πιο δραστήριος και σαφώς πιο αποτελεσματικός, ενώ αυτή τη φορά ο Μάιλς έβαλε τα σουτ.
Η ΑΕΚ φέτος έχει την τύχη να διαθέτει τον καλύτερο ψηλό στο BCL. Διότι αυτά που έχει κάνει σε ακόμα ένα παιχνίδι ο Ακίλ Μίτσελ δεν υπάρχουν. Ο σέντερ από τον Παναμά έκανε... σμπαράλια την άμυνα της Χάποελ, χτυπώντας με πολλούς διαδοχικούς τρόπους. Εξαφάνισε για ακόμα ένα παιχνίδι τον Ζακ Χάνκινς και έδειξε πως η ΑΕΚ κοντά στο καλάθι έχει δύναμη πυρός.
Πλέον η ΑΕΚ δεν έχει πίεση, η πίεση έχει μεταφερθεί όλη στην πλευρά της Χάποελ. Η Ένωση πλέον θα παίξει 40 λεπτά για το Final 4. Κάτι που στο ξεκίνημα της σεζόν αν το έλεγε κάποιος θα τον περνούσαν για... τρελό, η ΑΕΚ όχι μόνο βρίσκεται πολύ κοντά, αλλά θα παίξει ένα παιχνίδι με την πίεση στον αντίπαλο να τα καταφέρει.
Το πιο σημαντικό όμως είναι πως η ομάδα κάνει διαδοχικές υπερβάσεις χωρίς τον Γιάνις Στρέλνιεκς. Ένας παίκτης από το πάνω ράφι της Ευρώπης απουσιάζει λόγω σοβαρού τραυματισμού, όμως ο τρόπος που παίζει η ομάδα καλύπτει και την δική του απουσία.
Απλά, φανταστείτε να είχε αυτή η ομάδα ΚΑΙ τον Λετονό στο παρκέ...
ΥΓ. Δυστυχώς στο παιχνίδι των Λιοσίων δεν ήταν μόνο το μπασκετικό κομμάτι που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον. Τα επεισόδια κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και στο ημίχρονο σε καμία περίπτωση δεν αρμόζουν σε παιχνίδι τέτοιου βεληνεκούς. Τουλάχιστον δεν φτάσαμε στο ντροπιαστικό σημείο του αγώνα με την Ρέτζιο Εμίλια, όπου οι μάχες ήταν σώμα με σώμα. Χωρίς να σημαίνει πως όσα έγιναν είναι αποδεκτά.
ΥΓ1. Το Game 3 θα είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Σε αυτό η Χάποελ παραμένει το φαβορί, αλλά η πίεση πλέον είναι στο δικό της μέρος. Θα ήταν άδικο πάντως η ΑΕΚ να αποκλειστεί για το 22-0 σερί στο διάστημα 4'-11' του πρώτου αγώνα. Την ερχόμενη εβδομάδα θα πάρουμε απαντήσεις...
