Το Ζηρίνειο είναι πάντα μια ιδιαίτερη έδρα και παραδοσιακά έχει βάλει δύσκολα σε πολλές ομάδες που στοχεύουν στην κορυφή. Άλλωστε ο Παναθηναϊκός το ένιωσε για τα καλά αυτό ένα χρόνο πριν ενώ δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τη μεγάλη νίκη της Κηφισιάς επί του ΠΑΟΚ.
Η ιδιαιτερότητα του χαμηλοτάβανου Ζηρίνειο, όμως, είναι ταυτόχρονα και ένα πλεονέκτημα για τον Παναθηναϊκό, πολύ περισσότερο από την Κηφισιά, κάτι που φάνηκε και στο τέλος της μέρας. Η Κηφισιά είναι μια ομάδα που προσπαθεί να αξιοποιήσει το πιεστικό σερβίς στην έδρα της ώστε να βάζει πίεση στην απέναντι πλευρά. Μόνο που ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με πολύ καλύτερο σερβίς κάτι που εν τέλει λειτούργησε υπέρ του.
Ήταν ξεκάθαρο πως οι δύο ομάδες στο πρώτο σετ έψαχναν να βρουν ρυθμό από το σερβίς με αποτέλεσμα να κάνουν πολλά λάθη και όταν δε γινόταν λάθη οι πασαδόροι έπαιζαν συχνά με τους κεντρικούς δίνοντας εύκολους πόντους και μην αφήνοντας τις φάσεις να εξελιχθούν σε μεγάλα ράλι. Όταν ωστόσο ο Παναθηναϊκός άρχισε να φθείρει την αντίπαλη υποδοχή, να έχει ρυθμό σχεδόν σε όλες τις περιστροφές με κάθε σερβίς και να λειτουργεί με συνέπεια στο μπλοκ άμυνα απέκτησε ξεκάθαρο πλεονέκτημα.
Η Κηφισιά είχε το μειονέκτημα να έχει τραυματία τον διαγώνιό της και άρρωστο τον αναπληρωματικό διαγώνιο κάτι που μετέτρεψε τον Σπιριούνη σε κατά συνθήκη διαγώνιο. Αυτό από μόνο του ήταν μια κατάσταση που αφαίρεσε κάτι από την ομοιογένεια της ομάδας. Αλλά ακόμα και έτσι οι πράσινοι έδειξαν ότι όταν αποκτούν ρυθμό είναι δύσκολο να σταματηθούν. Και αυτό γιατί έχουν λύσεις σε κάθε τρόπο.
Ακόμα και όταν ο Νίλσεν δεν είναι στο 100% του υπάρχει πληθώρα επιλογών. Οι κεντρικοί ήταν απόλυτα συνεπείς ενώ το δίδυμο Γιάντσουκ-Ανδρεόπουλος δεν άφηνε περιθώρια ούτε στην υποδοχή ούτε στην επίθεση. Ο Ανδρεόπουλος μοιάζει να είναι σε καλύτερη κατάσταση από ποτέ αλλά κυρίως να είναι πιο ώριμος από ποτέ. Το πιο θετικό από όλα όσα έχει να προσφέρει είναι πως δεν υστερεί ούτε στην υποδοχή αλλά ούτε επιθετικά. Ο Γιάντσουκ δέχτηκε μεγαλύτερη πίεση από τα αντίπαλα σερβίς αλλά αυτό αντιμετωπίστηκε και επιπλέον ο Ουκρανός ήταν ο X factor κάνοντας ασφυκτική την κατάσταση για την αντίπαλη υποδοχή.
Ο κόουτς Ανδρεόπουλος έχει «μαξιλάρι ασφαλείας» σε όλες τις θέσεις αλλά κυρίως στους ακραίους. Όταν ο Γιάντσουκ έμοιαζε να δυσκολεύεται για λίγο στην υποδοχή πέρασε στο παιχνίδι τον Πρωτοψάλτη και η ομάδα όχι μόνο συνέχισε στον ίδιο ρυθμό αλλά έγινε και καλύτερη. Το γεγονός ότι έρχονται παίκτες από τον πάγκο και το επίπεδο μπορεί να ανεβαίνει ακόμα περισσότερο είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα που πολλές φορές είναι και το μυστικό της επιτυχίας.
Η εικόνα του Παναθηναϊκού είναι ικανοποιητική παρότι μιλάμε μόλις για την 4η αγωνιστική. Το πιο σημαντικό για τους πράσινους όμως είναι ότι νιώθουν καλά, μπαίνουν στα παιχνίδια τους ως φαβορί και κυρίως δεν τους βαραίνει αυτή η συνθήκη. Και αυτό μπορεί να τους δώσει έξτρα ενέργεια όταν θα έρθουν ακόμα πιο κρίσιμα και κομβικά ματς.
