Οι πρωταθλητές και οι νικητές των εγχώριων διοργανώσεων αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο. Σε άντρες και γυναίκες βλέπουμε τους διεκδικητές των τίτλων να αυξάνονται και η Volley League να έχει μεγάλο ενδιαφέρον από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ο πρόσφατος τελικός του League Cup έδειξε όχι απλά ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού στηρίζει την ομάδα αλλά ότι γενικότερα το υπέροχο αυτό άθλημα έχει έρθει πιο κοντά στο κοινό. Και αν η εικόνα του ΟΑΚΑ είναι κάτι που είδαμε και στο ξεκίνημα της σεζόν αλλά και πέρυσι έρχεται να προστεθεί στη γενικότερη όμορφη εικόνα του πρωταθλήματος. Σίγουρα το γεγονός ότι υπήρξε ελληνική συμμετοχή σε ευρωπαϊκό τελικό έδωσε την ώθηση ώστε και το ΣΕΦ να μαζέψει μεγάλο αριθμό κόσμου ακόμα και αν αυτό συνέβη σε αντίθεση με την εικόνα του Ρέντη αλλά δεν παύει να είναι μια αιτία που έφερε φιλάθλους πιο κοντά στο άθλημα.
Την περασμένη σεζόν μιλούσαμε για ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα σε άντρες και γυναίκες που κράτησε το ενδιαφέρον του κοινού μέχρι το τέλος. Φέτος είδαμε πως αυτό ο σενάριο όχι μόνο επαναλήφθηκε αλλά ενισχύθηκε αφού είδαμε τρεις πολύ δυνατές ομάδες να παλεύουν για το πρωτάθλημα των αντρών ενώ μαζί τους και ο τέταρτος Μίλωνας κατάφερε να δείξει εντυπωσιακή συνέπεια και ταυτόχρονα στις γυναίκες ενόψει των ημιτελικών οι ισορροπίες είναι λεπτές και τα φαβορί δεν είναι ξεκάθαρα. Σαφώς και η οικονομική ενίσχυση που έχουν λάβει οι ομάδες τους τελευταίους μήνες έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να δούμε αθλητές υψηλού επιπέδου και καλύτερο επίπεδο σε σχέση με τα περασμένα χρόνια.
Η ποιότητα και ο ανταγωνισμός είναι κάτι που ξεκάθαρα έχει τραβήξει το ενδιαφέρον του κόσμου. Κομβικό ρόλο παίζει επιπλέον ότι τα μεγάλα brand του ελληνικού αθλητισμού επιδιώκουν να φτιάξουν δυνατές ομάδες και αυτό βοηθάει πολύ την εμπορικότητα του βόλεϊ. Για να συμπληρωθεί, όμως, το παζλ δεν αρκούν μόνο τα δυνατά brand αλλά η συνέπεια και η σταθερότητα των υπόλοιπων ομάδων ενισχύει με τη σειρά του το προϊόν. Η πορεία του Μίλωνα στους άντρες, η επιστροφή του Έβρου χάρη στον Άθλο αλλά μαζί και η καλή εικόνα του Πήγασου Πολίχνης όσο και η ομάδες που έχουν γίνει πλέον παραδοσιακές δυνάμεις στις γυναίκες, όπως ο ΑΟ Θήρας, η Θέτιδα και το Μαρκόπουλο, είναι κάποια βασικά δεδομένα που συμπληρώνουν μια άκρως ενδιαφέρουσα λίγκα και προσθέτουν ένα διαφορετικό χρώμα στο πρωτάθλημα.
Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και πάλι, για μια ακόμα χρονιά, τη χαρά να δούμε τις εθνικές ομάδες μας στα ψηλά αφού τους επόμενους μήνες θα δώσουν το παρόν για τρίτη συνεχόμενη φορά σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Οι σύλλογοι είναι η αιτία που μας διατηρεί σε εγρήγορση και καθημερινή επαφή με το βόλεϊ αλλά οι εθνικές ομάδες είναι η… απόλαυση μας και ο λόγος να έρθουμε όλοι πιο κοντά ανεξάρτητα από χρώματα και ομάδες. Το Ευρωπαϊκό των αντρών και των γυναικών θα διαφημίσει και πάλι το «προϊόν» μας, πρωτάθλημα και αθλητές, και αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι.
Η μεγάλη εικόνα λέει πως κάτι γίνεται καλά σε συνολικό βαθμό. Είναι ξεκάθαρο πως δεν είναι όλα τέλεια και υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης σε πολλούς τομείς, σε συλλόγους και ομοσπονδία. Ακόμα και έτσι όμως βλέπουμε κάτι ωραίο, κάτι που μας θυμίζει τα όμορφα χρόνια του ελληνικού βόλεϊ. Πέρα από γκρίνιες και παράπονα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το ελληνικό βόλεϊ… αναστήθηκε και σίγουρα αξίζει την προσοχή μας.
