MENU

Πρόκειται για διεθνή πρωτιά, καθώς συνδέεται με τη μεγαλύτερη σε διάρκεια διεθνώς δημοσιευμένη κρυοσυντήρηση αυτολόγου γεννητικού υλικού, που έχει οδηγήσει σε γέννηση παιδιού. Η εμβρυομεταφορά πραγματοποιήθηκε παραμονή Χριστουγέννων, στις 23 Δεκεμβρίου 2025, στην κλινική «ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ».

Για τη Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη, η σημερινή γέννηση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία. Το 2004, είχε αποκτήσει ένα υγιές αγοράκι, πάλι μετά από εμβρυομεταφορά, με την πρώτη προσπάθεια. Τον Οκτώβριο του 2025, όμως, η οικογένεια βίωσε την τραγική απώλεια του παιδιού της σε ηλικία 21 ετών, σε τροχαίο δυστύχημα. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη προσωπική συνθήκη, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη αποφάσισε να αξιοποιήσει τα έμβρυα που παρέμεναν κρυοσυντηρημένα από την αρχική θεραπεία της.

Η απόφαση αυτή συνοδεύτηκε από έναν απαιτητικό αγώνα με τον χρόνο. Η Χριστίνα Ράπτη-Τσελέπη χρειάστηκε να ολοκληρώσει εγκαίρως τις προβλεπόμενες διαδικασίες και να λάβει την απαιτούμενη άδεια από την Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, εντός του ισχύοντος ηλικιακού πλαισίου για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, που έχει αυστηρό χρονικό όριο τα 54 έτη. Όπως δήλωσε ο Κωνσταντίνος Πάντος, γυναικολόγος της Χριστίνας Ράπτη-Τσελέπη και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, «η γέννηση της κόρης της Χριστίνας Ράπτη-Τζελέπη αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική κλινική και επιστημονική εξέλιξη. Ταυτόχρονα, είναι μια ιστορία αντοχής, αγάπης και ελπίδας, την οποία προσεγγίζουμε με απόλυτο σεβασμό στην προσωπική διαδρομή της οικογένειας. Η ιατρική οφείλει να λειτουργεί με κανόνες και ασφάλεια, αλλά και με ανθρωπιά. Κάθε περίπτωση έχει τη δική της πραγματικότητα και οι θεσμικές διαδικασίες χρειάζεται να μπορούν να την λαμβάνουν ουσιαστικά υπόψη με ευελιξία, ιδιαίτερα όταν ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος της γυναίκας.»

Γέννηση παιδιού μετά από κατάψυξη εμβρύου 22,5 χρόνια

 

Το κοριτσάκι γεννήθηκε 3.490 γρ., μετά από 39,2 εβδομάδες κύησης. Από την κρυοσυντήρηση έως τη σημερινή ημέρα μεσολάβησαν 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες. Η προηγούμενη μεγαλύτερη διεθνώς δημοσιευμένη διάρκεια ήταν 18 χρόνια και 3 μήνες στην Ιαπωνία και η αμέσως προηγούμενη στο Ισραήλ, η οποία ήταν 17 χρόνια.

«Το δικό μας θαύμα»

Ο πατέρας του νεογέννητου κοριτσιού περιγράφει την τραγωδία που έζησε η οικογένειά του και πώς η επιστήμη έφερε ένα θαύμα. Σε δήλωσή του, με την οποία εκφράζει τις ευχαριστίες του στον Δρα Πάντο, αναφέρει:

«Το 2025 η γη χάθηκε κάτω από τα πόδια μας. Ο κόσμος μας γκρεμίστηκε ολοκληρωτικά και η ζωήμας βυθίστηκε στο πιο βαθύ, ανείπωτο σκοτάδι. Η απώλεια του 21χρονου παιδιού μας ήταν έναπλήγμα που πάγωσε τον χρόνο, μια πληγή που αιμορραγεί και που κανένας άνθρωπος δεν είναιέτοιμος να αντέξει. Όταν χάνεις το παιδί σου, νιώθεις ότι κάθε νόημα ύπαρξης σβήνει, ότι τομέλλον ακυρώνεται και η πατρότητα μετατρέπεται από ευλογία σε έναν τίτλο που προκαλεί μόνοβουβό πόνο. Ζούσαμε σε ένα σπίτι όπου η σιωπή είχε γίνει ανυπόφορη. Μέσα σε εκείνη την απόλυτη απόγνωση, όμως, εκεί που όλα έμοιαζαν να έχουν τελειώσει, πήραμε μια απόφαση ζωής, μια απόφαση που χρειαζόταν απέραντο θάρρος, αποφασίσαμε να μην παραδοθούμε στο θάνατο, αλλά να διεκδικήσουμε ξανά το φως.

 

»Στα τέλη του 2025, πήραμε τη μεγάλη απόφαση να στραφούμε στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Η προσπάθειά μας αυτή, να εμφυτεύσουμε τα γονιμοποιημένα μας έμβρυα από το 2004, δεν ήταν μια τυχαία επιλογή. Ήταν ένας συγκλονιστικός κύκλος που έκλεινε, καθώς έγινε ύστερα από 22 ολόκληρα χρόνια από τότε που είχαμε ξεκινήσει την πρώτη μας προσπάθεια στον χώρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Δύο δεκαετίες μετά, με όλο το βάρος του πόνου και της ηλικίας στους ώμους μας, επιστρέψαμε στην αφετηρία. Αυτό το βήμα ήταν μια ηρωική πράξη ελπίδας.

»Η σύζυγός μου πρόλαβε κυριολεκτικά οριακά τα ηλικιακά όρια που θέτει η υπάρχουσα νομοθεσία. Μια μάχη με το χρόνο, μια αγωνία για τις ημέρες και τους μήνες που περνούσαν, για το αν ο νόμος θα μας επέτρεπε να προσπαθήσουμε. Βλέποντας τη δύναμή της, νιώθω την ανάγκη να βγάλω μια κραυγή διαμαρτυρίας και να ζητήσω δημόσια την άμεση αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου.

Είναι άδικο και αναχρονιστικό να μπαίνουν αυστηρά ηλικιακά φράγματα που στερούντο δικαίωμα της μητρότητας. Κάθε γυναίκα, ανεξάρτητα από την ηλικία της, εφόσον η επιστήμηεγγυάται την ασφάλειά της, έχει το αναφαίρετο δικαίωμα στην τεκνοποίηση. Οι μεγαλύτερες γυναίκες έχουν να προσφέρουν μια απέραντη, ώριμη, συνειδητή αγάπη και μια σταθερότητα πουκαμία στατιστική δεν μπορεί να μετρήσει. Η εξωσωματική γονιμοποίηση σε μεγαλύτερη ηλικίαδεν είναι απλώς μια ιατρική διαδικασία· είναι ένας θρίαμβος της ίδιας της ζωής, που αποδεικνύει ότι η ανθρώπινη θέληση μπορεί να σπάσει τα βιολογικά δεσμά όταν συναντήσει την ιατρική πρωτοπορία.

Αυτό το θαύμα, όμως, για εμάς έχει ονοματεπώνυμο, έχει πρόσωπο και μια ζεστή καρδιά Δρ Κωνσταντίνος Παντος. Γιατρέ μου, δεν υπάρχουν λέξεις στο ανθρώπινο λεξιλόγιο ικανές να χωρέσουν το μέγεθος τηςευγνωμοσύνης που νιώθω ως πατέρας και ως σύζυγος. Όταν όλα γύρω μας ήταν γκρίζα, όταν ηκοινωνία μας κοιτούσε με αμφιβολία και ο χρόνος της νομοθεσίας μας πίεζε ασφυκτικά, εσείς καιη ομάδα σας στην κλινική Γενεσις Αθηνων γίνατε το καταφύγιό μας.

Μας ανοίξατε την αγκαλιά σας και μας προσφέρατε την κορυφαία, παγκόσμιου βεληνεκούς γνώση σας. Όμως, το πιοσημαντικό είναι ότι δεν σταθήκατε μπροστά μας μόνο ως ένας κορυφαίος επιστήμονας. Σταθήκατε ως Άνθρωπος. Με μια σπάνια, συγκλονιστική ενσυναίσθηση, κοιτάξατε μέσα σταμάτια μας, καταλάβατε το ασήκωτο βάρος του πόνου μας για το παιδί που χάσαμε και αποφασίσατε να γίνετε ο δικός μας συνοδοιπόρος, παλεύοντας μαζί μας κόντρα στις πιθανότητεςγια να νικήσει η ζωή.

»Σήμερα, μετά από μια διαδρομή γεμάτη αγωνία και δάκρυα, η κόρη μας γεννήθηκε και κρατάμε επιτέλους το θαύμα μας στην αγκαλιά μας. Το μικρό μας κορίτσι ήρθε στον κόσμο καιέφερε μαζί του το οξυγόνο που χρειαζόμασταν για να συνεχίσουμε να αναπνέουμε,επιστρέφοντας την ελπίδα και το φως στο σπίτι μας. Ξέρουμε καλά ότι δεν πρόκειται νααντικαταστήσει ποτέ τον άγγελο που χάσαμε το 2025· εκείνος θα έχει πάντα τη δική τουμοναδική, αιώνια και ανεξίτηλη θέση στην ψυχή μας και θα μας προσέχει από ψηλά. Όμως, ηκόρη μας είναι μια θεϊκή ευλογία, η ζεστασιά που έδιωξε το κρύο και η συνέχεια της οικογένειάςμας. Η εξωσωματική γονιμοποίηση σε μεγαλύτερη ηλικία είναι ο απόλυτος θρίαμβος της ζωήςαπέναντι στο σκοτάδι. Και εσείς, κύριε Πάντο, είστε ο άνθρωπος που μας πήρε από το χέρι στοπιο βαθύ μας σκοτάδι για να μας οδηγήσει ξανά στη λύτρωση της πατρότητας. Σας ευχαριστούμε, μέσα από τα βάθη της ψυχής μας.»

Πηγή: newsbomb.gr

Έγινε ξανά μητέρα στα 54 μετά το θάνατο του γιου της - Το έμβρυο είχε κρυοσυντηρηθεί πριν 22 χρόνια