MENU

Μετά τον Αγιαξ και τη Φέγενορντ στην Ολλανδία, ο Παναθηναϊκός κοίταξε στα μάτια και την νταμπλούχο Τουρκίας Γαλατασαράι στην Κωνσταντινούπολη και είναι προφανές ότι μοιράζει χαμόγελα με την αγωνιστική του εικόνα στη φετινή προετοιμασία, ενώ βρισκόμαστε λίγο πριν την τελική ευθεία ήτοι 20 μέρες απ’ την έναρξη της επικείμενης σεζόν.

Σε ομαδικό επίπεδο, το «τριφύλλι» παρουσιάζει μία ομάδα που έχει εντυπωσιακή για τα δεδομένα της εποχής συνοχή στις γραμμές της, πολύ καλά τρεξίματα, στοχευμένο πρέσινγκ, άμεσες αλληλοκαλύψεις σε φάση άμυνας και αυτοματισμούς στο «χτίσιμο».

Αλλά το κυριότερο είναι ότι λειτουργεί ως μία ενιαία μορφή που την καθιστά δυσκολοκατάβλητη ακόμα και για αντιπάλους με ατομική ποιότητα σαφώς υψηλότερου επιπέδου.

Εξ ου και το γεγονός ότι ακόμα και με κομβικές/σημαντικές απουσίες (Κουρμπέλης, Μπουζούκης) ή με αρκετές μαζεμένες αλλαγές σε πρόσωπα, η εικόνα της ομάδας δεν αλλάζει άρδην.

Προφανώς αλλάζει, όχι όμως θεαματικά ως προς τις αρχές του παιχνιδιού και τη συνοχή της.

Σε αυτή τη φάση, τα ψεγάδια της ομάδας σχετίζονται κατά πρώτο λόγο με τις στατικές φάσεις και δη το εναέριο παιχνίδι, όπου είναι εμφανής η απουσία ενός στόπερ τύπου Μολέδο, που θα ηγείται και θα καθαρίζει στον αέρα.

Και κατά δεύτερο λόγο με την αποτελεσματικότητα, ένας τομέας που σχετίζεται άμεσα με την μεσοεπιθετική ποιότητα και λιγότερο με την εμπειρία.

Σε ατομικό επίπεδο, είναι σαφές ότι οι μικροί… μεγάλωσαν με τις παραστάσεις που κουβάλησαν στις πλάτες τους την περασμένη σεζόν, μέτρησαν τα υπέρ και τα κατά, απομυθοποίησαν τους αντιπάλους τους και κυρίως αύξησαν το κίνητρό τους για τη φετινή σεζόν.

Είναι προφανές ότι άπαντες δούλεψαν στο φουλ ατομικά το καλοκαίρι για τη βελτίωσή τους, το έχει επισημάνει άλλωστε και ο Γιώργος Δώνης και φαίνεται από μίλια.

Αυτό όμως δεν ισχύει μόνο για τους νέους σε ηλικία παίκτες, αλλά και για τους μεγαλύτερους και παλαιότερους.

Ο Μακέντα είναι σκάλες ανώτερος από τα καλά περυσινά του ματς, ο Χρήστος Δώνης επέστρεψε με… άλλο κορμί, τρέχει ακατάπασυτα και παρουσιάζεται μεταμορφωμένος προς το καλύτερο είτε ως 8άρι είτε ως 6άρι όπως με τη Γαλατά, ο Πούγγουρας είναι λες και ξεμπλόκαρε από την απραξία των προηγούμενων ετών και αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, ο δε Χατζηθεοδωρίδης μοιάζει με ενδεκαδάτη «μεταγραφή» ως εξτρέμ από δεξιά, με ανάποδο πόδι.

Ο Διούδης είναι σε σούπερ κατάσταση και ο Κότσαρης ακολουθεί στα χνάρια του, Γιόχανσον και Ινσούα προσδίδουν αξιοπιστία, πάθος και σιγουριά.

Επιπλέον, ο Κολοβός μπήκε στα βαθιά μπαρουτοκαπνισμένος και είναι δεδομένα ικανός να προσφέρει σημαντικές λύσεις μεσοεπιθετικά, ο Ζαχίντ ξέρει καντάρια μπάλα αλλά θέλει λίγο χρόνο ακόμα να μάθει το παιχνίδι της ομάδας και των συμπαικτών του, όπως χρόνο θέλει φυσιολογικά και ο Νούνες, ο Μολό δεν έχει μπει καν στη δράση ακόμα και ο Κονάν πρόλαβε σε μόλις δέκα λεπτά και μας… συστήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Συν τοις άλλοις, μέχρι το τέλος του μήνα αναμένεται να υπάρξουν 4-5 ακόμα μεταγραφικές προσθήκες για την περαιτέρω απόκτηση ανταγωνισμού και επαρκούς βάθους (στόπερ, αμυντικός μέσος, κεντρικός μέσος, εξτρέμ, επιθετικός).

Η τελική μορφή του φετινού Παναθηναϊκού προβλέπεται να είναι σαφώς ελκυστική και πιθανότατα άκρως ανταγωνιστική τηρουμένων ασφαλώς των μνημονιακών συνθηκών που επικρατούν στο σύλλογο.

Υ. Γ.: Για τους περισσότερο μυημένους στο ποδόσφαιρο και όσους επιθυμούν να εμπλουτίζουν διαρκώς τις γνώσεις τους σε τακτικά θέματα:

Ενα από τα βασικά μαθήματα στην ύλη των εξετάσεων της σχολής προπονητών για το πρώτο δίπλωμα προπονητικής, αφορά τους σχηματισμούς/συστήματα και την άμεση σύνδεσή τους με το χώρισμα του γηπέδου σε τρία μέρη.

Το αμυντικό τρίτο, το μεσαίο και το επιθετικό τρίτο.

Ως εκ τούτου, όταν περιγράφει γραπτώς ή αναφέρεται προφορικά ένας υποψήφιος προπονητής σε κάποιον σχηματισμό, είναι υποχρεωμένος να περιλαμβάνει σε αυτόν τα τρία μέρη του γηπέδου.

Σε αυτό το πλαίσιο συνεπώς, δεν υφίσταται 4-2-3-1 (χωρισμός γηπέδου σε τέσσερα μέρη), ούτε 3-4-2-1 (επίσης σε τέσσερα μέρη).

Υφίσταται 4-3-3 (είτε εμπεριέχει ένα 6άρι και δύο 8άρια, είτε δύο κεντρικούς μέσους και ένα 10άρι), 4-4-2, 5-3-2 κλπ.

Οι δύο σημαντικότερες «βάσεις» ωστόσο, εμπεριέχουν την πεντάδα (τρεις στόπερ) και την τετράδα (δύο στόπερ) στην αμυντική γραμμή.

Ο Παναθηναϊκός του Γιώργου Δώνη ξεκίνησε πέρυσι το καλοκαίρι, στην πρώτη του σεζόν στο σύλλογο, την εκμάθηση των «πράσινων» σε σχηματισμούς με πεντάδα στα μετόπισθεν (πρώτη «βάση»).

Εκανε όλη την προετοιμασία με αυτή τη βάση, ασχέτως εάν στη διάρκεια της χρονιάς υπήρξαν παραλλαγές, τροποποιήσεις και αρκετές αλλαγές σχηματισμών ακόμα και στη διάρκεια ενός αγώνα.

Στη φετινή δεύτερη αγωνιστική περίοδο του Δώνη, το βάρος της προετοιμασίας εμπεριέχει την εκμάθηση του 4-3-3, με βάση την τετράδα στα μετόπισθεν.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι «πράσινοι» αναμένεται να είναι φέτος επαρκέστεροι και πληρέστεροι τακτικά, έχοντας ολοκληρώσει την εκμάθηση των δύο βασικών συστατικών της τακτικής, όποιον σχηματισμό κι αν επιλέγει ο προπονητής τους στα επίσημα ματς.

Είναι πολύ σημαντική αυτή η παράμετρος, προφανώς κι έχει προκύψει κατόπιν στρατηγικής του Δώνη όταν ανέλαβε τα κλειδιά της ομάδας.

Μην την υποτιμάται καθόλου.

Υ.Γ.1: Προετοιμασία με την ύπαρξη «drone» στις προπονήσεις, προκειμένου να βλέπει κάθε παίκτης «πανοραμικά» τις τακτικές του τοποθετήσεις, δεν έχει γίνει ούτε επί πολυμετοχικότητας στον Παναθηναϊκό.

Εάν το είχε κάνει κάποιος ξένος προπονητής, πιθανότατα θα διαβάζαμε τώρα διθυράμβους.

Μικρή σημασία έχει. Η ουσία είναι ότι γίνεται.

Υ.Γ.2: Είναι σύνηθες στο σύγχρονο ποδόσφαιρο να βλέπεις στις ομάδες παίκτες με ανάποδα πόδια στα «φτερά». Εναν δεξιοπόδαρο εξτρέμ αριστερά και έναν αριστεροπόδαρο δεξιά, προκειμένου να συγκλίνουν στον άξονα και να απειλούν με το καλό τους πόδι.

Ο Δώνης το εφαρμόζει φέτος με επιτυχία στα φιλικά, αλλά εκτός απ’ αυτό έχει μεταφέρει την ίδια αλλαγή και στον άξονα της μεσαίας γραμμής! Δεξί 8άρι ο αριστεροπόδαρος Μπουζούκης, αριστερό 8άρι ο δεξιοπόδαρος Δώνης και ούτε καθεξής.

Η συγκεκριμένη τακτική επιλογή του, έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Η σφραγίδα του Δώνη στον Παναθηναϊκό 2019-20
EVENTS