Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία των σημερινών αθλητικών εφημερίδων...
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Στο ερώτημα «μεγαλύτερο μπάτζετ ή πιο σωστή οργάνωση», η απάντηση είναι ότι χρειάζονται και τα δύο. Η ΑΕΚ δαπάνησε πολλά χρήματα το περασμένο καλοκαίρι, αλλά αποδείχτηκε ότι δεν ήταν αρκετό.
Γιατί πολύ απλά, το έκανε με λανθασμένο τρόπο. Όταν για παράδειγμα ξέρεις ότι έχεις ως προτεραιότητα να πάρεις έναν στόπερ – ηγέτη και πας να το κάνεις με την απόκτηση του Ντα Σίλβα και αντί αυτού, δίνεις τα ίδια χρήματα και καταλήγεις σε Τζαβέλλα και Βράνιες, στο τέλος… ξεμένεις δίχως τον «στόπερ Νο1» που ήταν ο αρχικός στο στόχος και απαραίτητη ανάγκη. Συν ότι δεν πέτυχε το θέμα του προπονητή.
Κατ΄εμέ, η ΑΕΚ δεν θα πρέπει να κάνει φέτος το ίδιο λάθος και να προχωρήσει σε διψήφιο αριθμό μεταγραφών. Πέρυσι έφτασε στις 15 μεταγραφές. Αν κάνει φέτος τις μισές και πάρει επτά παίκτες του επιπέδου, που προφανώς ανάλογα θα είναι και τα συμβόλαια τους και κρατώντας παράλληλα και ότι καλό έχει από το υπάρχον έμψυχο υλικό, μπορεί να «χτιστεί» από το κατάλληλο τεχνικό επιτελείο γύρω τους, μια πραγματική ομάδα.
ΝΙΚΟΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – LIVE SPORT
Στο θέμα με τον νέο προπονητή της ΑΕΚ προκύπτουν δύο σοβαρά ερωτήματα. Το ένα, ποιοι τον ψάχνουν, με ποιες γνώσεις της αγοράς και μέσα από ποια ατζέντα. Το δεύτερο, αν είναι οι ίδιοι που βρήκαν και... τους προηγούμενους. Και φυσικά, ένα τρίτο, συμπληρωματικό, έχει να κάνει με τον όλο σχεδιασμό στον οποίο συνηθίζεται όλοι να... βάζουν το λιθαράκι τους, χωρίς επί της ουσίας να ξέρουν τι τους γίνεται, όπως δείχνουν τα ως τώρα αποτελέσματα.
Και μόνο την περίπτωση του “αόρατου” Φράνσον να σκεφτούμε, ο οποίος αποκτήθηκε μετά από μήνες αναζήτησης και αφού είχε ανακοινωθεί ότι η ομάδα δεν θα κάνει μεταγραφές τον Ιανουάριο, καταλαβαίνουμε το μέγεθος της ανικανότητας όσων ασχολούνται και οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται σε πόστα της ΠΑΕ σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Είναι οι ίδιοι που πήραν τρεις σέντερ μπακ, οι οποίοι δεν κολλάνε μεταξύ τους με τίποτα και δημιούργησαν τη φετινή αστεία αμυντική λειτουργία που κόστισε σε ουκ ολίγα παιχνίδια και παραλίγο να στερήσει τη νίκη ακόμη και στο ματς με τα Γιάννενα όπου η ομάδα έβαλε τρία γκολ! Και ας μη μιλήσουμε για ένα σωρό άλλες επιλογές, που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Πριν τα ματς του Ολυμπιακού αρχίσουν, ο κόουτς του ήθελε κυρίως να πει ότι δεν υπάρχει τίτλος του φαβορί, που να αποδέχεται για την ομάδα του. Ωστόσο, ο Ολυμπιακός είναι φαβορί κι αυτό καλείται κυρίως να διαχειριστεί: όταν τελειώνεις δεύτερος στην Ευρωλίγκα και στην έδρα σου έχεις χάσει εάν μόνο ματς, αυτό με τον Ερυθρό Αστέρα δεν μπορεί φαβορί να είναι ο αντίπαλός σου. Το κακό στην ιστορία είναι ότι η Μονακό είναι σπουδαία ομάδα...
Η Μοναδικό είναι γεμάτη από παίκτες με επιθετικό ταλέντο, αλλά και αθλητικά προσόντα. Είναι μία ομάδα που δείχνει αρκετά έτοιμη να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό: μοιάζει φτιαγμένη γι' αυτό. Έχει τον Λι και τον Βέστερμαν, που μπορεί να κουράσει τον Σλούκα, έχει τον Μοτιεγιούνας, που μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον Φαλ, αλλά και άλλους ψηλούς που μπορεί να κάνουν ζημιές μακριά από το καλάθι. Έχει καλούς σουτέρ, ασταθείς κομμάτι, αλλά ικανούς κι αρκετούς πρόθυμους να αναλάβουν τον ρόλο του ήρωα της μίας βραδιάς. Πρώτα απ' όλα, τον Τζέιμς. Ωστόσο, ενώ όλα αυτά ισχύουν, ο Ολυμπιακός είναι φαβορί. Με μία απαραίτητη προϋπόθεση: ότι θα κάνει το παιχνίδι του και θα το χαρεί. Δεν αρκεί μόνο να “δείρει” τη Μονακό: πρέπει πολλά απ' αυτά που ξέρει να τα κάνει ταυτόχρονα κι αυτό θα συμβεί μόνο αν χαρεί αληθινά το ματς. Είναι απ' τις λίγες φορές που μία ελληνική ομάδα δεν χρειάζεται να παίξει... σκάκι. “Πάρτι” πρέπει να στήσει. Κανονικό πάρτι.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΗΦΑΚΗΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Ο Αλαφούζος έδωσε τα κλειδιά στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς και αυτός αργά αλλά σταθερά χτίζει μια ομάδα ικανή να πρωταγωνιστήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Αρκεί βέβαια να ενισχυθεί το καλοκαίρι για να κάνει πρωταθλητισμό. Οι «πράσινοι» χρειάζονται και σέντερ φορ και (δύο) χαφ κι άλλες προσθήκες. Όμως τα βήματα προόδου που έχουν κάνει εφέτος είναι τόσο εμφανή που πλέον – ακόμα και στην περίπτωση που τελικά δεν καταφέρουν να πάρουν το ευρωπαϊκό εισιτήριο- είναι σαφές πως πρόκειται για την πιο βελτιωμένη ομάδα του πρωταθλήματος.
Ο Γιοβάνοβιτς έχει βελτιώσει και τις ποδοσφαιρικές μεθόδους που εφαρμόζονται σε ατομικό επίπεδο για κάποιους παίκτες, αλλά και πνευματικά και ψυχολογικά τους «πράσινους». Ο Παναθηναϊκός είναι ξανά ομάδα και δεν χρειαζόταν η νίκη επί του Ολυμπιακού για να το πιστοποιήσει. Δουλεύτηκε με πολλή υπομονή, επιμονή και, παρά τα λάθη, αφού μοιάζει να παίζει δίχως σέντερ φορ από την αρχή των πλέι οφ, είναι ομάδα…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ – ΦΩΣ
Ο Ολυμπιακός είναι το αφεντικό του ζευγαριού. Είναι καλύτερη και πιο οργανωμένη ομάδα από εκείνη του Σάσα Ομπράντοβιτς και, πέραν της έδρας και της φόρμας, διαθέτει ακόμη ένα προβάδισμα για τον στόχο: είχε ηττηθεί αρκετά πρόσφατα στο Μονακό, σε ένα παιχνίδι όπου η αθλητικότητα και ο ρυθμός του σημερινού αντιπάλου δεν είχαν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τους παίκτες του.
Σίγουρα υπάρχει και το προηγούμενου της άνετης νίκης στο ΣΕΦ στον αγώνα της κανονικής περιόδου, αλλά ο Ολυμπιακός «θυμάται» (και καλά κάνει) το τελευταίο ματς με την παρέα του Μάικ Τζέιμς. Και είναι βέβαιο ότι έχει μελετήσει πάρα πολύ καλά τι πρέπει να προσέξει και που πρέπει να χτυπήσει για να επιβεβαιώσει τον τίτλο του φαβορί και να αποτινάξει το όποιο άγχος του γηπεδούχου της πρεμιέρας. Η Μονακό διαθέτει την καλύτερη επίθεση, με βάση τους μέσους όρους, στη διοργάνωση.
Άρα αμυντικά ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί να εφαρμόσει στην εντέλεια ένα πλάνο που απαιτεί πολλή δύναμη και αποφασιστικότητα σε τρεξίματα και μαρκαρίσματα. Οι αδυναμίες της γαλλικής ομάδας έχουν να κάνουν με την ανισορροπία της στο παιχνίδι και εκεί ο Ολυμπιακός υπερέχει εντυπωσιακά. Πιο πολύ και από την έδρα, αυτό είναι το πλεονέκτημα.
ΘΑΝΟΣ ΜΠΟΥΖΑΣ - METROSPORT
Η ομάδα δίνει 9 παιχνίδια σε ένα μήνα. Αν αυτά προστεθούν σε αυτά που ήδη έχει δώσει τότε αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της προσπάθειας που επιβάλλεται να καταβληθεί από τον Λουτσέσκου, τους παίκτες και τους φυσικοθεραπευτές προκειμένου τουλάχιστον στα τρία –ελπίζουμε- παιχνίδια του Κυπέλλου όλοι να δώσουν και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους. Αν όμως δεν είναι ψυχολογικά «ντοπαρισμένοι» τότε θεωρούμε αδύνατο να μπορέσει ο Λουτσέσκου να μεταφορτώσει στο μυαλό των παικτών το κίνητρο που θα λύσει τα πόδια τους και θα φέρει τις νίκες.
ΤΑ ΝΕΑ
Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του το λιγότερο τρεις αναμετρήσεις προκειμένου να βρεθεί στο final 4 του μπάσκετ. Μπορεί να κάνει το μεγάλο βήμα. Το αξίζει. Ουδείς καλόπιστος μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Κυρίως γιατί η ερυθρόλευκη στρατιά του Γιώργου Μπαρτζώκα διέθετε μαχητές και παίκτες που κατέθεσαν κάθε ικμάδα των δυνάμεων τους στα παρκέ της Ευρωλίγκας εδώ και κάμποσους μήνες. Δεν ήταν φούσκα ο Ολυμπιακός. Το αντίθετο συνέβη. Έδωσε παραστάσεις υψηλού επιπέδου, έβγαλε νέους πρωταγωνιστές, έδειξε πως παιδιά όπως ο Ντόρσεϊ και ο Βεζένκοφ, μπορούν να τον οδηγήσουν σε μια σημαντική επιτυχία.
Τώρα, αντίπαλος του Ολυμπιακού είναι η Μονακό. Μια ομάδα δίχως μπασκετικές περγαμηνές, που όμως έχει θέληση, άγνοια κινδύνου και καθόλου άγχος. Εκπλήρωσε και με το παραπάνω τον βασικό της στόχο. Λογικά, παραπάνω σκέψεις θα έχει ο Ολυμπιακός που βλέπει να είναι σύμμαχος και το αβαντάζ της έδρας. Χρειάζεται όμως να νιώσει πως πηγαίνει σε μια γιορτή. Περί αυτού πρόκειται. Όταν το αντιληφθεί έτσι, όταν καταλάβει πως χωρίς άγχος η ανωτερότητά του θα γίνει παραπάνω εμφανής, όλα θα γίνουν ευκολότερα. Και το final 4 θα έρθει πιο κοντά. Γιατί είναι στο χέρι του, γιατί μπορεί και το δικαιούται!
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
