Μια εκτενή συνέντευξη στην επίσημη ιστοσελίδα της Άρσεναλ παραχώρησε ο Χρήστος Τζόλης, μιλώντας για τη νοοτροπία νικητή που τον χαρακτηρίζει, την πορεία του από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ μέχρι την Premier League, αλλά και τις σημαντικότερες στιγμές της μέχρι τώρα καριέρας του.
Ο Έλληνας διεθνής εξτρέμ στάθηκε ιδιαίτερα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας με τον Δικέφαλο το 2021, θυμίζοντας πως, παρά τη συμβολή του στην πορεία μέχρι τον τελικό, δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε λεπτό απέναντι στον Ολυμπιακό.
Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη απόφαση τον είχε επηρεάσει έντονα, καθώς ήταν μόλις 19 ετών, είχε αγωνιστεί σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια του θεσμού και είχε αναδειχθεί πρώτος σκόρερ. Παρότι πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο, δεν έκρυψε πως εκείνη τη στιγμή αισθάνθηκε μεγάλη απογοήτευση.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Για το τι χρειάζεται κάποιος για να είναι νικητής:
«Είναι θέμα νοοτροπίας. Ακόμη και πριν από το παιχνίδι, πρέπει να μπαίνεις με τη σκέψη ότι θα κερδίσεις, ακόμη κι αν η εμφάνισή σου δεν είναι τόσο καλή. Να αισθάνεσαι ότι μπορείς πάντα να βρεις μια λύση και να πάρεις τους τρεις βαθμούς, γιατί αυτό είναι που μετράει.
Αν έχεις το σωστό πλάνο και την ποιότητα που διαθέτουμε εμείς, γίνεται ακόμη πιο εύκολο να κερδίσεις. Αλλά ακόμη κι όταν δυσκολεύεσαι, πρέπει να έχεις αυτή τη νοοτροπία και όλοι, ακόμη και το προπονητικό επιτελείο, να βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση και να κάνουν τα πάντα για τη νίκη».
Για το αν θέλει να κερδίζει και εκτός ποδοσφαίρου:
«Ναι, αν ρωτήσετε τους φίλους μου, θα σας πουν ότι θέλω πάντα να κερδίζω στα πάντα. Μου αρέσει να κερδίζω, δεν μου αρέσει να χάνω. Μπορεί να είναι οτιδήποτε, ακόμη κι ένα κουίζ με τους φίλους μου.
Είμαι έτσι από παιδί. Φυσικά, μεγαλώνοντας έμαθα να διαχειρίζομαι καλύτερα την ήττα. Πρέπει να βρίσκεις την ισορροπία και πάντα κάτι θετικό, ώστε να επιστρέφεις στον σωστό δρόμο».
Για το αν η νοοτροπία νικητή καλλιεργείται ή είναι έμφυτη:
«Νομίζω ότι οι ποδοσφαιριστές την αποκτούν νωρίς, γιατί για να γίνεις επαγγελματίας πρέπει να έχεις πολύ υψηλές απαιτήσεις και να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Πρέπει να πιέζεις τον εαυτό σου περισσότερο από τα άλλα παιδιά, να προσπαθείς να είσαι καλύτερος σε κάθε άσκηση, κάθε παιχνίδι και κάθε προπόνηση.
Όταν ήμουν παιδί, ήμουν πάντα έτσι. Νομίζω ότι συνεχίζω να το προσπαθώ, αλλά με πιο φυσιολογικό τρόπο. Μεγαλώνοντας έπαιζα σε μια καλή ομάδα, πιθανότατα στην καλύτερη ακαδημία της Ελλάδας. Οι απαιτήσεις ήταν υψηλές και είχα αυτή τη νοοτροπία από μικρός».
Για τον μεγαλύτερο αδελφό του και την επιρροή της οικογένειάς του:
«Έχω έναν μεγαλύτερο αδελφό που με βοήθησε πολύ σε αυτό. Ήταν πολλές φορές αυστηρός μαζί μου όταν μεγαλώναμε! Είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος και πάντα μου έκανε κριτική — πλέον όχι τόσο!
Όμως αυτό λειτούργησε. Μπορείς να πεις ότι με βοήθησε να φτάσω εδώ, γιατί το παζλ αρχίζει να συμπληρώνεται όταν ο καθένας προσφέρει το δικό του κομμάτι. Εκείνος έκανε το δικό του και μπορώ να πω ότι έκανα κι εγώ το δικό μου, επειδή προσπαθούσα να τον ακούω και να λαμβάνω υπόψη όσα έλεγε.
Μπορεί κάποιες φορές να θύμωνα, αλλά τον άκουγα. Και ο πατέρας μου μού έλεγε πάντα πότε μπορούσα να τα πάω καλύτερα. Είναι καλό να ακούς τους ανθρώπους που θέλουν να πετύχεις.
Ο αδελφός μου εργάζεται πλέον ως σκάουτ στο ποδόσφαιρο ακαδημιών στην Ελλάδα. Του αρέσει να παρακολουθεί και να αναλύει ποδόσφαιρο. Ελπίζω να έρθει σύντομα να με δει στο Emirates».
Για την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ το 2021 και τη μη συμμετοχή του στον τελικό:
«Ήταν με τον ΠΑΟΚ, στην πρώτη μου χρονιά στην πρώτη ομάδα, όταν ήμουν 19 ετών. Ήταν υπέροχο, αλλά συνέβη την περίοδο του Covid, οπότε παίξαμε τον τελικό χωρίς φιλάθλους και πανηγυρίσαμε χωρίς κόσμο. Μέσα στην ομάδα ήταν ένα σπουδαίο συναίσθημα, αλλά δεν ζήσαμε πραγματικά την κατάκτηση μαζί με τους οπαδούς.
Επίσης, δεν αγωνίστηκα στον τελικό. Ήμουν ο πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου εκείνη τη σεζόν και είχα παίξει σε όλα τα παιχνίδια, αλλά στον τελικό δεν αγωνίστηκα ούτε λεπτό. Ήμουν πραγματικά θυμωμένος. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι δεν έπαιξα ούτε ένα λεπτό και ήμουν πολύ απογοητευμένος, αλλά ήθελα να το χρησιμοποιήσω ως κίνητρο για να κερδίσω περισσότερα.
Ήμουν νέος, ήμουν ο πρώτος σκόρερ και πήρα μετάλλιο, οπότε αισθανόμουν μέρος της επιτυχίας. Φυσικά, όμως, ήθελα να παίξω στον τελικό».
Για τους τρεις τίτλους που κατέκτησε με την Κλαμπ Μπριζ:
«Κατέκτησα τα πάντα: το Σούπερ Καπ, το Κύπελλο Βελγίου και το πρωτάθλημα. Σκόραρα και στους δύο τελικούς του Σούπερ Καπ. Χάσαμε το 2024, αλλά το κερδίσαμε το 2025 και σκόραρα ξανά. Πήραμε και το Κύπελλο Βελγίου το 2025 και έδωσα ασίστ στον τελικό.
Έπειτα, την περασμένη σεζόν, κατακτήσαμε το πρωτάθλημα και αναδείχθηκα παίκτης της χρονιάς. Αυτή τη φορά ήταν εκεί και οι φίλαθλοι και ήταν απίστευτο συναίσθημα να σηκώνεις το τρόπαιο. Η κατάκτηση του πρωταθλήματος ήταν ένας μεγάλος στόχος από την αρχή της σεζόν.
Ήταν ο βασικός μας στόχος, γιατί την προηγούμενη χρονιά ο τίτλος κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική και τελικά δεν τα καταφέραμε. Ήταν κρίμα, επειδή είχαμε κάνει μια εκπληκτική σεζόν, αλλά χάσαμε μόνο μία φορά και χάσαμε το πρωτάθλημα.
Στο Βέλγιο υπάρχουν playoffs στο τέλος της σεζόν, όπου έξι ομάδες δίνουν δέκα παιχνίδια. Κάθε αναμέτρηση είναι ξεχωριστή. Ξεκινήσαμε απίστευτα και αισθανόμασταν ότι μπορούσαμε πραγματικά να το πετύχουμε εκείνη τη χρονιά.
Η νίκη με 5-0 επί της Ουνιόν Σεν Ζιλουάζ ήταν ένα ηχηρό μήνυμα και το καθοριστικό παιχνίδι. Είχα σημαντικό ρόλο στην ομάδα, ξεκινούσα στα περισσότερα ματς και είχα πολλά γκολ και ασίστ. Ήταν ο ιδανικός τρόπος να ολοκληρώσω την παρουσία μου στην Μπριζ. Ήταν και το 20ό πρωτάθλημα του συλλόγου, οπότε αποκτήσαμε το δεύτερο αστέρι μας».
Για τους πανηγυρισμούς στην Μπριζ και το κίνητρο να ζήσει αντίστοιχες στιγμές με την Άρσεναλ:
«Κάναμε παρέλαση — όχι σαν εκείνη της Άρσεναλ! Ήταν απίστευτα, στους δρόμους της Μπριζ και στην κεντρική πλατεία. Ήταν σπουδαίο συναίσθημα. Ήθελα πολύ να φύγω από το Βέλγιο έχοντας κατακτήσει το πρώτο μου πρωτάθλημα. Φυσικά, δεν ήξερα ότι θα ερχόμουν στην Άρσεναλ, αλλά ήταν το τέλειο τέλος.
Αυτό μου έδωσε κίνητρο να κερδίσω περισσότερα. Είναι εθιστικό. Η πίεση που συνοδεύει την επιτυχία σού λέει ότι μπορείς να το κάνεις και ότι μπορείς να το επαναλάβεις ξανά και ξανά.
Νιώθω ότι είναι ιδανικό που η Άρσεναλ κατέκτησε το πρωτάθλημα πέρυσι. Το κατέκτησα κι εγώ στο Βέλγιο και ήρθα εδώ την καλύτερη στιγμή για μένα.
Είδα τις φωτογραφίες και τα βίντεο από την παρέλαση της Άρσεναλ και ήταν εκπληκτικά. Τόσος πολύς κόσμος! Σκεφτόμουν: “Θέλω κι εγώ να ζήσω αυτό το συναίσθημα ως παίκτης της Άρσεναλ”. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο είναι απίστευτη και ελπίζω πραγματικά να το καταφέρουμε ξανά».
Για την ανάγκη να αφήνουν πίσω τις προηγούμενες επιτυχίες και να επικεντρώνονται στη συνέχεια:
«Είναι σαν μαραθώνιος. Επειδή κερδίζεις ένα παιχνίδι, δεν σημαίνει ότι όλα είναι εντάξει. Είναι ένα πολύ δύσκολο πρωτάθλημα. Κάθε ομάδα είναι πολύ καλή και η ποιότητα πολύ υψηλή, οπότε πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος και σε εγρήγορση σε κάθε αγώνα.
Κάθε παιχνίδι μετράει. Κάθε βαθμός μετράει. Αυτό είναι το σημαντικότερο και στόχος μας είναι να είμαστε απόλυτα συγκεντρωμένοι σε κάθε αναμέτρηση.
Έχουμε ένα ρόστερ με 25-26 παίκτες σε πάρα πολύ υψηλό επίπεδο. Δεν νομίζω ότι κάποιος άλλος διαθέτει αυτό το επίπεδο, οπότε το ζητούμενο είναι να διατηρήσουμε αυτή τη νοοτροπία και τη συγκέντρωση».
Για τη φάση στο εκτός έδρας παιχνίδι με τη Σάντερλαντ, όταν κυνήγησε τον αντίπαλό του και ανέκτησε την μπάλα:
«Πρώτα απ’ όλα, μου είχε γίνει φάουλ. Ήταν εκατό τοις εκατό φάουλ! Όταν δεν δόθηκε, σκέφτηκα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσω την ομάδα μου έτσι. Ήταν τρεις εναντίον τριών, ο διαιτητής δεν σφύριξε, οπότε έπρεπε να κάνω κάτι. Είπα στον εαυτό μου: “Πήγαινε με όλες σου τις δυνάμεις. Πρέπει να πάρεις την μπάλα!”.
Ήμουν πολύ εκνευρισμένος με τη συγκεκριμένη κατάσταση και έπρεπε να τη λύσω μόνος μου. Αυτό σου δίνει και ώθηση. Αισθάνεσαι ότι μπαίνεις περισσότερο στο παιχνίδι και βοηθάς την ομάδα.
Προσπαθώ πάντα να είμαι έτσι. Ο κόσμος πιστεύει ότι είμαι λίγο “μαλακός”, αλλά δεν είμαι τόσο! Δεν είμαι ένας τυπικός αριστερός εξτρέμ. Μπορώ να αμυνθώ καλά και να επιστρέψω πίσω. Το είδατε: μπορώ να είμαι και επιθετικός στις διεκδικήσεις και να χρησιμοποιώ τον θυμό μου με θετικό τρόπο».
Για το σε ποιον διαγωνισμό θα μπορούσε να κερδίσει τους συμπαίκτες του:
«Νομίζω ότι θα μπορούσα να κερδίσω σε ένα κουίζ ποδοσφαιρικών γνώσεων. Γνωρίζω πολλές λεπτομέρειες για παίκτες, ομάδες, συλλόγους και διοργανώσεις. Παρακολουθώ πολύ ποδόσφαιρο, οπότε πιστεύω ότι θα τα πήγαινα καλά. Ίσως πρέπει να το οργανώσουμε!».
Για το τι θα ήθελε να κερδίσει σε κάποιο άλλο άθλημα:
«Καλή ερώτηση! Νομίζω ότι θα έλεγα τα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σκεφτόμουν να πω το πρωτάθλημα της Formula 1, αλλά το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα σημαίνει ότι είσαι ο ταχύτερος άνθρωπος στον κόσμο. Αυτό έχει μια διαφορετική αίγλη!».