Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ - LIVE SPORT
Ακούω μετά την ντροπιαστική «7άρα» της Εθνικής στην Ολλανδία ότι πρέπει να την ξεχάσουμε, να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να κερδίσουμε τη Σερβία, γιατί η πρόκριση για τα προημιτελικά του Nations League είναι ανοιχτή. Θα συμφωνήσω με την παραπάνω άποψη, αλλά κατά το ήμισυ. Ναι μεν δεν έχουμε τον χρόνο να… κλάψουμε, γιατί έρχεται «κολλητά» το ματς με τους Πλάβι, (…) αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε ούτε μισό δευτερόλεπτο από την εφιαλτική βραδιά του Άμστερνταμ. Μία βραδιά που μας πήγε πολλά χρόνια πίσω και αποτέλεσε το πιο ηχηρό χαστούκι για μία ομάδα που διαθέτει το περισσότερο ταλέντο από όσο έχουμε δει σε Εθνική Ελλάδας. Κι όμως, αυτή η ήττα-ντροπή αποτελεί εξαιρετικό μάθημα για τη συνέχεια και δείχνει ότι, αν συνεχίσουμε να έχουμε νοοτροπία Άμστερνταμ, δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε κι άλλες «7άρες» στο μέλλον...
Κανείς δεν πρέπει να ξεφεύγει από την κριτική. Οι παίκτες νόμιζαν ότι είμαστε η Βραζιλία του ’70 και εκείνοι ένα μείγμα Πελέ, Μέσι και Κριστιάνο και μόνο που θα έμπαιναν στο γήπεδο, θα τρόμαζαν την Ολλανδία... Η Εθνική δεν ήταν καθόλου καλά προετοιμασμένη πνευματικά και αυτό είναι ευθύνη Ιβάν. Δεν θα σταθώ σε όσους λένε για λάθος του που απέκλεισε τον Κωστούλα από την αποστολή ή για ενδεκάδα με δύο φορ… Βέβαια, το «φταίει ο προπονητής για το 7-0» μέχρι το «να φύγει… χθες από την ομάδα» έχει τεράστια διαφορά. Το καλό ποδόσφαιρο με Γιοβάνοβιτς το έπαιξε η Εθνική, με εκείνον έκανε τα «διπλά» σε Γερμανία και Σερβία, με Ιβάν ήταν αήττητη στο Nations League μέχρι το εφιαλτικό βράδυ της Παρασκευής.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Η συντριβή απ’ την Ολλανδία δεν ήταν απλώς μία κακή βραδιά για την Εθνική. Ήταν μία ποδοσφαιρική κατεδάφιση, μία παράσταση ανημποριάς που δεν αφήνει κανέναν έξω απ’ το «κάδρο» της κριτικής. Οι Ολλανδοί έτρεχαν, άλλαζαν θέσεις, γέμιζαν την ελληνική περιοχή με πέντε κι έξι παίκτες και έκαναν το γήπεδο να μοιάζει με κατηφορική πλαγιά. Η Ελλάδα παρακολουθούσε τις εξελίξεις σαν θεατής που είχε πληρώσει εισιτήριο για να δει μία παράσταση, στην οποία δεν του επιτρεπόταν να συμμετάσχει. Σε μία τέτοια βραδιά, όμως, η μεγαλύτερη ευθύνη βαραίνει εκείνον που έχει την εντολή να οργανώσει, να προετοιμάσει και να καθοδηγήσει την ομάδα. Τον προπονητή της. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω απ’ την ατομική ποιότητα των Ολλανδών ή τα παιδαριώδη λάθη των διεθνών. Ασφαλώς, οι ποδοσφαιριστές έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Το διπλό σφάλμα του Μαυροπάνου έφερε χωρίς την Εθνική σε θέση κυνηγού, αλλά δεν εξηγεί όσα συνέβησαν στη συνέχεια.
Σε θέση βολής, την πλήρη απουσία αντίδρασης. Ο Τσάβι παρουσίασε ένα σύνολο με συγκεκριμένο σχέδιο, ταχύτητα κι αυτοματισμούς. Η ελληνική ομάδα έμοιαζε να μην έχει ούτε σχέδιο διαφυγής απ’ την ασφυξία. Εκείνο, ωστόσο, που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι η στάση του ομοσπονδιακού τεχνικού μετά το τέλος του αγώνα. Η δήλωσή του ότι χρειάζεται χρόνο για να σκεφτεί τι συνέβη μπορεί να χαρακτηριστεί ατυχές επικοινωνιακό ολίσθημα. Όχι επειδή ένας προπονητής δεν δικαιούται να επεξεργαστεί μία τόσο βαριά ήττα, αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή προείχε κάτι άλλο: να αναλάβει δημόσια την ευθύνη.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ - FORZA
Στη μετά Λουτσέσκου, όπως και στη μετά Κωνσταντέλια εποχή είναι φυσιολογικό για τον ΠΑΟΚ να παρουσιάζει μεταπτώσεις στην απόδοσή του και να χρειάζεται ακόμη το χρόνο του μέχρι να μας δείξει πόσο ψηλά μπορεί να φθάσει φέτος. Το θέμα, βέβαια, σε αυτή την μεταβατική περίοδο ήταν να μην την πληρώσει με μεγάλες και ανεπανόρθωτες απώλειες. Δυστυχώς για το Δικέφαλο ο αποκλεισμός από τη League Phase κάποιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης (έστω κι αυτής του Κόνφερενς Λιγκ) δεν κατέστη δυνατό να αποτραπεί και θα τον «συνοδεύει» καθ'όλη τη διάρκεια της φετινής χρονιάς (αν μιλάμε για την ευρωπαϊκή κατάταξη του ΠΑΟΚ και τις οικονομικές συνέπειες θα τον «συνοδεύουν» για ακόμη περισσότερο...).
Αλλά και στο πρωτάθλημα οι «ασπρόμαυροι» εχουν χάσει έδαφος, αν κι η απόσταση των οχτώ βαθμών από την κορυφή έχει να κάνει περισσότερο με την σχεδόν άπταιστη μέχρι τώρα διαδρομή του πρωτοπόρου Παναθηναϊκού, παρά με τις δικές τους απώλειες. Στη Σούπερ Λιγκ, όμως, η ζημιά για τον ΠΑΟΚ δεν είναι ανεπανόρθωτη και μπορεί στην πορεία ν' αναστρέψει την κατάσταση, έστω κι αν τώρα τα περιθώρια για απώλειες έχουν στενέψει (σε τρεις αγωνιστικές θα έχουμε φθάσει στα μισά της κανονικής περιόδου). Την ίδια στιγμή, βάσιμη είναι η αισιοδοξία μεταξύ των ανθρώπων του ΠΑΟΚ ότι από εδώ και πέρα μόνο καλύτερα μπορεί να τα πάει η ομάδα του Λίσι. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν κατά την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο, αποδείχτηκε ότι ήθελαν το χρόνο προσαρμογής τους και πλέον αρχίζουν να δείχνουν - άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο - για ποιους λόγους επιλέχθηκαν.
ΠΑΝΟΣ ΛΟΥΠΟΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Στο ποδόσφαιρο, γενικότερα στον αθλητισμό, όπως φυσικά και στη ζωή, η τιμωρία της αλαζονείας έρχεται με τον πιο σκληρό και ανελέητο τρόπο. Το 7-0 από την Ολλανδία δεν είναι απλώς μια βαριά ήττα. Είναι ένα ηχηρό χαστούκι, μπας και επιστρέψει η Εθνική μας ομάδα, αλλά και σύσσωμο το περιβάλλον της, στην πραγματικότητα. Μια υπενθύμιση ότι άλλο πράγμα είναι να πιστεύεις στις δυνατότητές σου και άλλο να έχεις χάσει κάθε επαφή με το μέτρο. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Εθνική μας διαθέτει ταλέντο. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές με προοπτική, ποιότητα και δυνατότητες να κάνουν σημαντικά πράγματα. Δεν τα έχουν κάνει, πάντως, ακόμα. Υπάρχει μια νέα γενιά που δικαιούται να έχει φιλοδοξίες και να ονειρεύεται. Όμως, για να φτάσεις ψηλά, πρέπει πρώτα να καταλάβεις που βρίσκεσαι και πόσο δρόμο έχεις να διανύσεις.
Κι εδώ κάπου χάθηκε η μπάλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί δεν γίνεται να συμπεριφερόμαστε σαν να έχουμε στις τάξεις μας τον Μέσι και τον Ρονάλντο. Δεν γίνεται να θεωρούμε ότι επειδή διαθέτουμε τέσσερις-πέντε πολύ καλούς ποδοσφαιριστές, ξαφνικά μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια τις παραδοσιακές δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και να τις ξεπεράσουμε από τη μια μέρα στην άλλη... Τέτοιες βραδιές, όπως αυτή στην Ολλανδία, θα έρχονται πάντα για να μας θυμίζουν ότι η καταξίωση έρχεται μέσα από τη δουλειά, τη σοβαρότητα, την ταπεινότητα, τον ανταγωνισμό και την ποδοσφαιρική λογική.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Η Ελλάδα έχει πολύ ταλέντο, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να έρθουν οι προκρίσεις και η σταθεροποίηση σε υψηλό επίπεδο. Το ματς με τους Ολλανδούς έδωσε την εντύπωση ότι οι διεθνείς μπήκαν με μεγάλη χαλαρότητα στον αγωνιστικό χώρο. Τα λάθη που γίνονται στο ξεκίνημα της αναμέτρησης δείχνουν ξεκάθαρα τη λανθασμένη νοοτροπία της Εθνικής. Ο Μαυροπάνος πριν κάνει το μοιραίο που έφερε το 1-0 είχε προλάβει στα πέντε λεπτά να κάνει ακόμα δύο λάθη που δεν τα είχε πληρώσει η Ελλάδα. Το 7-0 είναι πολύ σκληρό αποτέλεσμα για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα και όλους όσοι είχαν πιστέψει ότι αυτή η ομάδα θα μας χαρίσει μεγάλες στιγμές. Βεβαίως η συγκεκριμένη ήττα δεν διαγράφει όσα έχει κάνει μέχρι τώρα η Ελλάδα, όπως δεν στερεί και το δικαίωμα να ονειρεύονται ο κόσμος και οι διεθνείς.
Δεν θεωρούμε ότι το 7-0 ήρθε επειδή δεν έπαιζε ο Κωστούλας. Ήρθε γιατί ο Γιοβάνοβιτς ήταν και αυτός απροετοίμαστος και προφανώς υπερεκτίμησε τις δυνατότητες που έχει η ομάδα του. Δεν διάβασε καθόλου καλά το ματς και το χειρότερο για τον ίδιο είναι πως όταν είδε την καταστροφή να έρχεται, απλά περίμενε να πέσει πάνω του και δεν έκανε το παραμικρό για να την περιορίσει τουλάχιστον, αφού δεν μπορούσε να την αποτρέψει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
