Ο τεχνικός της Σαχτάρ Ντόνετσγκ μιλά για την σκληρή πραγματικότητα του πολέμου στην Ουκρανία και τις πρωτόγνωρες συνθήκες που συνεχίζεται στο ποδόσφαιρο.
Ο Αρντά Τουράν λίγο πριν την μεγάλη αναμέτρηση με την ΑΕΚ (14/10 22:00) στο Λονδίνο περιγράφει τις νύχτες στα καταφύγια, τους αγώνες που διακόπτονται από τις βόμβες και τις σειρήνες, αλλά και τις δυσκολίες μιας ομάδας που ζει και παίζει μακριά από το σπίτι της.
Ο Τούρκος τεχνικός δεν κρύβει ότι η εμπειρία του στην Ουκρανία έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει όχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και την ίδια την ζωή.
Μίλησε για τις συνθήκες εργασίας σε μια χώρα που βρίσκεται σε πόλεμο, περιγράφοντας εικόνες που δύσκολα μπορεί να φανταστεί στον χώρο του αθλητισμού.
«Αισθάνομαι ήδη ένας Ουκρανός, γιατί έχω βρεθεί κι εγώ σε καταφύγια την ώρα των βομβαρδισμών. Είμαστε εδώ, ζούμε, προσαρμοζόμαστε σε αυτή την πραγματικότητα, αλλά δεν σημαίνει ότι τη θεωρούμε φυσιολογική ή ότι την αποδεχόμαστε. «Θα μιλάω γι' αυτό σε κάθε συνέντευξη Τύπου, όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Όχι ως δικαιολογία. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Για μένα το ποδόσφαιρο άλλοτε είναι τα πάντα και άλλοτε δεν είναι τίποτα. Όταν μπαίνω στο γήπεδο, είναι τα πάντα. Έξω από αυτό, όμως, χάνει κάθε σημασία. Δεν μπορεί να είναι σημαντικότερο από τον θάνατο παιδιών και την ανάγκη να τα προστατεύσουμε».
«Οι αγώνες διαρκούν έξι ώρες και οι παίκτες τρώνε πίτσα περιμένοντας...»
Ο Προπονητής της Σαχτάρά αποκάλυψε ότι οι συνθήκες διεξαγωγής των αγώνων στην Ουκρανία πολλές φορές ξεπερνούν κάθε ποδοσφαιρική λογική. «Υπάρχουν νύχτες στο Κίεβο που είναι εξαιρετικά δύσκολες. Όταν ταξιδεύουμε ακόμη πιο ανατολικά, τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Υπάρχουν παιχνίδια που διαρκούν έξι ώρες», εξήγησε.
Οι συνεχείς διακοπές λόγω των συναγερμών αεροπορικής επιδρομής ανατρέπουν ακόμη και τους βασικούς κανόνες προετοιμασίας των αθλητών. «Ουσιαστικά, πηγαίνουμε κόντρα στην αθλητική επιστήμη. Κανονικά, ένας ποδοσφαιριστής πρέπει να έχει φάει τρεις ώρες πριν από τον αγώνα. Όμως, όταν το παιχνίδι διακόπτεται λόγω συναγερμού, οι παίκτες πιστεύουν ότι μπορεί να αναβληθεί, τρώνε πίτσα και λίγο αργότερα επιστρέφουν στον αγωνιστικό χώρο!».
Παρά τις αντιξοότητες, ο ίδιος αρνείται να μεταφέρει την ευθύνη των αγωνιστικών αποτυχιών στον πόλεμο. «Όταν χάνουμε, η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μου. Χάσαμε από την Κρίσταλ Πάλας στον ημιτελικό και έχω ξαναπαίξει αυτό το παιχνίδι στο μυαλό μου εκατοντάδες φορές. Αυτό είναι δικό μου πρόβλημα, όχι του πολέμου ή των συνεχών μετακινήσεων».
«Βλέπω ανθρώπους ακρωτηριασμένους και αναρωτιέμαι: Γιατί;»
Ιδιαίτερα φορτισμένος εμφανίστηκε όταν αναφέρθηκε στις εικόνες που αντικρίζει στους δρόμους των ουκρανικών πόλεων. «Όταν βλέπω παιδιά να υποφέρουν και ανθρώπους ακρωτηριασμένους, δεν είναι απλώς ότι συγκινούμαι. Αναρωτιέμαι συνεχώς: Γιατί; Είμαι συγκλονισμένος. Περπατάς στην πόλη και βλέπεις έναν όμορφο άνδρα και μια όμορφη γυναίκα να κρατιούνται χέρι χέρι. Όμως ο άνδρας δεν έχει πόδι. Και προσπαθώ να καταλάβω για ποιον λόγο συμβαίνουν όλα αυτά. Για ποιον; Για τι;».
Ο Τούρκος προπονητής έθεσε και ένα βαθύτερο ερώτημα για την ανθρώπινη τραγωδία του πολέμου. «Είναι πραγματικά τόσο σημαντικά τα σύνορα; Αν έχουν τόσο μεγάλη αξία, γιατί δεν υπάρχουν σύνορα στο εσωτερικό ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης;».
«Μένουμε στα καλύτερα ξενοδοχεία, αλλά δεν έχουμε ένα μέρος να αποκαλούμε σπίτι»
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές αποστροφές της συνέντευξης του αφορούσε την καθημερινότητα της Σαχτάρ, μιας ομάδας που, εξαιτίας του πολέμου, αναγκάζεται να ζει και να αγωνίζεται μακριά από τη φυσική της έδρα. Μάλιστα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τον ιδιοκτήτη του συλλόγου, Ρινάτ Αχμέτοφ, τονίζοντας ότι η ομάδα δεν στερείται τίποτα σε επίπεδο οικονομικών πόρων και οργάνωσης. «Είμαι απεριόριστα ευγνώμων στον κύριο Αχμέτοφ. Έχουμε πραγματικά εξαιρετικές συνθήκες. Ό,τι ζητήσουμε, το έχουμε. Δεν αντιμετωπίζουμε οικονομικά προβλήματα. Μπορούμε να μένουμε στα καλύτερα ξενοδοχεία και να ταξιδεύουμε με τα καλύτερα αεροπλάνα».
Ωστόσο, όπως εξήγησε, υπάρχει κάτι που κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να αντικαταστήσει. «Το πιο δύσκολο είναι ότι δεν έχουμε ένα σταθερό μέρος για να ζούμε. Δεν έχω ούτε ένα γραφείο όπου να μπορώ να τοποθετήσω τις φωτογραφίες των παιδιών μου» και πρόσθεσε: «Αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε ότι έχουμε σπίτι, ότι ανήκουμε κάπου, είναι η φανέλα της Σαχτάρ, το έμβλημά της και η ενέργεια με την οποία ο κύριος Αχμέτοφ και ολόκληρος ο σύλλογος εκπροσωπούν την Ουκρανία».
«Το ουκρανικό ποδόσφαιρο μπορεί να φτάσει στην κορυφή»
Παρά τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ο Άρντα Τουράν εμφανίστηκε αισιόδοξος για το μέλλον του ουκρανικού ποδοσφαίρου. Όπως υποστήριξε, το τακτικό επίπεδο των ομάδων έχει σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο, ενώ οι Ουκρανοί ποδοσφαιριστές διαθέτουν έναν σπάνιο συνδυασμό τεχνικής κατάρτισης, φυσικών προσόντων και αγωνιστικής αφοσίωσης. «Από τακτικής πλευράς, το ουκρανικό ποδόσφαιρο παρουσιάζει απίστευτη εξέλιξη. Ακόμη κι αν πολλά γήπεδα είναι παλιά, είμαι πολύ ικανοποιημένος από την ποιότητα των αγωνιστικών χώρων. Και πρέπει να σκεφτούμε πόσο δύσκολο είναι να διατηρούνται σε καλή κατάσταση υπό αυτές τις συνθήκες»
Στάθηκε, ωστόσο, στην απουσία φιλάθλων από τις εξέδρες, η οποία επηρεάζει την αίσθηση που έχουν οι ποδοσφαιριστές για την απόδοσή τους. «Μερικές φορές κάνουμε 700 πάσες σε ένα παιχνίδι, αλλά επειδή δεν υπάρχει κόσμος στις κερκίδες, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο καλά παίζουμε».
Ο Τουράν συνέκρινε την ποδοσφαιρική προοπτική της Ουκρανίας με εκείνη χωρών όπως η Νορβηγία και η Δανία. «Οι Ουκρανοί ποδοσφαιριστές έχουν τεράστιες δυνατότητες. Διαθέτουν εξαιρετικά φυσικά προσόντα, πολύ καλή τεχνική και υψηλή τακτική αντίληψη. Πιστεύω ότι το ουκρανικό ποδόσφαιρο θα συνεχίσει να αναπτύσσεται. Ο πόλεμος είναι αυτός που ανέκοψε την πορεία του. Τι χρειάζεται περισσότερο ένας ποδοσφαιριστής; Καλή ξεκούραση, σωστή διατροφή, ύπνο και προπόνηση. Είτε είναι 20 ετών είτε πλησιάζει τα 30. Αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολο να τα εξασφαλίσεις όλα αυτά».
Ο προπονητής της Σαχτάρ εξέφρασε τον απεριόριστο σεβασμό του προς όλους τους ουκρανικούς συλλόγους που συνεχίζουν να αγωνίζονται παρά τις δυσκολίες.
«Δεν είμαστε μόνο εμείς. Είναι η Ντιναμό, η Πολίσια, η LNZ, όλοι μαζί. Ο ανταγωνισμός μέσα στο γήπεδο είναι ένα πράγμα. Αλλά για τον αγώνα που δίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι έξω από αυτό, ο σεβασμός μου είναι απεριόριστος».
Ο Τούρκος τεχνικός ρωτήθηκε για την άποψη του προέδρου της Σαχτάρ, Ρινάτ Αχμέτοφ, ο οποίος έχει επανειλημμένα εκφράσει την προτίμησή του στο γρήγορο πέρασμα από την άμυνα στην επίθεση, θεωρώντας ότι μια καλή εμφάνιση, ακόμη και αν συνοδεύεται από ήττα, μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία από μια νίκη ύστερα από κακή απόδοση. «Ακριβώς έτσι είναι. Το σημαντικό δεν είναι απλώς να κερδίζεις, αλλά ο τρόπος με τον οποίο φτάνεις στη νίκη. Γιατί αυτός είναι που θα σου φέρει καλά αποτελέσματα στο μέλλον. Με τον καιρό γίνεται συνήθεια και διαμορφώνει μια συγκεκριμένη ποδοσφαιρική κουλτούρα», υπογράμμισε.
Μάλιστα, αποκάλυψε ότι η κοινή αυτή αντίληψη για το ποδόσφαιρο αποτέλεσε έναν από τους βασικούς λόγους της συνεργασίας του με τον ουκρανικό σύλλογο.
«Αυτός είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους που επέλεξα τη Σαχτάρ και η Σαχτάρ επέλεξε εμένα. Για εμάς έχει σημασία το πώς παίζουμε και όχι απλώς το γεγονός ότι κερδίζουμε», κατέληξε ο Τούρκος προπονητής.
