Ο Ηλιόπουλος το έλεγε και κάποιοι θύμωναν. Η ΑΕΚ άνοιξε δρόμους πέρυσι. Με την τήρηση του ευ αγωνίζεσθαι, με την απίστευτη αφύπνιση και συσπείρωση του κόσμου της, με την διοικητική και αγωνιστική οργάνωση της ομάδας και την στελέχωση της με τους κορυφαίους στον τομέα τους. Μπορεί να ξίνιζαν τα μουτράκια, αλλά η πραγματικότητα αυτή ήταν. Και όποιος περιηγηθεί αυτές τις ημέρες στα ρεπορτάζ του ανταγωνισμού, θα διαπιστώσει πως όλοι λίγο πολύ, αναζητούν τρόπο να εφαρμόσουν το μοντέλο και τρόπο λειτουργίας της Ενωσης.
Δεν είναι παράλογο. Εκεί που ειρωνεύονταν, εκεί που επιχειρούσαν να λοιδορήσουν όσα έκανε η ΑΕΚ, τελικώς κατανόησαν (με τον δύσκολο τρόπο), πως είναι ο οργανισμός που δείχνει τον δρόμο που πρέπει να λειτουργεί μια ποδοσφαιρική ομάδα. Αλλά να ξέρετε, πως επειδή κάποιοι κοιτάζουν μόνο ψηλά, η δουλειά στην ΑΕΚ έγινε με μεθοδικότητα για καιρό. Και η ΑΕΚ δεν υπερτερούσε του ανταγωνισμού μόνο σε ό,τι αφορά τον στελεχιακό μηχανισμό, αλλά και σε αυτό που εν τέλει κρίνει και τα αποτελέσματα μέσα στο γήπεδο, δηλαδή το ρόστερ της.
Η αλήθεια του γηπέδου
Είχα πρόσφατα κουβέντα με άνθρωπο που γνωρίζει άριστα τα τεκταινόμενα σε ελληνικό και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Εχοντας την πολυτέλεια να μην βρίσκεται καθημερινά μέσα στην παράνοια που επικρατεί στο επικοινωνιακό τσουνάμι της ελληνικής πραγματικότητας, έχοντας την ωριμότητα να αναγνωρίζει και να λέει τα πράγματα με το όνομα τους, μου έλεγε πως για όποιον είχε καθαρή ματιά, μόνο έκπληξη δεν ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ΑΕΚ. Γιατί βλέποντας καθαρά την πραγματικότητα και όχι όσα σερβίρονται δεξιά κι αριστερά, διαπίστωνες τις διαφορές.
Στην κοινωνία της ΑΕΚ, που εύλογα πολλές φορές επηρεάζεται από το τσουνάμι παραπληροφόρησης, χάνεται η μπάλα. Βλέπουν σε κεντρικά θέματα για «παικταράδες» και χάνουν το νόημα. Κι όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Δείτε λίγο όσα συνέβησαν πέρυσι και θα κατανοήσετε, πόσοι πολλοί άνθρωποι έφαγαν αμάσητο τον… παπά που πουλιούνταν με το κιλό. Πήγε η ΑΕΚ να παίξει στην πρεμιέρα των πλέι οφ με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο και οι περισσότεροι, θεωρούσαν πως θα έχανε.
Ο καθρέπτης του Φαλήρου
Να σας θυμίσω την 11άδα της ΑΕΚ: Στρακόσια, Ρότα, Μουκουντί, Ρέλβας, Πενράις, Πινέδα, Μαρίν, Κοϊτά, Περέιρα, Γιόβιτς, Βάργκα. Να σας πω την αντίστοιχη του Ολυμπιακού; Τζολάκης, Ροντινέι, Ρέτσος, Πιρόλα, Μπρούνο, Γκαρθία, Εσε, Ποντένσε, Μάρτινς, Ταρέμι, Ελ Κααμπί. Η γενική ιδέα που είχε κυριαρχήσει επί χρόνια ήταν πως ο Ολυμπιακός είχε καλύτερες μονάδες σε όλες τις θέσεις. Αναρωτιέμαι, εάν μπορεί να το πει κάποιος αυτό με βάση αυτές τις 11άδες. Στην δική μου εκτίμηση, είναι μετρημένοι οι παίκτες του Ολυμπιακού (δεύτερου στην βαθμολογία), που θα χώραγαν στην 11άδα της ΑΕΚ.
Για να μην πάω στον πάγκο γιατί εκεί δεν υπάρχουν ερωτηματικά και αναζητήσεις, αλλά σιγουριά. Στην πρεμιέρα στο «Καραϊσκάκης», η ΑΕΚ είχε Αγγελόπουλο, Μπρινιόλι, Γκρούγιτς, Κουτέσα, Γκατσίνοβιτς, Ζοάο Μάριο, Γκεοργκίεφ, Ελίασον, Μάνταλο, Βίντα, Λιούμπισιτς και Ζίνι. Ο Ολυμπιακός είχε από την άλλη πλευρά Πασχαλάκη, Μπιανκόν, Καλογερόπουλο, Νασιμέντο, Σιπιόνι, Κλέιτον, Κοστίνια, Βέζο, Τσικίνιο, Λιατσικούρα, Μουζακίτη, Γιαζίτσι. Αλήθεια, χρειάζεται να κάνουμε περισσότερες αναφορές;
Οι συγκρίσεις και οι απαντήσεις
Να πούμε για τις αντίστοιχες συγκρίσεις με τον ΠΑΟΚ; Δεύτερη αγωνιστική των πλέι οφ και η ΑΕΚ παρατάχθηκε με τους Στρακόσια, Ρότα, Μουκουντί, Ρέλβας, Πενράις, Πινέδα, Μαρίν, Γκατσίνοβιτς, Περέιρα, Ζίνι, Βάργκα. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε κατ’ αντιστοιχία με Τσιφτσή, Σάντσες, Κετζιόρα, Λόβρεν, Μπάμπα, Ζαφείρης, Οζντόεφ, Χατσίδης, Κωνσταντέλιας, Τάισον και Γερεμέγεφ. Ακόμα και εάν κάποιος πει πως υπήρχαν ελλείψεις, αλήθεια μπορεί να θεωρεί κάποιος σοβαρά πως περισσότεροι από 2-3 παίκτες θα χωρούσαν στην 11άδα της ΑΕΚ;
Για να μην σας πω για τους πάγκους και χαθεί η μπάλα. Η ΑΕΚ είχε Μπρινιόλι, Πήλιο, Γκρούγιτς, Κουτέσα, Γιόβιτς, Ζοάο Μάριο, Κοϊτά, Γκεοργκίεφ, Καλοσκάμη, Βίντα, Λιούμπισιτς, Σαχαμπό και στον πάγκο του Λουτσέσκου βρίσκονταν οι Παβλένκα, Καμαρά, Κένι, Βολιάκο, Μιχαηλίδης, Μεϊτέ, Πέλκας, Ζίβκοβιτς, Ιβανούσετς, Μπιάνκο, Τέιλορ, Μύθου. Δεν κρίνω πως μπορεί να κάνεις μεγαλύτερη κουβέντα. Ετσι κι αλλιώς, σε έναν «μαραθώνιο» όπως είναι μια σεζόν πρωταθλήματος, εκείνος που έχει τις περισσότερες και ποιοτικότερες λύσεις είναι εκείνος που κερδίζει.
Είναι σημαντικό, πως αν και βρισκόμαστε μόλις στην αρχή της μεταγραφικής δραστηριότητας, η ΑΕΚ έχει πετύχει να κρατήσει όσους πραγματικά ήθελε και έκρινε πως χρειαζόταν για την επόμενη χρονιά. Εχει κάνει ήδη την πρώτη μεταγραφική κίνηση με παίκτη που ήθελε και ξόδεψε πολλά για να τον κάνει δικό της. Ετοιμάζεται για τις επόμενες κινήσεις, που θα είναι ανάλογου επιπέδου. Και αυτό είναι το χειρότερο για τον ανταγωνισμό, πως η ΑΕΚ δεν έχει πολλά ερωτηματικά να απαντήσει, όταν εκείνοι είναι γεμάτοι από δαύτα.
