Πρόεδροι της ΕΠΟ έχουν μιλήσει πολλοί. Κυρίως όταν μπαίνει πριν τον τίτλο η λέξη «τέως». Όσο… έκαιγε το πράγμα, υπήρχε φόβος. Κι όταν γινόταν το πράγμα ήταν αρκετά αποστειρωμένο, με αποτέλεσμα να μη δίνει στον φίλαθλο να καταλάβει το παραμικρό πέρα απ’ όσα ήδη γνώριζε ή συμπέραινε.
Λίγους μήνες μετά την εκλογή του, ο Μάκης Γκαγκάτσης ήρθε να το αλλάξει αυτό. Η εκπομπή «11 αυτοί 11 εμείς» του OPEN και η πρόθεση που είχε και εμπράκτως παρουσίασε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, ήταν κάτι πρωτόγνωρο για το αποστειρωμένο και γεμάτο ψιθύρους ελληνικό ποδόσφαιρο.
Χωρίς να υπάρχει «απέναντι» ένας άνθρωπος, χωρίς να μένουν ερωτήσεις αναπάντητες, χωρίς οι ερωτήσεις να είναι του στυλ «είστε τόσο καλός κύριε πρόεδρε ή ακόμη καλύτερος;». Μη γελιόμαστε, αρκετοί ίσως να σκέφτηκαν «έλα μωρέ, θα μιλήσει ο Γκαγκάτσης στο OPEN σιγά μην το δω». Αυτοί έχασαν. Πραγματικά έχασαν. Γιατί έγινε ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο φίλαθλος και αυτό που περιμένει πλέον απ’ τον επικεφαλής του βασιλιά των σπορ. Εξωστρέφεια. Συζήτηση επιπέδου, αλλά που θα θυμίζει κάτι περισσότερο προσιτό στον φίλαθλο κι όχι πολιτικό talk show.
Απέναντί του δεν έβαλε έναν άνθρωπο, αλλά 11. Όλοι τους δεκαετίες δημοσιογράφοι. Οι περισσότεροι για πολλά χρόνια ασχολούνται με το ρεπορτάζ των ομάδων του Big-4. Κατά συνέπεια οι ερωτήσεις από την πρώτη μέχρι την τελευταία-κυριολεκτικά αφού η εκπομπή άρχισε με ερώτηση για τον Γιαννάκη Παπαδόπουλο-ήταν «φωτιά».
Όμως και οι απαντήσεις δεν ήταν «δεν ξέρω» ή «δεν μπορώ να απαντήσω» ή «εγώ είμαι λίγο καιρό τί να σας πω φταίνε οι παλιοί». Υπήρξαν εντάσεις κι αυτό λέει πολλά. Υπήρξαν συζητήσεις για το παρασκήνιο ανοιχτά. Σα να «ανακρίνουν» έντεκα άνθρωποι τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας σε ένα καφενείο με κάμερες
Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε ο φίλαθλος να βγάλει συμπεράσματα. Προφανώς και ο καθένας μπορεί να κρίνει με τον τρόπο του, ανάλογα με το πώς σκέφτεται και φυσικά ανάλογα και με το ποια ομάδα υποστηρίζει. Το γενικό πλαίσιο όμως, είναι το τέλος του… κλειστού κλαμπ. Το τέλος της αποστείρωσης και του φόβου ή αδιαφορίας αν θέλετε, για να απαντηθούν «καυτά» ζητήματα που απασχολούν τον φίλαθλο.
Όχι τους τελευταίους μήνες, όχι φέτος, αλλά δεκαετίες ολόκληρες. Τα πρόσωπα άλλαζαν μόνο κι αυτά ανάλογα με την εποχή. Ήρθε λοιπόν ένας άνθρωπος νέος-ηλικιακά και όχι νέος στο χώρο-για να «ανοίξει» την ΕΠΟ προς τον κόσμο. Να την κάνει να πάψει να είναι στη συνείδηση όλων μια… αδελφότητα διαφθοράς που αλλάζει ρότα απλά όταν διαφοροποιηθεί ο επικεφαλής που κάποιος ή κάποιοι «φυτεύουν» εκεί.
Ήρθε μαζί και μια εκπομπή με τόσους καταξιωμένους δημοσιογράφους, να θυμίσει πώς γίνονται οι συνεντεύξεις, χωρίς «χάδια» αν έχεις απέναντί σου κάποιον με τον οποίο έχεις καλή σχέση, ή χωρίς εμπάθεια αν δεν θεωρείς πως ο συνεντευξιαζόμενος έχει κάνει λάθη.
Σε μια Ελλάδα που η κριτική και το «μαχαίρι στο κόκαλο» είναι πλέον σαν τα ανέκδοτα με τον Γιωρίκα και τον Κωστίκα, τόσο η πρόθεση του Μάκη Γκαγκάτση να δώσει αυτή τη συνέντευξη χωρίς όρους, όσο και η διαδικασία που έθεσε η εκπομπή, αποτελούν κάτι πρωτόγνωρο για τους φιλάθλους.
