Η περυσινή σεζόν, ήταν εφιαλτική σε όλα τα επίπεδα για την ΑΕΚ. Μια ομάδα που είχε χάσει την ταυτότητα και τον προσανατολισμό της. Ακόμα και μικρές λεπτομέρειες στη διάρκεια ενός παιχνιδιού, όπως οι αντιδράσεις του πάγκο, ήταν ενδεικτικές της προβληματικής κατάστασης. Ειδικά έπειτα από την αποχώρηση του Βασίλη Δημητριάδη από τη θέση του υπεύθυνου λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος και συνολικά εκείνου που εξέφραζε τον πάγκο, η ΑΕΚ έμοιαζε να έχει χάσει πλήρως την επαφή με την πραγματικότητα.
Υπήρχαν ματς στα οποία ο πάγκος της ΑΕΚ έμοιαζε με «νεκρή φύση» και δεν αντιδρούσε σε τίποτα και άλλα, όπου επικρατούσε τόση νευρικότητα, που μεταφέρονταν εν ριπή οφθαλμού και μέσα στο γήπεδο. Κάπως έτσι φάνηκε να λειτουργεί και η κατάσταση στο ξεκίνημα της χρονιάς. Υπήρχαν ματς, ειδικά εκείνο με το Βόλο στη Ριζούπολη, όπου παρατηρήθηκε μεγάλη νευρικότητα στον πάγκο της ΑΕΚ και πολλά μέλη της εξέφραζαν τη δυσαρέσκεια από τα διαιτητικά σφυρίγματα.
Ωστόσο, εάν ρίξει κάποιος την προσοχή του στον πάγκο της ΑΕΚ στα τελευταία παιχνίδια, θα δει μια εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση. Πλέον, η νόρμα για τον τρόπο που θα αντιδρά ο πάγκος, πότε θα εμψυχώσει, πότε θα διαμαρτυρηθεί, πότε θα ζητήσει κάτι από την ομάδα, δίνεται σχεδόν αποκλειστικά από τον Ματίας Αλμέιδα και τους άμεσους συνεργάτες του. Εκείνοι είναι που ελέγχουν την κατάσταση και αυτό πλέον αποτελεί νόμος που τον σέβονται άπαντες.
Ο «στρατηγός» Αλμέιδα
Μολονότι στον πάγκο της ΑΕΚ βρίσκονται πλέον πολύ σημαντικά «κιτρινόμαυρα» στελέχη (ο εκτελεστικός διευθυντής, Παναγιώτης Κονέ, ο αθλητικός διευθυντής, Μπρούνο Αλβες, ο τιμ μάνατζερ, Δημήτρης Ναλιτζής), οι φωνές που ακούγονται είναι μόνο του Αλμέιδα. Ο Αργεντινός κατάλαβε γρήγορα πως παίζεται το παιχνίδι στη χώρα μας, έχει την προσωπικότητα να ελέγχει την ομάδα και δεν επιθυμεί να υπάρχει κανενός είδους αποπροσανατολισμός, ακόμα και σε καταστάσεις που ξεφεύγουν από τα όρια, όπως το ματς στη Λεωφόρο.
Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα δείχνουν αρκετά πιο συγκεντρωμένοι οι παίκτες, που αντιλαμβάνονται άμεσα την πίεση και τη δυσκολία του κάθε αγώνα. Οι παίκτες αντιλαμβάνονται πως πλέον έχουν ένα επιπλέον κίνητρο μέσα από αυτή τη διαδικασία και δεν υπάρχει καμία διάθεση να αναζητηθούν δικαιολογίες. Η ΑΕΚ δείχνει πολύ ζωντανή και «μάχιμη» σε όλα τα επίπεδα, αλλά λειτουργώντας υπό τις οδηγίες του «στρατηγού» που λέγεται Αλμέιδα.
