Στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων εμφανίζονται κατά καιρού αρκετές ομάδες, που διέγραψαν τροχιές οι οποίες προσωρινά προκάλεσαν τον θαυμασμό, αλλά στη συνέχεια δεν άντεξαν στην ορμή της κατηφόρας τους. Είναι κανόνας του άγραφου αθλητικού δικαίου.
Για αυτό και, πιθανώς, η ιστορία της ρουμανικής Κλουζ στο φετινό Basketball Champions League, του Σέρβου πρώην σούπερ σταρ Μπίρτσεβιτς, να μην προκαλεί μεγάλο ενθουσιασμό. Οι Κλουζ αυτού του κόσμου δεν είναι λιγοστές. Κάθε χρόνο, ή έστω κάθε δύο-τρία χρόνια κάνει την εμφάνισή του ένα αουτσάιντερ στην κεντρική ευρωπαϊκή σκηνή και σε όλα τα ξεχωριστά επίπεδά της.
Η Κλουζ δεν είναι άξια θαυμασμού μόνο για το αγωνιστικό κατόρθωμά της. Για όσους δε γνωρίζουν, η πρωταθλήτρια Ρουμανίας έχει φτάσει στα προημιτελικά της διοργάνωσης, πετυχαίνοντας ήδη την πρωτη νίκη της, εκεί, κόντρα στην Λούντβισμπουργκ. Κάτι που σημαίνει ότι απέχει μόλις μία νίκη από το Φάιναλ Φορ του Μπιλμπάο.
Η Κλουζ, που στα προκριματικά του BCL, πήρε το εισιτήριο για την κανονική περίοδο της διοργάνωσης, από τον όμιλο του Περιστερίου, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα αποτέλεσμα.
Μετά την ΑΕΚ, τη Μπούργος και πολλές άλλες ομάδες, που πιθανώς να στοχεύουν σε χαμηλότερο βεληνεκές (ακόμα), η Κλουζ είναι το πιο …Champions League κλαμπ που βρωντοφωνάζει ότι μπάσκετ δεν είναι μόνο η Ευρωλίγκα και πως οι αποκλεισμοί που επιβάλλονται από την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, μόνο κακό επιφέρει στην προσπάθεια του αθλήματος να μεγαλώσει την πίτα του.
Στον πρώτο προημιτελικό αγώνα των Ρουμάνων, κόντρα στην Λούντβισμπουργκ, η ομάδα του Μιχάι Σιλβασάν, σημειώθηκε ένα ανεπανάληπτο για τα δεδομένα του εγχώριου μπάσκετ, sold out. Στην ΒΤ Αρένα της Κλουζ-Ναπόκα, μία πόλη 350 χιλιάδων κατοίκων, βορειοδυτικά της Ρουμανίας, συγκεντρώθηκαν 10 χιλιάδες άνθρωποι για να χειροκροτήσουν και να αποθεώσουν τους παίκτες του Σιλβασάν. Η Κλουζ είναι η πανέμορφη Σταχτοπούτα των φετινών ευρωπαϊκών διοργανώσεων, και το BCL προσφέρει την ευκαιρία σε ακόμα μία ευρωπαϊκή ομάδα, που δεν θα είχε στον ήλιο μοίρα, αν δεν υπήρχε το δημιούργημα της FIBA.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ευρωλίγκα είναι η λάμψη και η ποιότητα. Είναι το αγαπημένο παιδί των φιλάθλων του μπάσκετ. Αλλά είναι ο πλούτος που απευθύνεται στους λίγους. Το μπάσκετ στην Ευρώπη δεν είναι ΝΒΑ, που έχει έσοδα 9 δις το χρόνο. Για αυτό και έχει ανάγκη την ανάπτυξη, την αναζητηση νέων αγορών, που δε θα προκύπτουν αποκλειστικά και μόνο από την διάθεση κάποιων τρελών να ξοδεύουν εκατομμύρια ευρώ χωρίς κανέναν αντίκρισμα για 1-2 χρόνια.
Η ανάπτυξη θα έρθει μόνο μέσα από την ανάδειξη νέων αγορών, που υπάρχουν, αλλά είναι θαμμένες κάτω από το θρόνο του Τζόρντι Μπερτομέου, ο οποίος δε δίνει δεκάρα για χώρες, που δεν είναι είναι πρώτες δυνάμεις στον ευρωπαϊκό χάρτη. Κι εκεί έρχεται το BCL να υποστηρίξει την αναγκαιότητα της ύπαρξής του και να ανοίξει τα φτερά σε κλαμπ τα οποία αποδεικνύουν μέσα από το εγχώριο πρωτάθλημα ότι αξίζουν ευκαιρίες ευρωπαϊκής παρουσίας.
Χωρίς το BCL δε θα μαθαίναμε ποτέ ότι η Κλουζ Ναπόκα, από τη Ρουμανία, θα μπορούσε να συγκεντρώσει πλήθος 10 χιλιάδων ανθρώπων σε έναν αγώνα μπάσκετ. Ούτε φυσικά θα ξέραμε ποτέ ότι τα προηγούμενα δύο χρόνια μία Μπούργος έπαιζε καταπληκτικό μπάσκετ και διέθετε έναν θαυμάσιο προπονητή.
Το μόνο σίγουρο είναι το εξής: Στην Ευρώπη υπάρχουν κάμποσες Κλουζ, που ψάχνουν την ευκαιρία τους. Και κάποιος πρεπει να τους τη δώσει. Επειδή την αξίζουν.