Το λιγότερο σοκαριστικό να δίνει επιλεκτική συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ΕΟΚ. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας ενός τόσο μεγάλου αθλήματος. Ειδικά για την Ελλάδα. Το σοκ σταματά αυτόματα, μόλις αναφερθεί και το όνομα του Βαγγέλη Λιόλιου. Εκεί όλα αποκτούν εξήγηση.
Καμία απολύτως έκπληξη λοιπόν. Ο Βαγγέλης Λιόλιος, ο επικεφαλής του μπασκετικού συστήματος που έχει γεμίσει το άθλημα σκιές, «σαπίλα», αμφισβήτηση και απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης, για έναν και μόνο λόγο προχωρά σε αυτή την κίνηση: Για να... ξεπλύνει τον εαυτό του. Θεωρώντας πως μπορεί να το κάνει κι εκεί ακριβώς είναι η αλαζονική παράνοια της μανίας του για εξουσία.
Στον Λιόλιο αρέσει μια συγκεκριμένη μορφή σε όλα: Να είναι χειραγωγημένα. Να μπορεί να τα καθορίσει. Αυτό έχει δείξει η πενταετής του παρουσία στη θέση του επικεφαλής του μπασκετικού συστήματος.
Το θέμα δεν είναι τα Μέσα που επιλέχτηκαν για να έχουν εκπροσώπηση στη συνέντευξη Τύπου. Συμπτωματικά εκείνα που δεν τον κριτικάρουν και έχουν δείξει «καλή διαγωγή» στην υπόθεση της ΕΕΑ και όσων ακολούθησαν με το σκεπτικό της απόφασης.
Επέλεξε να αποκλείσει το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών Media. Κυρίως αυτών που αναδεικνύουν την πραγματικότητά της διοίκησής του. Χωρίς να χειροκροτούν αδιάκοπα.
Δημοσιογραφικά μιλάμε για μια παρωδία, χωρίς αυτό να έχει να κάνει με τους δημοσιογράφους που θα είναι εκεί. Ο ίδιος ο ΠΣΑΤ αντέδρασε έντονα. Όμως απ’ την αρχή το ζητούμενο για τον Λιόλιο, ήταν να παραθέσει μια «χειραγωγημένη» συνέντευξη. Μέσω του ελέγχου αυτών που θα είναι εκεί και θα θέσουν ερωτήματα, αλλά και του πλαισίου δικαιώματος αναφορικά με τα ζητήματα που θα θιχτούν. Προκειμένου να έχει... δουλεμένα τα λεγόμενά του.
Μία φορά έδωσε συνέντευξη χωρίς ελέγχους ο Λιόλιος στην παρουσία του στην ΕΟΚ. Ήταν εκείνη που έλεγε για τον Μαυραγάνη «είναι φίλος μου» και με αυτό δικαιολογούσε τα πάντα, ενώ απ’ τα χείλη του είχε βγει και το ιστορικό: «Οι θεσμοί δεν αγγίζονται».
Από τότε αποφεύγει να έχει την όποια παρέμβαση σε θέματα που «καίνε» το μπάσκετ. Κι όταν δεν μπορεί να μην το κάνει, επιλέγει γραπτές δηλώσεις στο site της ΕΟΚ.
Και τώρα απλά δεν γινόταν να μην πει κάτι. Είναι έκθετος παντού. Ειδικά στα μάτια των φιλάθλων. Έχει αποδειχθεί ο ρόλος του. Δεν είναι απλά πως θα «τελειώσει» από το μπάσκετ, αλλά και το πώς θα συμβεί αυτό.
Έπρεπε να μιλήσει. Το κάνει με τον αγαπημένο του τρόπο: «Χειραγωγημένα». Θα πει όσα θέλει, όπως θέλει, χωρίς αντίλογο ουσιαστικά. Σαν τους αγώνες επί των ημερών του: Όσο κι αν παλεύουν οι ομάδες, κάποια ματς είναι σα να παίζει ένας και ξέρουν όλοι πως στο τέλος θα νικήσει αυτός.
Κανείς δεν θα μπορούσε να περιμένει κάτι λιγότερο, από τον άνθρωπο που πέταξε ανθρώπους εκτός γηπέδου, επειδή απλά τον ειρωνεύτηκαν απ’ την εξέδρα. Το μπάσκετ για τον Λιόλιο, είναι αυτό ακριβώς: Χειραγωγημένη παρουσίαση γεγονότων, χειραγωγημένη γηπεδική αντίδραση, χειραγωγημένες συνεντεύξεις Τύπου.
