Τα «παράθυρα» του Αυγούστου πλησιάζουν. Η… σκόνη από το κάζο των ηττών με Ρουμανία και Πορτογαλία, δεν έχει κάτσει ακόμη. Η Εθνική ομάδα είναι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι: Από τη μία η καταστροφή, από την άλλη το αυτονόητο.
Επειδή μιλάμε για την ΕΟΚ και τους «προστάτες» της, ήδη έχει αρχίσει προσπάθεια να «μαζευτεί» η κατάσταση. Έτσι ώστε πιθανή αποτυχία πρόκρισης στο Παγκόσμιο, να φανεί ως ευθύνη των παικτών ή αόρατων εχθρών του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Ενώ αν όλα πάνε καλά και περάσουμε τελικά, θα παρουσιαστεί σαν την επιτυχία της δεκαετίας.
Η επικοινωνία και η προπαγάνδα, είναι οι μόνοι τομείς επιτυχίας της διοίκησης Βαγγέλη Λιόλιου. Σε αυτό το επίπεδο οφείλεται και η αρχή της «ενοχοποίησης», αναφορικά με πιθανή απουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο από τα ματς με Ισπανία και Ουκρανία.
Κομβικά για την τύχη της Εθνικής μας. Είναι τα παιχνίδια για τα οποία έχει προαναγγελθεί κιόλας, πως θα είναι ΟΛΟΙ διαθέσιμοι. Ο ίδιος ο Βασίλης Σπανούλης το είχε πει. Θέτοντας προ των ευθυνών της την Ομοσπονδία του Λιόλιου. Τονίζοντας πως δεν γίνεται διαρκώς να παίρνει αυτός την ευθύνη πάνω του. Ήδη… ξεπρόβαλαν δημοσιεύματα για τους «ανθέλληνες» Μαϊάμι Χιτ που δεν αφήνουν τον Γιάννη. Πριν το τελευταίο Eurobasket, ήταν οι «κακοί» Μιλγουόκι Μπακς.
Όλες οι ομάδες του ΝΒΑ για τις οποίες αγωνίζεται ο Αντετοκούνμπο, έχουν πρόβλημα με την Εθνική Ελλάδας και θέλουν να κάνουν κακό στον Λιόλιο. Άλλη λογική εξήγηση δεν μπορεί να υπάρξει. Την ίδια ώρα, οι περισσότερες ομάδες του ΝΒΑ μόλις πληρωθούν οι ασφάλειες των αθλητών, κάνουν βήματα πίσω. Είναι σαφές πως οι Ρόκετς δεν ενθουσιάστηκαν με τον Σενγκούν να παίζει στην Τουρκία. Ούτε οι Νάγκετς με τον Γιόκιτς να παρατά μέχρι και τα άλογά του για να πάει στην Εθνική Σερβίας. Απλά δεν θέλουν να ανοίξουν κόντρα με τους αστέρες τους. Ο Γιάννης δημόσια έχει εκφράσει πολλές φορές την επιθυμία του να παίζει στην Εθνική. Εμμέσως άσκησε κριτική για το θέμα της ασφάλειας, ενημερώνοντας τον φίλαθλο κόσμο.
Επειδή όσοι βλέπουν… φαντάσματα στο κακό ΝΒΑ, στους «αλήτες» των Μπακς και στους «παλιοχαρακτήρες» των Χιτ, ξεχνούν να αναφέρουν αυτές τις λεπτομέρειες. Αν λείπει ο Αντετοκούνμπο, αυτόματα έχουμε τεράστια απώλεια. Την ίδια ώρα μάλιστα, οι Ισπανοί εδώ και καιρό έχουν ανακοινώσει την δική τους αποστολή. Στην οποία μετέχουν πέντε NBAers.
Για εμάς βέβαια, το θέμα είναι πάντα οι άλλοι. Το ΝΒΑ, οι ομάδες του Γιάννη, η ανάγκη για ξεκούραση του Γουόκαπ, ο «τρελός» Ρογκαβόπουλος που έχει απαιτήσεις ενώ δεν θα έπρεπε. Διαρκώς κάποιος μας φταίει. Κατά έναν περίεργο τρόπο, σε όλες αυτές τις υποθέσεις, ένας είναι ο κοινός παρονομαστής: Ο Βαγγέλης Λιόλιος.
Ο άνθρωπος που δεν πληρώνει τα πριμ που τάζει. Παρεμβαίνει στο ποιος θα λάβει διαβατήριο για να παίζει στην Εθνική, αλλά δεν κάνει τίποτα για να κληθεί αυτός ο παίκτης. Αφήνει τον Σπανούλη να βγάζει το φίδι από την τρύπα, όπως άφησε να εννοηθεί ο ίδιος. Ξαφνικά, αντί να έχουμε μάθει τις κλήσεις της Εθνικής για τα κομβικά επόμενα «παράθυρα», η σιγουριά για τη συμμετοχή όλων, μετατρέπεται σε προπαγάνδα δικαιολογίας.
Για αόρατους φταίχτες και «εχθρούς» που δεν έχουν τίποτα άλλο να ασχοληθούν, πέρα απ’ το να κάνουν ζημιά στην ΕΟΚ του Λιόλιου. Ούτε μία απουσία δεν θα γίνει δεκτή. Και με τους νατουραλιζέ να βγει να εξηγήσει η Ομοσπονδία και ο προπονητής, γιατί επέλεξαν όποιον επιλεγεί να είναι εκεί.
Τέρμα τα παιχνίδια στις πλάτες της Εθνικής. Οδηγούμαστε από φιάσκο σε φιάσκο και η μόνη έγνοια παραμένει το πώς θα φύγει η ευθύνη από τον Λιόλιο.
Αν αυτό συμβεί, δεν ενδιαφέρει κανέναν ακόμη και ο φόβος του αποκλεισμού από το Παγκόσμιο. Κάτι που αν συμβεί, θα είναι ιστορική αποτυχία. Η αυτονόητη πρόκριση για την Ελλάδα, είναι το μίνιμουμ της απαίτησης.
