Ο Παναθηναϊκός έχασε στην Βιτόρια, κάνοντας μια κακή- σε γενικές γραμμές- εμφάνιση, φεύγοντας έτσι από την Ισπανία με δύο ήττες. Προφανώς δεν χάθηκε και τίποτα, απλά πλέον η ζωή των πρασίνων έγινε πιο δύσκολη, αφού η πίεση για αποτελέσματα στους επόμενους αγώνες, μεγάλωσε. Είναι όμως τέτοιος ο ανταγωνισμός στην φετινή Ευρωλίγκα που ακόμα και ένα μικρό σερί, μπορεί να σε φέρει σε θέση πλεονεκτήματος έδρας. Απλά πλέον, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για να διορθωθούν λάθη, εφόσον ξαναγίνουν.
Όταν ο Ναν δυσκολεύεται
Σε αυτά τα δύο παιχνίδια, αν τα δούμε συνολικά, ο Παναθηναϊκός είχε τον Κέντρικ Ναν σε άσχημα βράδια. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι απολύτως φυσιολογικό, για έναν υπερπαίκτη που έχει σπάσει όλα τα κοντέρ φέτος. Μετά τα πέντε σερί παιχνίδια που είχε 25+ πόντους ακολούθησαν δύο, που όχι μόνο έπεσε χαμηλά στο σκοράρισμα, αλλά εμφανίστηκε θολωμένος στις αποφάσεις του, έκανε αρκετά λάθη και χάλασε το μυαλό του. Θύμισε δηλαδή αρκετά τον Ναν, πριν την τιμωρία του. Θα την βρει την άκρη ο Αμερικανός, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό όμως θα πρέπει να εξετάσουμε κάποια σημάδια από αυτές τις δύο βραδιές που υποψιάζομαι ότι θα τα δούμε και άμεσο μέλλον.
Πρώτο στοιχείο που πρέπει να κρατήσουμε, είναι η τακτική των αντιπάλων στην αντιμετώπιση του Ναν. Το ξεκίνησε η Μπαρτσελόνα, πήρε κάποια στοιχεία και η Μπασκόνια, αλλά μάλλον θα δημιουργηθεί τάση. Ο Πεναρόγια, αποφάσισε να μην χάσει από τον Ναν, για αυτό έστειλε πάνω του δεύτερο παίκτη σε κάθε σκριν στην μπάλα, ακόμα και χωρίς, για να φύγει η μπάλα από τα χέρια του. Ανάγκασε έτσι τους υπόλοιπους παίκτες να πάρουν προσπάθειες. Εκεί λοιπόν βρίσκεται το πρόβλημα που θα πρέπει να λύσει ο Παναθηναϊκός από εδώ και πέρα. Τι θα κάνει όταν θα βρίσκονται ομάδες που θα έχουν αυτήν την τακτική και θα την συνδυάζουν με αθλητικούς παίκτες που μπορούν να καλύψουν αποστάσεις και έχουν μέγεθος.
Ο Ναν σε κάθε παιχνίδι, παράγει κατά μέσο όρο 28.1 πόντους, μαζί με αυτούς που δημιουργεί για τους συμπαίκτες του. Στα δύο παιχνίδια της Ισπανίας, αυτός ο μέσος όρος, έπεσε στους 16 με 5/22 σουτ, κάτι που σημαίνει ότι λείψανε αρκετοί πόντοι από την επίθεση του Παναθηναϊκού. Σε αυτό πρέπει να συνυπολογίσουμε και άλλα πράγματα. Πρώτα και κύρια, ότι οι πράσινοι είναι μια guard-based ομάδα που το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού της, εξαρτάται από τους τέσσερις χαρισματικούς γκαρντ που έχει. Αν ο Ναν είναι σε κακή μέρα, ο Σλούκας αγνοείται εκτελεστικά, ο Μπράουν είναι παραγκωνισμένος, είναι αδύνατον ο Γκραντ μόνος του να καλύψει όλα τα κενά. Ειδικά όταν ο Ναν, με το gravity που έχει απέναντι στις αντίπαλες άμυνες, κάνει 11 λάθη που οδηγούν όλα σε transition, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν.
Θα φανεί η απουσία του Λεσόρ
Ο Παναθηναϊκός, όταν κλείνεται ο Ναν, μοιάζει να στερεύει από ιδέες, να μην έχει ένα άλλο σχέδιο επίθεσης και γίνεται εύκολα προβλέψιμος. Υπάρχει όμως και ένα ακόμα στοιχείο που μπορεί να το έχουμε ξεπεράσει ως δεδομένο πρόβλημα, αλλά υπάρχει και θα υπάρχει. Η απουσία του Λεσόρ. Ο Γάλλος ήταν ο δεύτερος βασικός πυλώνας του παιχνιδιού του Παναθηναϊκού, γιατί είχε παρουσία σε πάρα πολλές καταστάσεις, είτε στην άμυνα, είτε στην επίθεση. Όταν οι πράσινοι έπαιζαν το 4-1 και τροφοδοτούσαν τον Λεσόρ, ο Γάλλος είτε τελείωνε τις φάσεις, είτε είχε την ικανότητα να πασάρει πάλι έξω και να δημιουργήσει. Ο Γιουρτσέβεν, μπορεί να είναι καλός στα τελειώματα, αλλά δημιουργία δεν έχει, δεν κοιτάζει την πάσα. Επιπλέον έχει ένα αρνητικό ακόμα, έχει αλλεργία στις επαφές. Δεν θα βάλει το σώμα του στην φωτιά, δεν θα μπει σε μάχες, δεν θα δώσει το hustle που έδινε ο Γάλλος. Μια μικρή λεπτομέρεια ακόμα, που μπορεί να μην φαίνεται, αλλά πολλές φορές κάνει την διαφορά.
Ο Λεσόρ, όλα αυτά τα χρόνια, είναι από τους καλύτερους σκρίνερ στην διοργάνωση. Φέτος, μέχρι να τραυματιστεί, ήταν δεύτερος σε πόντους που μπήκαν μετά από δικό του σκριν, μόνο πίσω από τον Μπόλομποι. Αυτό δείχνει και το πόσο βοηθούσε στην ανάπτυξη των plays της ομάδας, κάτι που ο Τούρκος δεν έχει. Ο Λεσόρ λοιπόν ανά αγώνα, σκόραρε ή δημιουργούσε 17.8 πόντους. Καταλαβαίνει κάποιος λοιπόν, ότι ο Ναν, μαζί με τον Γάλλο, δίναμε (μπακαλίστικα) σχεδόν 45 πόντους, κάτι παραπάνω από τους μισούς που σκοράρει ο Παναθηναϊκός ανά αγώνα. Όταν λοιπόν λείπει ο Γάλλος και ο Ναν, δεν βάλει 25+, υπάρχει πρόβλημα.
Πώς λύνεται αυτό, είναι η εύλογη ερώτηση. Σίγουρα βοηθάει πάρα πολύ την κατάσταση, η άνοδος του Όσμαν. Ο Τούρκος έδειξε και πάλι ότι βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και μπορεί να λειτουργήσει ως ένας έξτρα χειριστής παρόλο που είναι φόργουορντ. Ο Γιουρτσέβεν, θα πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματικός όταν τροφοδοτείται μέσα στο καλάθι και φυσικά να ανέβουν οι γκαρντ του τριφυλλιού. Ο Σλούκας μέχρι τώρα, έχει μια πολύ μέτρια σεζόν και εκτελεστικά είναι κάτω από την βάση. Πρέπει να αρχίσει να σκοράρει περισσότερο, να απειλεί περισσότερο, γιατί καλές οι ασίστ, αλλά πρέπει να «μιλάει» και στα κρίσιμα όπως ξέρει πολύ καλά να κάνει. Ο Μπράουν, πρέπει να κάνει step up και αυτός, ίσως να τον αφήσει λίγο παραπάνω ο Αταμάν στο γήπεδο, γιατί έχει σκορ και δημιουργία.
Με λίγα λόγια, ο Παναθηναϊκός, θα πρέπει να έχει έτοιμο το plan B για βραδιές που είναι πολύ φυσιολογικό να έρθουν. Οι πράσινοι, είχαν την χειρότερη επίθεση από τις 18 ομάδες σε αυτήν την διπλή εβδομάδα και πρέπει να βρουν τρόπους για να σκοράρουν πιο εύκολα.
