Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου...
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΕΤΑΚΗΣ - LIVE SPORT
Η ρήση αναφέρεται στην τρίτη φορά, όμως για τον Ολυμπιακό η τέταρτη ήταν ακόμη πιο φαρμακερή. Η ιστορία δεν γράφεται με προσπάθειες, γράφεται με τίτλους, όπως σημείωσε για πρώτη φορά ο Γιώργος Μπαρτζώκας, λέγοντας πως πλέον η συμμετοχή δεν μας αρκεί. Και ο Ολυμπιακός στη πιο συμβολική σεζόν της ύπαρξης του έγραψε απλώς μια υποσημείωση στην ευρωπαϊκή του αποτυχία. Η διεκδίκηση του πρωταθλήματος για την ομάδα του Μπαρτζώκα που μπαίνει στους τελικούς από μειονεκτική θέση (πλεονέκτημα έδρας Παναθηναϊκός), είναι τεράστιο στοίχημα καθώς πέραν του ότι είναι σημαντικός, αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για το τμήμα μπάσκετ ώστε να μην εμφανιστεί με άδεια χέρια στην καταμέτρηση των τίτλων που κατέκτησε ο σύλλογος στην επετειακή σεζόν του.
Ο τίτλος του πρωταθλητή Ελλάδος μέχρι να ολοκληρωθεί η χρονιά μοιάζει πλέον σαν ασπίδα στην εσωστρέφεια και ταυτόχρονα μοναδική ευκαιρία εξιλέωσης. Ωστόσο είναι βέβαιο πως αν χαθεί και το πρωτάθλημα ο οργανισμός του Ολυμπιακού θα δοκιμαστεί σε όλα τα επίπεδα καθώς είναι πολύ πιθανό να τεθεί θέμα προπονητή, μολονότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας υπέγραψε επέκταση συμβόλαιο έως το 2026.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ - SPORTDAY
Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Εξώσεις για το ναυάγιο μπορούν και πρέπει να αναζητηθούν. Ο ένας πήγε στο Άμπου Ντάμπι ως κάτοχος του τροπαίου και ο άλλος ως πρώτος της κανονικής διάρκειας και με την παραδοχή ότι φέτος ήταν πιο ισχυρός. Βούλιαξαν και οι δύο χωρίς να προλάβουν να πιαστούν ούτε από τα μαλλιά τους. Τα μεγάλα φαβορί βρήκαν τον δάσκαλο τους από τα δικά τους παιδιά. Ο πρώτος από τον Σάρας που ως προπονητής μονίμως αμφισβητείται και ο δεύτερος από τον Σπανούλη που μετράει μόλις δύο χρόνια στη προπονητική. Μιλάμε για χαστούκι. Για τον Ολυμπιακό ακόμη μεγαλύτερο.
Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε πέρσι στο φάιναλ 4 μετά από δώδεκα χρόνια και το σήκωσε αμέσως. Ο Ολυμπιακός πάει τέσσερα χρόνια στη σειρά και όπως πάει, έτσι έρχεται. Μεγάλη ζημιά στο γόητρο του συλλόγου, των παικτών, του προπονητή. Μεγάλη απογοήτευση και των οπαδών. Είναι αποτυχία αλλά όχι ξεφτίλα. Στον αθλητισμό δεν υπάρχουν τέτοιες έννοιες, παίζουν και οι άλλοι. Και όπως αποδείχθηκε όχι μόνο παίζουν αλλά μπορούν να παίξουν και καλύτερα από τις ελληνικές ομάδες. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο παναθηναϊκός είναι καλύτερη ομάδα από τη Φενέρ και ο Ολυμπιακός από τη Μονακό. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι και στις συγκεκριμένες συνθήκες οι αντίπαλοι ήταν καλύτεροι.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΛΚΑΣ - FORZA
Κάθομαι και σκέφτομαι τους λόγους που μπορεί να δημιουργήθηκε η ένταση με τον Ραζβάν. Και καταλήγω πως από τη μία είναι ο σκληρός τρόπος του Σαββίδη για να ζητά πράγματα και από την άλλη, το τι αντιμετωπίζει καθημερινά με τις επιχειρήσεις του στην Ελλάδα και κυρίως με τον ΟΛΘ. Από τον Λουτσέσκου είχε παράπονα αρκετά μέσα στη σεζόν. Οι δημόσιες τοποθετήσεις του που άφηναν αιχμές για τον ίδιο ήταν η αρχή του κακού. Στη συνέχεια, η υπόθεση λεωφορείο. Στο δικό μας μυαλό έμεινε η υπερβολή της ποινής, σε αυτού που πληρώνει, το γεγονός πως η ομάδα έμεινε δύο μήνες χωρίς προπονητή.
Την ίδια στιγμή βέβαια και ο Λουτσέσκου είχε παράπονα. το ελλειμματικό ρόστερ ήταν η αιτία που αρχικά έχασε το μυαλό του. Δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε τρεις διοργανώσεις και τρελαινόταν. Αυτό φάνηκε κυρίως στο τέλος, όταν η ομάδα ανταποκρίθηκε με ένα παιχνίδι την εβδομάδα. Καταλήγοντας, αν θέλει κανείς να σταθεί στη συμπεριφορά του άλλου μπορεί να το κάνει. Όμως εκτιμώ πως ο Σαββίδης, ως ο πραγματικός ηγέτης του ΠΑΟΚ, θα σκεφτεί με δικαιοσύνη. Και παράλληλα, ο Λουτσέσκου θα αντιληφθεί πως δόθηκαν πατήματα από την πλευρά του κυρίως γιατί δεν ήταν δημιουργικά απαιτητικός.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ - ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Ο Ολυμπιακός δεν είχε κανένα δικαίωμα να πιεστεί από την ανάγκη του στόχου να αγχωθεί από τη μονιμότητα των τελευταίων ετών σε φάιναλ φορ χωρίς να επιστρέφει με την κούπα. Είχε την υποχρέωση να δώσει τα πάντα σε δύο αγώνες, μάλλον πίστεψε ότι ο αγώνας ήταν ένας και ήταν ο τελικός με τον Παναθηναϊκό. Θα τον βρει σήμερα στον μικρό τελικό, σε αυτήν την ανοησία της διοργάνωσης (μία από τις πολλές που δεν θα βλέπουν τις ομάδες τους ούτε οι φίλαθλοι ούτε οι ιδιοκτήτες τους. Στον ημιτελικό με τη Μονακό, έχοντας και το... μπόνους του αποκλεισμού του Παναθηναϊκού που είχε προηγηθεί, ο Ολυμπιακός ξέχασε στο παρκέ του Άμπου Ντάμπι όχι απλώς τις αρχές της φιλοσοφίας του στο μπάσκετ, αλλά το ίδιο το μπάσκετ. Και το άθλημα τον τιμώρησε σκληρά.
Με όλο τον σεβασμό στον ιδρώτα, το one man show» και τα δάκρυα του Φουρνιέ, αυτό που έγινε δεν ήταν σύγχρονο μπάσκετ. Να παίζει ένας εναντίον όλων και οι υπόλοιποι να κρύβονται. Η να φαίνονται αχνά κάποιοι κατά μικρά διαστήματα ή όταν θυμόταν ο προπονητής της τους ότι υπήρχαν και εκείνοι στον πάγκο. Είναι άδικο να χρεώνεται τα πάντα ο Γιώργος Μπαρτζώκας για μια κάκιστη εμφάνιση και μια οδυνηρή ήττα, αλλά στον αθλητισμό και στις ομάδες ο πρώτος υπεύθυνος σε τέτοιες καταστάσεις είναι πάντα ο προπονητής. Για την προετοιμασία, τις επιλογές, τη διαχείριση, το ότι κυρίως δεν κατάφερε να επαναφέρει την ομάδα του σε ένα κανονικό τρόπο παιχνιδιού, απέναντι σε μια ομάδα πολύ καλή, αλλά σε καμία περίπτωση ανώτερη.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΛΗΣ - ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Πανάξια νταμπλούχος της ΑΕΚ, σ' έναν τελικό που η ομοσπονδία έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να τον απαξιώσει... Άκουσα μετά το τέλος του ματς την αρχηγό της ΑΕΚ, την Στεφάτου. «Παίζουμε για τη φανέλα! Παίζουμε με ψυχή». Είναι αυτό που πάντα θες να ακούς από οποιονδήποτε ή οποιαδήποτε φορά την φανέλα ή την φόρμα με το σήμα της ΑΕΚ, Προφανώς μ' αυτές τις κουβέντες, μπορείς να καταλάβεις πολύ εύκολα το πως και το γιατί έφτασαν να σαρώσουν φέτος όλους τους τίτλους...
Επειδή δεν περπατάω στον ουρανό και τα σύννεφα, ξέρω πολύ καλά, πως αποκλείεται στην ανδρική ομάδα να έχεις... Στεφάτου. Είναι άλλη φάση, είναι πολλά τα εκατομμύρια που μπαίνουν στην μέση. Δεν ψάχνεις να παίζει κανείς για την φανέλα, διότι δύσκολα θα τον βρεις. Όμως για να ξέρουμε και τι λέμε, απ' αυτό που είπε και αυτό που κάνει η αρχηγός της γυναικείας ομάδας και οι συμπαίκτριές της, μέχρι να υπάρχουν ασεβείς με την φανέλα, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ένας από τους λόγους που υπήρχε φέτος στην ανδρική ποδοσφαιρική ομάδα, αυτή η καθίζηση, ήταν πως υπήρχαν στην ομάδα πολλοί λιγότεροι που έπαιζαν με την ψυχή τους και πολύ περισσότεροι που έκανε διεκπεραίωση. Κάποιοι μάλιστα, ακόμα και στα όρια της ασέβειας απέναντι στο κλαμπ, απέναντι στην φανέλα, απέναντι στον κόσμο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.
