MENU

Ανοίγω τη Βικιπαίδεια για να δω το βιογραφικό του κεντρικού του Παναθηναϊκού Παναγιώτη Πελεκούδα. Μπορεί ο Πατρινός βολλεϋμπολίστας να έχει αγωνιστεί σε εννέα διαφορετικές ομάδες έως σήμερα, δεσπόζει όμως η φωτoγραφία στην οποία απεικονίζεται να φοράει τη φανέλα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο (αγωνίστηκε εκεί την περίοδο 2014-15). Η εικόνα ενός νυν αθλητή του Τριφυλλιού με τη φανέλα του Ολυμπιακού, όπως και να το κάνουμε, σε όλους εμάς που σκεφτόμαστε «πράσινα», ερεθίζει, ενοχλεί, «τσιμπάει». Αυτός είναι όμως ο επαγγελματικός αθλητισμός και από τη στιγμή που τον βάλαμε (ή που μας τον έβαλαν) στη ζωή μας οφείλουμε να τον αποδεχτούμε.

Το θρίλερ με την ενδεχόμενη απόκτηση του Μάρκους Μπεργκ από τους «ερυθρόλευκους» το παρακολούθησαν, εκτός από τους φίλους του Ολυμπιακού και εκείνοι του Παναθηναϊκού, με ιδιαίτερη αγωνία. Κανένας εξ ημών δεν ήθελε να δει έναν ποδοσφαιριστή που τίμησε επί μια τετραετία τα χρώματα του συλλόγου να φωτογραφίζεται στην Πλατεία Αλεξάνδρας με κόκκινο κασκόλ, στο πλευρό του Βαγγέλη Μαρινάκη. Προσωπικά, θα με ενοχλούσε, αλλά θα κατανοούσα την απόφασή του, δεδομένης και της επιθυμίας της συζύγου του να επιστρέψει στην Ελλάδα. Άλλωστε, όπως ανέφερα νωρίτερα, ο Μάρκους Μπεργκ, μπορεί να τρέφει βαθιά αισθήματα για τον Παναθηναϊκό, παράλληλα όμως είναι και επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Στο κάτω-κάτω, ούτε ο πρώτος θα ήταν, ούτε ο τελευταίος που θα πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Πειραιάς ή και ανάποδα.

Επιστρέφω στο θέμα «Παναγιώτης Πελεκούδας». Ο 29χρονος αθλητής συγκλόνισε την αθλητική κοινότητα με τη συνέντευξή του περί κατάθλιψης και πόσο αυτή τον επηρέασε στην καριέρα του. Μέχρι πρότινος, νομίζαμε πως κατάθλιψη είναι να χάνεις στο τελευταίο λεπτό από τον Ολυμπιακό και κρίση πανικού είναι να σουτάρει ο Βλάοβιτς στη Βαρκελώνη και η μπάλα, ενώ αρχικά κατευθύνεται στη γωνία του τέρματος να στρίβει τελευταία στιγμή και να «γλείφει» το δοκάρι. Τελικά, είναι κάτι πιο σοβαρό και είμαστε πολύ τυχεροί όσοι δεν έχουμε πέσει στα δίχτυα τους. Και μακάρι να μην περάσουμε ποτέ αυτήν την τόσο επώδυνη και ενοχλητική δοκιμασία, την οποία όλο και κάποιο κοντινό μας πρόσωπο έχει βιώσει.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν ελάχιστα εικοσιτετράωρα από την αποκάλυψη του Παναγιώτη Πελεκούδα και έρχεται νέο «μπαμ» από τον παίκτη του Τριφυλλιού: «προσφέρω το 1/10 του συμβολαίου μου για το PAO Alive»!

Και μένεις μ@λ@κ@ς. (συγχωρήστε με για τη λέξη).

Αν κρίνω από τα συμφραζόμενα και από τα όσα γνωρίζω (ή δε γνωρίζω) για τον συμπαθέστατο Πελεκούδα, το πιθανότερο είναι πως δε γεννήθηκε δίπλα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας (η γενέτειρά του Πάτρα είναι κι αυτή «καταπράσινη» πάντως), πως δε συλλάβισε «ΠΑΟ» σε μεταβρεφική ηλικία, πως δεν έκανε σκασιαρχεία από το σχολείο για να δει τον Βαζέχα, τον Αλβέρτη ή τον Διαμαντίδη, πως δεν τσακωνόταν με Ολυμπιακούς για το εάν η διαιτησία ευνόησε ή αδίκησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του Παλέ Ντε Μπερσί.

Ε και; Τι σημασία έχουν όλα αυτά; Ο Παναγιώτης, με την κίνησή του αυτή μπήκε για πάντα στο πάνθεον των παναθηναϊκών προσωπικοτήτων. Κι έβαλε και τα γυαλιά σε πολλούς Παναθηναϊκούς, που μπορεί να έχουν στο βιογραφικό τους τα παραπάνω στοιχεία, όταν όμως ο σύλλογός τους τούς ζητάει βοήθεια, εκείνοι σφυρίζουν κλέφτικα. Κάποιοι από αυτούς, ανεξαρτήτως εάν όσο ήταν εν ενεργεία γιγάντωσαν αθλητικά το Τριφύλλι, από τη στιγμή της αποχώρησής τους από την ενεργό δράση δεν έχουν προσφέρει ούτε μισό ευρώ, όχι για το PAO Alive μόνο αλλά και γενικά για τον Όμιλο. Ορισμένοι, δεν πληρώνουν καν εισιτήριο για να δουν την αγαπημένη τους ομάδα. Θεωρούν αυτονόητο πως ο Παναθηναϊκός θα τους χρωστάει εφ' όρου ζωής και πως η πρόσκληση άνευ αντιτίμου είναι εκ των ων ουκ άνευ. Άλλοι, παρίστανται σε εκδηλώσεις του συλλόγου μόνο εάν πρόκειται να βραβευτούν. Σε αντίθετη περίπτωση, τις σνομπάρουν επειδεικτικά.

Ξαναγυρίζω στον Μάρκους. Ο Μπεργκ τελικά, παρά τις αφόρητες πιέσεις του Ολυμπιακού, υπέγραψε στη ρωσική Κράσνονταρ. Ο μάνατζερ του εξήγησε τον λόγο που ο Σουηδός επιθετικός, παρότι διαπραγματεύτηκε τη μετεγγραφή του δεν εμφανίστηκε ποτέ στο λιμάνι: «έπαιξε ρόλο το γεγονός πως ο Μάρκους είναι δεμένος συναισθηματικά με τον Παναθηναϊκό».

Καταρχάς, είναι ηλίου φαεινότερο πως οι άνθρωποι του Ολυμπιακού δεν ορέγονταν τον Μπεργκ μόνο για την εκτελεστική του δεινότητα. Θα ήταν μία τεράστια επικοινωνιακή νίκη του πειραϊκού συλλόγου, ο οποίος διαχρονικά δεν αρέσκεται μόνο να φτιάχνει αλλά και να αποδομεί. Οι Πειραιώτες -και καλώς έκαναν, άλλωστε κι αυτά μέσα στο παιχνίδι είναι- ήθελαν πιο πολύ να πλήξουν τον «αιώνιο» αντίπαλό τους και να πικάρουν τους οπαδούς του, παρά να ενισχύσουν την επιθετική τους γραμμή. Άλλωστε, στράικερ έχει πολλούς η αγορά, δεν υπάρχει μόνο ο Μπεργκ. Οι «ερυθρόλευκοι» είναι εθισμένοι στην τακτική αυτή, την οποία έχει ακολουθήσει και ο Παναθηναϊκός, αλλά όχι με την ίδια αποδοχή από την πλευρά των φιλάθλων του. Έχουν υπάρξει πολλές περιπτώσεις στις οποίες η «πράσινη» εξέδρα δε συγχώρεσε το «ερυθρόλευκο» παρελθόν κάποιου και είτε αντέδρασε έντονα είτε παρέμεινε -στην καλύτερη- απαθής. Αντιθέτως, η «κόκκινη» εξέδρα αποδέχεται και απορροφά αμέσως τους πρώην αθλητές -ή ακόμα και αρχηγούς- του Παναθηναϊκού και ενίοτε τους μετατρέπει σε ινδάλματα ή και σε πρεσβευτές της «ολυμπιακής» ιδέας. Σαφώς και υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά πρόκειται για τον κανόνα. Οι Παναθηναϊκοί είναι πάντα πιο επιφυλακτικοί και δεν επιζητούν τον «γενιτσαρισμό» στον βαθμό που οι Ολυμπιακοί το επιδιώκουν.

Σκεφτείτε λίγο να συνέβαινε το ανάποδο. Ένας πρώην «ερυθρόλευκος» Μπεργκ να άφηνε στα κρύα του λουτρού τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού, να τους έριχνε κανονικά «χυλόπιτα», να αποκάλυπτε, είτε προσωπικά είτε μέσω τρίτων πως «έπαιξαν ρόλο τα ολυμπιακά μου αισθήματα» και οι εφημερίδες που πρόσκεινται στον Ολυμπιακό να μην το είχαν πρώτο θέμα, ζαλίζοντας μας τον έρωτα, επί μία εβδομάδα! Ως γνωστόν, η «ερυθρόλευκη» προπαγάνδα ήταν ανέκαθεν, όχι ένα αλλά πολλά βήματα μπροστά από την αντίστοιχη «πράσινη», η οποία, στην προκειμένη περίπτωση προσπέρασε το θέμα, αντιμετωπίζοντάς το κάπως πιο επιδερμικά.

Ούτε ο Μάρκους Μπεργκ γεννήθηκε Παναθηναϊκός. Η μόνη του επαφή με τον Παναθηναϊκό ίσως να ήταν κάποια ανάμνηση από τον Δημήτρη Σαραβάκο, τον δήμιο της Γκέτεμποργκ. Μέσα στον κυκεώνα του επαγγελματισμού όμως, με τον ελληνικό ήλιο να χαμογελάει προκλητικά, με τον παφλασμό των κυμάτων στις παραλίες της Μυκόνου να χαϊδεύει λάγνα τα αφτιά της Ζοζεφίν, με τον Βαγγέλη Μαρινάκη να του ανακατεύει επιδεικτικά μωβ δεσμίδες υποσχόμενος να τον κάνει «βασιλιά» του λιμανιού, ο Μπεργκ προτίμησε το εξωτικό Κράσνονταρ.

Ήρωες δεν υπάρχουν πλέον. Ίσως, ελλείψει πραγματικών ηρώων, να έχουμε την τάση να βαφτίζουμε «ήρωα» οποιονδήποτε με το παραμικρό. Προφανώς, ούτε ο Παναγιώτης Πελεκούδας και ο Μάρκους Μπεργκ είναι τέτοιοι. Αποτελούν όμως ένα φωτεινό παράδειγμα του τι σημαίνει «σεβασμός στον σύλλογο, στη φανέλα, στο έμβλημα». Ο Παναθηναϊκός, για να επιβιώσει και να σταθεί ξανά στα γιγάντια πόδια του έχει ανάγκη από τέτοιες πράξεις. Μα πιο πολύ, τις έχουν ανάγκη οι «πράσινοι» οπαδοί, ώστε να συνεχίσουν να κρατούν ζωντανή την Παναθηναϊκή Ιδέα, που τόσο πολύ θέλουν ορισμένοι να πλήξουν ανεπανόρθωτα.

Παναγιώτη, σε ευχαριστούμε που σέβεσαι τη φανέλα που φοράς και που βοηθάς το όραμά μας να αποκτήσουμε ένα καινούργιο «σπίτι», ακόμα κι αν δεν αμείβεσαι τόσο αδρά όσο άλλοι αθλητές.

Μάρκους, μακάρι να σε ξαναδούμε κοντά μας σε οποιοδήποτε πόστο, όπως και τον άλλο σπουδαίο κυνηγό που σου παρέδωσε τα σκήπτρα της πράσινης φανέλας με τον αριθμό 9: τον λατρεμένο σε όλους μας Τζιμπρίλ Σισέ.

ΥΓ1. Ακόμα κι αν βρίσκουμε κενά, παραλείψεις και αοριστίες σε αυτό, ακόμα κι αν θεωρούμε πως δύσκολα θα ευοδωθεί, .οφείλουμε ΟΛΟΙ να στηρίξουμε το PAO Alive. Και να το ξαναστηρίξουμε, αν χρειαστεί. Δεν είναι κάλεσμα του Γιαννακόπουλου ή του κάθε Γιαννακόπουλου. Είναι κάλεσμα του Παναθηναϊκού. Κάποιοι ισχυρίζονται «δε θέλω να με πιάσει κορόιδο κανένας παράγοντας». Δεν τους ψέγω. Όμως, τι είναι προτιμότερο τελικά; Να σε πιάσει κορόιδο ο «χ» ή ο «ψ» παράγοντας και να χάσεις 10, 20, 50 ή 100 ευρώ ή να κοιμάσαι το βράδυ και να λες «όταν μου ζητήθηκε να βοηθήσω έμπρακτα τον σύλλογό μου δεν το έπραξα»; Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές. Ας βάλει ο καθένας ό,τι μπορεί κι ό,τι προαιρείται κι εδώ είμαστε να συζητήσουμε τι μέλλει γενέσθαι.

ΥΓ2. Πίσω από πολλές κινήσεις που σιγά-σιγά επαναφέρουν τον Παναθηναϊκό σε τροχιά... Παναθηναϊκού, δηλαδή σε τροχιά πρωταθλητισμού, βρίσκεται ο παλιός αθλητής του Παναθηναϊκού -επίσης βολλεϋμπολίστας- Μιχάλης Γεωργαντής. Ο, επί χρόνια, υπεύθυνος ασφαλείας της Κ.Α.Ε. Παναθηναϊκός, παρά το γεγονός πως μεγάλωσε σε ένα ολυμπιακό περιβάλλον, στην περιοχή του Μοσχάτου (όπου κατοικούν πάντως πολλοί Παναθηναϊκοί), είναι γέννημα-θρέμμα του Τριφυλλιού, καθώς αγωνίστηκε με την πράσινη φανέλα από εφηβική ηλικία, ενώ υπήρξε και προπονητής της ανδρικής και της γυναικείας ομάδας του Ομίλου. Αυτό που λίγοι ξέρουν είναι πως το 1994 ο Γεωργαντής μεταπήδησε για μικρό χρονικό διάστημα στον Ολυμπιακό, από τη θέση του μάνατζερ. Κι αυτό που σχεδόν κανένας δε γνωρίζει είναι πως ο άλλοτε «πράσινος» διαγώνιος (κι ένα από τα πιο δυνατά «καρφιά» στην Ευρώπη) έθεσε τον εξής όρο στους ανθρώπους του πειραϊκού συλλόγου ώστε να συνεργαστεί μαζί τους: «θα έρθω, αλλά δε θα φορέσω ποτέ κόκκινη φόρμα ή το σήμα του Ολυμπιακού. Εγώ Παναθηναϊκός είμαι και Παναθηναϊκός θα παραμείνω».

Γιατί τελικά, σημασία δεν έχει να γεννιέσαι Παναθηναϊκός. Σημασία έχει να πεθαίνεις Παναθηναϊκός. Ή, ακόμα καλύτερα και τα δύο...

Δεν έχει σημασία να είσαι Παναθηναϊκός αλλά να φέρεσαι ως Παναθηναϊκός...
EVENTS