Όπως όλες οι ομάδες έτσι και ο Φοίνικας Σύρου έχει περάσει φορμάρισμα και ντεφορμάρισμα. Έχοντας κάνει αυτό τον κύκλο έχει καταφέρει να βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν, εδώ που το πρωτάθλημα μπαίνει στην τελική ευθεία και που το Final 4 του Κυπέλλου θα δείξει ποιος θα κατακτήσει τον δεύτερο σε σημαντικότητα τίτλο. Μεγάλος πρωταγωνιστής δεν είναι άλλος από τον Γιόσκο Μιλενκόσκι. Ο Σκοπιανός κόουτς κατάφερε να μεταμορφώσει το Φοίνικα από μια ταλαντούχα αλλά άναρχη ομάδα σε ομάδα νικητών. Ο Μιλενκόσκι έβαλε αρχές και ρόλους και συμμάζεψε άμεσα τα λάθη του Φούλβιο Μπερτίνι.
Πρώτο και σημαντικότερο δείγμα (και ίσως πιο καθοριστικό από όλα) είναι το γεγονός ότι μετέτρεψε τον Ιερεζουέλο από έναν φαντεζί και άναρχο πασαδόρο σε ρυθμιστή του παιχνιδιού. Βέβαια, ο έμπειρος Κουβανός ήταν και θα είναι ένας παίκτης με πολύ ενέργεια και πολλές πρωτοβουλίες στο παιχνίδι του αλλά ακόμα και έτσι ο Σκοπιανός τεχνικός κατάφερε να τον «χαλιναγωγήσει» και να τον πείσει να παίξει πιο ουσιαστικά με όλους τους συμπαίκτες του.
Αυτό έφερε σημαντική βελτίωση στους κεντρικούς. Ο Τζούριτς είχε ήδη καθοριστικό ρόλο στο μπλοκ αλλά πέρα από αυτό τόσο ο ίδιος όσο και ο Κόστα έγιναν πολύ πιο απειλητικοί στο επιθετικό κομμάτι με τον πρώτο χρόνο. Είναι αλήθεια πως ο Ιερεζουέλο συχνά υπερβάλει και αδικεί τον εαυτό του αλλά και τους συμπαίκτες του αλλά είναι εμφανής η βελτίωσή του από το Δεκέμβριο και μετά.
Η παρουσία του Ανδρέα Φράγκου ήταν εξαρχής σημαντική και ο αρχηγός του Φοίνικα ήταν ο πιο σταθερός παίκτης ακόμα και όταν η ομάδα του δεν έπιανε τα στάνταρ της. Αυτό που έκανε τη μεγάλη διαφορά, όμως, ήταν η μεγάλη ικανότητα του Μιχάλοβιτς στην επίθεση. Ο Σλοβάκος διαγώνιος εδώ και περίπου δύο μήνες είναι το μεγαλύτερο επιθετικό όπλο του Φοίνικα, δείχνει να παίζει με μεγάλη αυτοπεποίθηση και πέρα από την επίθεση πιέζει και από το μπλοκ αλλά και από το σερβίς πιέζοντας πολλαπλά κάθε αντίπαλο. Ο Μιχάλοβιτς αναμένεται να είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα τόσο για τον Πήγασο στον ημιτελικό όσο και ενδεχομένως για τον αντίπαλο του Φοίνικα στον τελικό.
Συμπερασματικά, αυτό που έχει ανεβάσει το Φοίνικα αισθητά είναι η μεγάλη επιθετική σιγουριά, το παιχνίδι των κεντρικών που είναι σαφώς βελτιωμένο, το μπλοκ το οποίο ποτέ δεν έπαψε να είναι αποτελεσματικό αλλά κυρίως η μαχητικότητα και η υπομονή στην άμυνα. Οι νίκες στο πρωτάθλημα που έφεραν την ομάδα της Σύρου ξανά σε τροχιά διεκδίκησης του έχουν ανεβάσει τον ενθουσιασμό και την ψυχολογία. Αυτό, ωστόσο, έχει πάντα δύο αναγνώσεις και είναι ένα ζήτημα που απαιτεί ιδιαίτερη διαχείριση. Ο Μιλενκόσκι ξέρει να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις και κυρίως ξέρει να διαχειρίζεται παιχνίδια-παγίδες όπως ο ημιτελικός με τον Πήγασο Πολίχνης. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης ζει το όνειρό της και όπως απέδειξε ο Φίλιππος Βέροιας στο περσυνό League Cup όλα είναι πιθανά.
Ένα Final 4 δεν έχει φαβορί πόσο μάλλον όταν συμμετέχουν οι τρεις από τις τέσσερις ισχυρότερες ομάδες του φετινού πρωταθλήματος. Παρόλα αυτά ο Φοίνικας Σύρου διανύει καλή περίοδο, είναι πιο σταθερός και έχει ένα σημαντικό σερί μεγάλων νικών τις τελευταίες εβδομάδες. Πιθανώς οι «Πειρατές» να βρίσκονται μισό βήμα πιο μπροστά από τους αντιπάλους τους σε αυτή τη διοργάνωση και ενδεχόμενος τίτλος θα σημάνει το νταμπλ κάτι που θα είναι μια λαμπρή σελίδα για την ιστορία της ομάδας της Σύρου.