Το καλοκαίρι του 2018 ο Άξελ Γιάκομπσεν θα διαδέχονταν τον Γιώργο Δρογκάρη στη θέση του πασαδόρου και θα έφτιαχνε δίδυμο με τον Μάρκο Γαλιώτο σε αυτή τη θέση. Ο αθλητής με τη διπλή υπηκοότητα, καθώς είναι γεννημένος στην Αργεντινή αλλά μεγαλωμένος στη Δανία, δεν άργησε να δείξει την ποιότητά του στον Παναθηναϊκό και να γίνει ο απόλυτος οργανωτής του παιχνιδιού της ομάδας.
Μπορεί στην πρώτη του χρονιά στα πράσινα η ομάδα να μην κατάφερε να φτάσει στα ημιτελικά του πρωταθλήματος, αφού η Κηφισιά έκανε τη ζημιά στα προημιτελικά, αλλά ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος ήξερε πως βρήκε αυτό που έψαχνε στη θέση που ο ίδιος υπηρετούσε ως αθλητής. Αυτό που αργότερα είχε δηλώσει ο κόουτς του τριφυλλιού είναι πως στον Γιάκομπσεν βρήκε έναν παίκτη που μπορεί να κάνει ακριβώς ότι του ζητάει ο προπονητής. Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι ο Δανοαργεντίνος μετατράπηκε σε παίκτη μαέστρο αλλά και αρχηγό την τελευταία διετία.
Η σεζόν 2018-2019 ήταν μια νέα αρχή για τον Παναθηναϊκό όπου με τη διοίκηση Γιαννακόπουλου φρεσκαρίστηκε το ρόστερ σε μεγάλο βαθμό και η ομάδα άρχισε να θέτει και πάλι υψηλούς στόχους. Μπορεί να είναι ανέφικτο να παλεύεις τη μία χρονιά για να σώσεις την κατηγορία και την επόμενη να κυνηγάς το πρωτάθλημα αλλά αυτό που ήθελαν οι πράσινοι εκείνη τη σεζόν ήταν να βάλουν τις βάσεις για κάτι καλό και να αρχίσουν να κοιτάνε ξανά ψηλά. Και το κατάφεραν αφού η ομάδα βρήκε έναν βασικό κορμό, με αρχή τον Πανταλέων και τον Γιάκομπσεν, και πρόσθεσε σιγά σιγά κομμάτι που οδήγησαν στο νταμπλ της επόμενης σεζόν.
Μπορεί η πρόσφατη εικόνα να μην είναι η ιδανικότερη για τον πασαδόρο του τριφυλλιού καθώς φέτος δε θύμισε σε μεγάλο βαθμό τις εντυπωσιακές παρουσίες του των προηγούμενων χρόνων αλλά η μεγάλη εικόνα λέει πως όλο το παιχνίδι της ομάδας ξεκινούσε και τελείωνε από αυτόν. Με πολύ καλές τοποθετήσεις, ικανότητα να βγάζει δύσκολες αλλά και σωστές πάσες, καλό σερβίς αλλά και φυσιογνωμία ηγέτη ήταν ακριβώς αυτό που έψαχναν οι πράσινοι. Άλλωστε ήταν ο MVP τόσο του League Cup του 2020, όταν ο Παναθηναϊκός επέστρεψε σε τίτλο μετά από μια δεκαετία, όσο και ο MVP του περσυνού πρωταθλήματος και αυτό δεν είναι πολύ μακρινό.
Ο Παναθηναϊκός είχε βρει ένα μαξιλάρι ασφαλείας στον Δανό και κάθε επόμενο καλοκαίρι υπήρχε στην ομάδα έναν άνθρωπος που είχε γίνει άμεσα και εύκολα κομμάτι της, δέθηκε τόσο με το σύλλογο όσο και με τον κόσμο και είχε τον τρόπο να μετατρέψει όλη αυτή τη συνθήκη σε παραγωγικότητα στον αγωνιστικό χώρο. Ο Γιάκομπσεν δεν ήρθε στην Ελλάδα πιτσιρικάς, ήρθε ως έμπειρος αθλητής. Ωστόσο μεγάλωσε ως παίκτης ακόμα περισσότερο και μαζί βοήθησε τον Παναθηναϊκό να ξαναμεγαλώσει, όπως τα προηγούμενα χρόνια και όπως άξιζε στο σύλλογο. Το ότι διαδέχτηκε τον Σωτήρη Πανταλέων ως αρχηγός είναι από μόνο του κάτι που δείχνει το πόσο θεμέλιος λίθος είχε γίνει για το οικοδόμημα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου.
Ως αρχηγός είχε την ευτυχία να είναι ο παίκτης που σηκώνει μια κούπα πρώτος από την ομάδα και αυτό συνέβη τρεις φορές, στο πρωτάθλημα του 2022, το League Cup του 2022 και το φετινό Super Cup. Μάλιστα τις δύο από αυτές κάλεσε… παρέα αφού τη μία σήκωσε το τρόπαιο με τον Πανταλέων και την άλλη με τον Ρούλη Αγραπιδάκη δείχνοντας πως όχι μόνο είναι αλτρουιστής αλλά γνωρίζει και σέβεται τη ζωντανή ιστορία του συλλόγου, μια κίνηση βγαλμένη από τα Παναθηναϊκά ιδεώδη που βλέπαμε από σπουδαίες μορφές του τριφυλλιού όπως ο Διαμαντίδης. Κάθε τίτλος συνοδεύονταν από ξύρισμα κεφαλιού κάτι που έκανε ξανά και ξανά.
Ο Παναθηναϊκός κλείνει έναν κύκλο και αποχαιρετάει έναν σπουδαίο φίλο στο ΟΑΚΑ. Ο Γιάκομπσεν ήρθε στον Παναθηναϊκό ως ένας καλός πασαδόρος και φεύγει ως ένα σπουδαίο κομμάτι της ομάδας, πιο ώριμος από ποτέ, πιο γεμάτος αλλά και ως οικογενειάρχης που θα μπορεί να εξιστορεί μετά από χρόνια στην κόρη του ότι έπαιξε το δικό του ρόλο ώστε οι φίλοι του τριφυλλιού να χαμογελάσουν και πάλι σε συνεχόμενες χρονιές σε ένα τμήμα, αυτό του βόλεϊ, που τόσο αγαπήθηκε και αγαπιέται από τη μεγαλύτερη μερίδα των πράσινων οπαδών.
