Στην αρχή ήταν ο «έξω από δω». Πιστεύαμε ότι κρύβεται παντού. Φοβόμασταν να ακουμπήσουμε, να μυρίσουμε, να γευτούμε. Όλες οι αισθήσεις μας μπήκαν σε καθεστώς lock-down μη τυχόν και κρύβεται κάπου από πίσω. Ήταν ο άγνωστος Χ, παντοδύναμος, αόρατος, άοσμος, μα κολλητικός σαν βδέλλα.
Το κρυφτό όμως δεν μπορεί να διαρκεί για πάντα. Το πολύ κρυφτό δημιουργεί αγνοούμενους. Κι όσο δεν ακούγεται το λυτρωτικό φτου ξελευθερία, οι αγνοούμενοι χάνονται, εξαφανίζονται, ξεχνιούνται.
Η σχέση μαζί του εξελίσσεται, όπως συμβαίνει με όλες τις σχέσεις. Τώρα πρέπει να κοιταχτούμε στα μάτια. Και να θεωρήσουμε φυσιολογική την συμβίωση μαζί του. Ο Δρ. Κλάιν, ο ιατρικός επιτελής της ποδοσφαιρικής ομάδας της Κολωνίας πήρε το πιο φυσικό ύφος του κόσμου σαν να έλεγε: «Και πως κάνετε έτσι;» και προσπάθησε να υποτιμήσει την σημασία της είδησης: «Με περισσότερα από 1000 διαγνωστικά τεστ που έγιναν στην λίγκα θα ήταν στατιστικά πολύ πολύ οξύμωρο να μην βρεθεί ούτε ένα θετικό δείγμα στην επανεκκίνηση των ομάδων στις προπονήσεις».
Στην Κολωνία βρήκαν τρεις. Τρεις θετικούς στον κορωνοϊό, όλοι τους ασυμπτωματικοί. Δύο παίκτες της πρώτης ομάδας κι ένας υπάλληλος του συλλόγου. Οι πόρτες δεν σφραγίστηκαν. Οι προπονήσεις δεν σταμάτησαν. Απλώς, οι νοσούντες στάλθηκαν σπίτι τους για την 14ήμερη καραντίνα, υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, ενώ οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν τις προπονήσεις τους, μέχρι να μάθουν τα αποτελέσματα των επόμενων τεστ που θα γίνουν την Δευτέρα.
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο ασφαλείας που τήρησε ο γερμανικός σύλλογος (τήρηση αποστάσεων, καμία φυσική επαφή, αποστειρωμένες εγκαταστάσεις) κανείς από τους παίκτες του συλλόγου δεν μπαίνει στην κατηγορία υψηλού κινδύνου μετάδοσης του ιού.
Στα αντίστοιχα τεστ επανόδου στην Βέρντερ Βρέμης δεν βρήκαν κανένα κρούσμα. Ούτε στην Φρανκφούρτη. Στατιαστικά αναμενόμενο...
Στην Γερμανία έγινε αυτό που φοβόντουσαν όλοι όσοι σκέφτονται επανέναρξη πρωταθλημάτων. Βρέθηκε θετικό κρούσμα. Από την πρώτη κιόλας μέρα! Ωστόσο, ο τρόπος που το αντιμετωπίζουν, δείχνει τον δρόμο που θα ακολουθήσουν, όλες οι λίγκες που θα προσπαθήσουν να επανεκκινήσουν και αν φτάσουν ως το τέλος τα πρωταθλήματά τους.
Τεστ, τεστ, τεστ.
Επαναξιολόγηση, Επαναξιολόγηση, Επαναξιολόγηση.
Κανείς δεν πετάει στα σύννεφα, πιστεύοντας ότι δεν θα υπάρξουν κι άλλα κρούσματα μέσα στις ομάδες. Ο στόχος όμως έχει αλλάξει. Είναι πια η αποφυγή της εξάπλωσης: «Ο σκοπός μας τώρα με βάση το κόνσεπτ που έχει υιοθετήσει η γερμανική ομοσπονδία είναι να μειώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την εξάπλωση και να αποφύγουμε περισσότερα κρούσματα. Ο μόνος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι η έγκαιρη διάγνωση, κάτι που σημαίνει όσο το δυνατόν περισσότερα τεστ», καταλήγει ο γιατρός της Κολωνίας.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ που συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες αναφορικά με την πορεία του ιού στην χώρα, μόνο την τελευταία εβδομάδα έγιναν 291.607 διαγωνιστικά τεστ, ο ρυθμός είναι ανοδικός. Από την πρώτη ημέρα που εμφανίστηκε το πρώτο κρούσμα στην χώρα έχουν γίνει 1.950.000 τεστ σε όλη την χώρα και όπως ανακοινώθηκε και η επάρκεια στην χώρα φτάνει τις 700.000.
Ωστόσο, ακόμα και εκεί υπάρχει το ίδιο ερώτημα. Υπάρχει λόγος να σπαταληθούν τουλάχιστον 25.000 διαγνωστικά τεστ, μόνο και μόνο για να διεξαχθούν οι 9 υπολειπόμενες αγωνιστικές της Bundesliga; Υπάρχει λόγος να υπάρξει προνομιακή μεταχείριση του ποδοσφαίρου εις βάρος της κοινωνίας, υπάρχει λόγος να τα στερηθούν άνθρωποι που τα έχουν περισσότερη ανάγκη;
Τα ερωτήματα είναι μάλλον άνευ σημασίας. Στην Γερμανία έχουν αποφασίσει -πλην συγκλονιστικού απροόπτου- να τελειώσουν την σεζόν ότι κι αν γίνει. Σε πρώτη φάση (και μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου με κάποια νέα εξέλιξη) οι νοσούντες από τον κορωνοϊό, απλώς θα μπαίνουν στην λίστα με τους τραυματίες (!), οι οποίοι θα λείψουν τουλάχιστον για δύο εβδομάδες και… βλέπουμε.
Μόνο που υπάρχει μία βασική διαφορά. Στην Γερμανία υπάρχει η δυνατότητα με τα συνεχή διαγνωστικά τεστ να αναγνωρίζουν τους ασυμπτωματικούς ασθενείς πριν καν αυτοί νοσήσουν. Πριν ανεβάσουν πυρετό ή βήξουν. Πριν αποτελέσουν εστία μεταφοράς του ιού στον περίγυρο τους. Υπό αυτή την έννοια ίσως και να μπορούν να προλάβουν την οποιαδήποτε εξάπλωση μέσω του ποδοσφαίρου. Είναι κοστοβόρο, αλλά είναι ο μόνος τρόπος.
Κι εμείς; Η οδηγία στην Ελλάδα είναι για τεστ, μόνο αφού υπάρξουν συμπτώματα. Κατόπιν εορτής. Στην πραγματικότητα, η σταδιακή επιστροφή στην… κανονικότητα βασίζεται σε τρεις συνιστώσες: στα λίγα κρούσματα εντός συνόρων, στην ατομική ευθύνη που θα αναλάβει όλη την ευθύνη και στο… βοήθα Παναγιά.
Σε μία χώρα που ακόμα δεν ξέρουμε αν πρέπει να φοράμε μάσκα, ποια μάσκα, πως, που, πότε και γιατί, η επιστροφή σε «κανονική» ροή ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος είναι σαν να πηγαίνουμε γυμνοί στ' αγγούρια. Τα οποία ως γνωστόν άλλοι τα τρώνε και δροσίζονται κι άλλοι τα τρώνε και… ζορίζονται, μακάρι να μας κάτσει το πρώτο...