MENU
Google Logo

Προσθέστε το sdna.gr ως προτιμώμενη πηγή στα αποτελέσματα αναζήτησης στην Google.

Ετών 19. Ο μικρότερος των «χρυσών» παιδιών του Γιάννη Ταουσιάνη. Ο Ανέστης Μύθου μίλησε στο SDNA για την ιστορική πρόκριση της Εθνικής Ελπίδων στο EURO U21 μετά από 25 ολόκληρα χρόνια.

«Δεν μπορούσαμε καν να τρέξουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά για το πρώτο παιχνίδι του Ρέικιαβικ, ενώ δεν... μάσησε τα λόγια του, περιγράφοντας τη διαδικασία των πέναλτι. «Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, ήμασταν σίγουροι για την πρόκριση».

Ο διεθνής φορ δυσκολεύτηκε να περιγράψει με λόγια τις στιγμές που έζησαν οι νεαροί «γαλανόλευκοι» διεθνείς, οι οποίοι πλέον ετοιμάζουν βαλίτσες για Αλβανία ή Σερβία, στοχεύοντας... ψηλά, στον δρόμο που χάραξαν οι τελευταίοι που βρέθηκαν εκεί. Η «χρυσή» γενιά του 2004.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Ανέστης Μύθου στο SDNA: 

Για το πώς βίωσε την παρουσία του στην Εθνική Ελπίδων, όντας ο μικρότερος ηλικιακά ποδοσφαιριστής της ομάδας: «Μπορεί να είμαι ο μικρότερος, αλλά με τα παιδιά γνωριζόμαστε από πριν και πολύ καιρό. Να ομολογήσω, δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμα, δεν έχω λόγια να το περιγράψω. Το θέλαμε πάρα πολύ και έγινε πράξη. Δεν ένιωθα στην... απέξω, καθώς όλα τα παιδιά με «αγκάλιασαν» και με έκαναν να νιώσω όμορφα και άνετα»

Για τη γρήγορη μετάβασή του από την Εθνική Νέων στην Ελπίδων και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε αυτή την εξέλιξη: «Στο ποδόσφαιρο όλα κυλάνε πολύ γρήγορα, δεν έχεις καθόλου χρόνο να το διαχειριστείς. Όπου σε καλούν, είτε είναι Ελπίδων, είτε Νέων, είτε Παίδων, πρέπει να είσαι εκεί, γιατί οφείλεις να εκπροσωπήσεις τη χώρα».

Για τις πρωτόγνωρες συνθήκες που συνάντησε η Εθνική στην Ισλανδία και τις δυσκολίες που δημιούργησαν στον αγωνιστικό χώρο: «Πραγματικά δεν το έχω ξαναζήσει αυτό. Τόσο χιόνι, ήταν πρωτόγνωρη εμπειρία, πολύ διαφορετικό από όλα τα παιχνίδια που έχουμε παίξει. Δεν ήξερες πως θα πάει η μπάλα, πως θα κυλήσει. Δεν πατούσαμε καλά, δεν μπορούσαμε καλά καλά να τρέξουμε στο γήπεδο. Έπρεπε όμως να βγούμε από το «καβούκι» μας, να παίξουμε διαφορετικά. Το κάναμε, δείξαμε ότι έχουμε ένα μέταλλο νικητή».

Για το αν η πίεση και το άγχος έπαιξαν ρόλο στις δύο αναμετρήσεις με την Ισλανδία, ιδιαίτερα στη ρεβάνς της Λεωφόρου: «Δεν πιστεύω πως υπήρχε άγχος σε μας, ίσως αυτοί να είχαν παραπάνω άγχος και πίεση. Εμείς νιώθαμε πιο άνετα που παίζαμε μπροστά στον κόσμο μας, είχαμε την τρομερή στήριξή τους και μας βοήθησαν πολύ».

Για τον χαρακτήρα που έβγαλε η Εθνική στα δύσκολα και τα στοιχεία που έκαναν τη διαφορά στη μάχη της πρόκρισης: «Ειδικά στο πρώτο παιχνίδι στην Ισλανδία, δεν παίξαμε το ποδόσφαιρο που θέλαμε. Μίλησε όμως, ο χαρακτήρας μας. Βγήκαμε μπροστά, πήραμε το αποτέλεσμα που θέλαμε πολύ και το κυνηγούσαμε».

Για την απόλυτη ευστοχία των Ελλήνων διεθνών στη διαδικασία των πέναλτι και την ψυχραιμία που επέδειξαν σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή: «Υπήρχε πολύ ψυχραιμία, παρά την διαδικασία. Ίσως επειδή έχουμε πολλές παραστάσεις σε επαγγελματικό επίπεδο, οπότε ήμασταν ήρεμοι. Είχαμε τον κόσμο μας και δεν θα μπορούσε να πάει αλλιώς. Ήμασταν σίγουροι ο ένας για τον άλλον και τα καταφέραμε. Δεν ήταν εύκολο, αλλά είναι μέρος της διαδικασίας. Είναι ψυχοφθόρο, αλλά οφείλεις να το απολαύσεις».

Για το ότι η τελευταία γενιά που πήγε σε τελική φάση ήταν αυτή του 2004: «Σίγουρα το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Δεν θεωρώ βέβαια ότι είναι βάρος, αλλά έξτρα κίνητρο. Νιώθουμε σαν να μας έδειξαν αυτοί τον δρόμο για να φτάσουμε ψηλά».

Για τις πορείες των «μικρών» Εθνικών με φόντο το μέλλον: «Είναι φυσικά ένα δείγμα ότι υπάρχει πολύ ταλέντο στην Ελλάδα. Είμαστε πολλά παιδιά που περιμένουμε και έχουμε τις ικανότητες. Κυνηγάμε τα όνειρά μας με κάθε τρόπο. Σίγουρα παίζει ρόλο η πίστη στη δουλειά που γίνεται πλέον σε όλες τις ακαδημίες της Ελλάδας και φαίνεται αυτό».

Για το τι στόχος υπάρχει πλέον ενόψει τελικής φάσης: «Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για τελικό και τέτοιες πορείες. Είχαμε άλλωστε να πάμε 25 χρόνια σε τελική φάση. Πρέπει να γίνει η κλήρωση, να δούμε τους αντιπάλους και έπειτα να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Πρώτα θα σκεφτούμε τα παιχνίδια του ομίλου. Είμαι σίγουρος όμως, πως αν παίξουμε όπως παίζουμε τελευταία έχουμε πολύ δρόμο».

Αποκαλυπτικός Μύθου στο SDNA: Από το «δεν μπορούσαμε να τρέξουμε» στο 5/5 στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι - Ελπίδων από χρυσάφι!