Ή πιο σωστά θα μνημονεύεται μέχρι η ανθρωπότητα να ξαναδεί κάτι παρόμοιο...
Εκείνη τη μέρα, στο μαιευτήριο του Άλτον ερχόταν στη ζωή ένα αγοράκι, το πρώτο παιδί του Χάρολντ και της Άντι Γουάντλοου. Ζύγιζε περίπου 3,8 κιλά και ήταν απολύτως φυσιολογικό βρέφος. Πολύ γρήγορα όμως, τα πράγματα πήραν μια περίεργη τροπή.
Οι γονείς άρχισαν να παρατηρούν ότι ο μικρός Ρόμπερτ αναπτυσσόταν πολύ γρήγορα. Πιο σωστά, αφύσικα γρήγορα και λογικό ήταν να ανησυχούν όταν σε ηλικία μόλις 5 ετών είχε ύψος 1,63 και στα 8 του, έφτανε το 1,83.
Όταν πια ο Ρόμπερτ ήταν έφηβος, σπανίως συναντούσε άνθρωπο που τον ξεπερνούσε στο ύψος και ήταν λογικό, η ραγδαία αυτή ανάπτυξή του να προσελκύσει το ενδιαφέρον των γιατρών της εποχής.
Η ιατρική εξήγηση
Οπως προέκυψε από τις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, ο Ρόμπερτ έπασχε από μια σπάνια διαταραχή που σχετιζόταν με την υπόφυση, έναν μικρό αδένα στη βάση του εγκεφάλου, ο οποίος όμως ρυθμίζει σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού.
Η υπόφυση του Γουάντλοου ήταν ασυνήθιστα μεγάλη και παρήγαγε υπερβολικές ποσότητες αυξητικής ορμόνης. Η κατάσταση αυτή, γνωστή ως γιγαντισμός της υπόφυσης, είχε ως αποτέλεσμα το σώμα του να συνεχίζει να αναπτύσσεται πολύ πέρα από τα φυσιολογικά όρια.
Διαβάστε περισσότερα στο ethnos.gr