Ιδιον των ομάδων που έχουν χαρακτήρα και μπορούν να ξεχωρίζουν, είναι να μιλούν στις ζόρικες στιγμές. Όταν αισθάνονται αμφισβήτηση, τεχνητή ή πραγματική, να δείχνουν πως μπορούν να αντέξουν την πίεση και να βγουν πιο δυνατές. Αν κάποιος είχε ακόμα αμφιβολίες για τη δυναμική αυτής της βερσιόν που εμφανίζει η ΑΕΚ, τους λύθηκαν το απόγευμα της Πέμπτης. Σε μια άκρως εντυπωσιακή παράσταση, αναμφίβολα την πιο γεμάτη και ποιοτική της τρέχουσας σεζόν, σκόρπισε τον άτυχο Πανσερραϊκό με οκτώ γκολ.
Υπάρχουν πολλά χρήσιμα συμπεράσματα απ’ αυτό το παιχνίδι σε αγωνιστικό τομέα. Μην στέκεστε μόνο στα γκολ και στη δυναμικότητα του αντιπάλου. Είναι δεδομένο, πως τώρα θα εμφανίσουν τον Πανσερραϊκό ως ετοιμόρροπο, ως ομάδα που τελεί υπό διάλυση και γι’ αυτό δέχθηκε τόσα τέρματα. Εγώ πάλι πιστεύω πως αυτή η ομάδα θα διεκδικήσει άνοδο από την Super League 2, αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία. Τα ίδια λέγονταν και όταν η ΑΕΚ διέλυσε τον Ηρακλή (που μετά δεν έχασε ξανά), όταν σκόρπισε τον Αρη (που ήταν μόνο με νίκες ως τότε) και βέβαια με την ΛΑΣΚ Λιντς που είχε κάνει την ανατροπή της χρονιάς και την Λέφσκι Σόφιας που ερχόταν από τρεις προκρίσεις.
Το κάρμα
Πριν τα αγωνιστικά, δύο πράγματα εξωαγωνιστικά, δύο θέματα που είναι και εκτός μιας απλής λογικής. Το πρώτο αφορά το περίφημο κάρμα. Μπορεί η ιστορία να μην συσχετίζεται με πρόσωπα της πραγματικότητας όπως λένε και στη μυθοπλασία, αλλά να σας θυμίσω μια ιστορία. Κάποτε υπήρχε κάποιος ασεβής, με θητεία σε δύο μεγάλους συλλόγους της χώρας, που ως προπονητής του ενός έλεγε πολλά. Ελεγε για… αρσενικούς, έλεγε πολλά, έκοβε τούρτες, έβγαζε αλαζονεία.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ένα πρωτάθλημα την πρώτη χρονιά, πιθανότατα το πιο μάγκικο ως εκείνο που κατέκτησε πέρυσι η ΑΕΚ, με την υπογραφή του Καραγκιοζόπουλου. Και την επόμενη σεζόν, όταν η μοίρα τον έφερε σε μια ακριτική ομάδα που στην πορεία εξαφανίστηκε από τον χάρτη λόγω των φίλων που είχε, έσκασε μια επική οκτάρα που είχε να τη θυμάται. Και κάποια παλιόπαιδα στην εξέδρα, σήκωναν αυτοσχέδια πανό μιλώντας για έγκλημα και τιμωρία. Και τώρα, στη ρωγμή του χρόνου, ήρθε ξανά μια οκτάρα σε σύλλογο που έκανε κακές παρέες και πίστευε πως θα μπορούσε να μακροημερεύσει χάρη σ’ αυτό, αντιμετωπίζοντας με διαφορετικό τρόπο κάποια παιχνίδια. Κάρμα.
Το τρολάρισμα
Υπήρχε και ένα τρολάρισμα. Για εκείνους όλους που άλλαζαν μέσα σε ένα βράδυ τους κανόνες, πιστεύοντας πως έτσι θα μπορούσαν να βάλουν δύσκολα σε μια ομάδα και να κάνουν πιο ανοιχτό τον δρόμο για κάποιες άλλες. Η ΑΕΚ το πλήρωσε ακριβά με την απώλεια του κυπέλλου πέρυσι, με το Super cup εφέτος (ας όψεται βέβαια και ο Παπαπέτρου). Αλλά όταν δουλεύεις, δεν θα αργήσει η στιγμή που θα δικαιωθείς. Ο Νίκολιτς είχε πει, πως όταν θα είναι έτοιμος, δεν θα βάλει δύο Ελληνες κάτω των 21, αλλά περισσότερους.
Τι έγινε στο ματς απέναντι στον Πανσερραϊκό; Ξεκίνησε με Μπαλαμώτη (που χρίστηκε και αρχηγός μάλιστα – τι τιμή! – με απόφαση του Νίκολιτς) και τον Χρηστάρα Αλεξίου που σκόραρε δύο φορές. Και στην πορεία, τελείωσε το ματς με πέντε παίκτες κάτω των 21 (Καλοσκάμη, Χριστακόπουλο και Αργυρίου). Βάλτε και τον Λυκογιάννη και έχετε έξι Ελληνες στην 11άδα. Βλέπετε, πως σε όλα βρίσκονται λύσεις, όταν δουλεύεις μεθοδικά και βρίσκεις τρόπο να υπερβείς όλα τα εμπόδια που μπορούν να σου θέτουν.
Μυθική επίδοση
Σε άλλα νέα, ας πούμε και κάποια πράγματα για το παιχνίδι. Αυτό που συμβαίνει στα Φιλαδέλφεια δεν έχει ξανά προηγούμενο. Υπάρχουν κι άλλες ισχυρές έδρες στην Ελλάδα, έχει κάνει και η ΑΕΚ μέχρι και το απόλυτο σε πρωτάθλημα με 18 ομάδες, αλλά αυτό που συμβαίνει φέτος είναι εξωπραγματικό. Πέντε παιχνίδια στην έδρα της (Λέφσκι Σόφιας, Ηρακλής, Αρης, ΛΑΣΚ Λιντς και τώρα Πανσερραϊκός), πέντε νίκες με απολογισμό 22-1! Ελα Χριστέ και Παναγία. Ο Νίκολιτς μανούριασε γι’ αυτό το γκολ, αλλά μια ομάδα που σκοράρει πάνω από τέσσερα γκολ ανά παιχνίδι, τι να της πεις.
Να πούμε πως επιβεβαιώσαμε ξανά, πως ο Μάνταλος είναι ένας από τους πιο άρτιους τεχνικά Ελληνες ποδοσφαιριστές της τελευταίας 20ετίας. Δεν έχει νόημα να μπαίνεις σε συγκρίσεις, να βάζεις ταμπέλες, άλλωστε πλέον δεν έχει να αποδείξει και τίποτε. Μόνο να δίνει στιγμές που χαϊδεύει την μπάλα και κάνει τα πάντα να φαίνονται απλά. Σε ματς που τελειώνει με ένα γκολ και τέσσερις (!) ασίστ, όσα και να πεις φαντάζουν φτωχά. Να πούμε για τον Ζοάο Μάριο που έδειξε πόσο χρήσιμος θα είναι και φέτος για τον Νίκολιτς. Ποδοσφαιριστής με σπάνια τεχνικά προσόντα, είμαι πεπεισμένος πως ελάχιστοι στην Ελλάδα θα τελείωναν με τον δικό του τρόπο την φοβερή πάσα του Μάνταλου.
Βάργκα και συμπεράσματα
Οι περισσότεροι θα σούταραν, εκείνος πλάσαρε και σημάδεψε την γωνία, το έκανε όλο απλό. Και πάντα, το πιο απλό είναι και το πιο όμορφο. Γκολάρες ψυχολογίας και για τον Αλεξίου, που μπορεί να δώσει πολλά στο μέλλον στην ΑΕΚ, ζώντας ένα δικό του όνειρο. Με εντυπωσίασε και δεν το περίμενα από τον Μπαλαμώτη να κάνει τρεις επεμβάσεις και να είναι πειστικός, έδωσε στίγμα ο Χριστακόπουλος, φαντάζει τώρα πιο έτοιμος για μπακ απ του Ρότα από τον Γκεοργκίεφ. Θέλει χρόνο ο Λυκογιάννης, θέλει χρόνο και ο Βίντα για να λυθεί.
Περί του τραυματισμού του Βάργκα που σίγουρα μετρίασε την χαρά του κόσμου, άκουσα πολλά. Δεν ξέρω, αν έμπαινε ο Ζίνι πιο νωρίς, πόσο πιο ρισκαδόρικο θα ήταν. Ηταν να γίνει, έγινε. Την ιστορία πάντα θα την γράφουν οι παρόντες και η ΑΕΚ θα την βρει την άκρη, αρχικά για τον Βόλο. Δεν θα είναι εύκολο ματς, δεν θα βάλει ξανά τόσα γκολ, αλλά το θέμα είναι να πάρει τη νίκη. Αυτό είναι το κρίσιμο, για να πάει με ηρεμία στην διακοπή και να μπορέσει να διορθώσει όσα χρειάζεται για να είναι ακόμα καλύτερη, εντός κι εκτός έδρας.
